OOO PİTİ PİTİ

2.BÖLÜM

Gökçem ve ben çocukluk arkadasıydık.Bu güne kadar hiç ayrılmadık.Annem ve babam ben 12 yaşındayken ölmüşlerdi.o zamanlar İzmir'de yaşıyorduk.Mutlu bir hayatımız vardı.

Taki o kaza olana dek.Persembe günüydü.Gecenin bir yarısı annem odama gelip "tatlım bir kaç saat Nihal teyzenle kalman gerekecek.Bizim acılen ameliyat için hastahaneye gitmemiz gerekiyor.Sen şimdi uyu sabah her zamanki gibi kahvaltı yapıcaz " deyip öpüp gitmişti.Ama nerden bilebilirdimki annemin beni son öpüşü ve son dokunuşu olacağını.Sabah kapının çalma sesiyle yerimden fırladım.Helen anneannemmiş.Çok ağladığı için gözleri kızarmıştı.Nihal teyze telaşla annrannemin yanına gidip ne olduğunu sordu.O ise hiç duymamıs gibi yanıma geldi ve bana sarıldı.Hıçkırıklarının arasından "a-an-nen v- ve b-ba-ban "dedi.Devamını getiremiyormuş gibi dudaklarını birbirine bastırdı.Dudaklarının arasından dökülen o kelimelerle yıkılmıştım " ÖLDÜLER".Ben bu düşüncelerde boğulurken kolumdaki sarsıntıyla kendime geldim.Gökçem;

-Hooop!Aloo kime diyorum kızım!

-Hı,he dalmışım ya.

-Neye daldın yine?Bak eğer o kızları dövdük diye vicdan yapıyorsan....demesine izin vermeden atladım hemen;

-Saćmalama kızım ya.Hadi çıkalım.O sürtüklere az bile yaptık.İlk günden şu lanet okula geç kalmayalım.

Tüm düşüncelerimi evde bırakarak cıktık.Yeni okulumuz eve epey bir uzak olduğundan otobüsle gidicektim.Durağa doğru.giderken göz ucuyla Gökçem' e baktım.

Bordo bir t-shirt beyaz şort ve borda ayakkabılarla gerçekten harika görünüyodu.Uzun kumral saçları her zaman kendine has dalgalarıyla maşayla yapılmış gibi duruyordu.

    ---GÖKÇEM 'DEN---

Busem yine dalgındı.Dalgınlığının sebebini az çok tahmin ediyorum.Ailesini düşünüyor.

Haklı ama yinede onun için çok üzülüyorum.O,benim kardeşim gibi.Benim de babam öldü.Yani ölmüş.Ben daha üç yaşındayken ölmüş

Onu hiç hatırlamıyorum.Annem bana ve abime çok iyi baktı.Busem' in anne ve babası öldükten    bir kaç ay sonra anneanneside ölmüştü.Busem hepten yanlız kalınca annem onuda bizim yanımıza almıştı.Bizimde desteğimizle yeniden ayağa kalkmıştı.Ailesinin ölümünden sonra ne ben ne de abim onu yanlız bırakmadık .3 yıl öncede İstanbul'a gelmiştik.Annem ve abim hala.İzmir'deler.Buraya okumak için gelmek ikimizinde hayaliydi.

Ortaokulun sonunda ikimizinde not ortalaması iyi olduğundan zorda olsa annemden izin alıp buraya yerlrşmiştik.Tabi abim dururmu ?Her ay mutlaka iki kez gelip bizi kontrol ediyor.Tatillerde de biz gidiyoruz.Ben böyle dalmış giderken birden korna sesiyle yerimizden fırladık.Arkamı dönünce siyah bir arabanın tam dibimizde olduğunu fark

ettim.Busemle birbirimize bakarken arabadaki hödük tekrar kornaya bastı.Busem'in sinir katsayısı tavan yapınca gidip arabaya tekmeyi çaktı.Arabanın kapısı hızla açıldı.Busemle açılan kapıya doğru kafamızı kaldırmamızla şok geçirdik

Kusura bakmayın arkadaslar sınav haftası o nedenle yazamadık coook özür dileriz ve ilk bölümden bu kadar ilgi için sağolun :) ;)