SESİNE SAKLANMIŞ HUZURUM

SESi

Aslında çok seviyordum. Hem de öyle bir sevmek ki... Hürrem'in Süleyman'ı, Mecnun'un Leyla'yı, Kerem'in Aslı'yı sevmesi gibiydi sanırım. Çok sevdiğim kitaplardan biri olan Anna Karennina'yı hatırlatıyordu. Bazı şeyler de Hürrem ve Kanuni gelirdi aklıma. Sesi ney gibiydi bilir misiniz? Sesi huzurdu. Bir kez duymam cennete gitmekti benim için.Bir daha duyamayacağım o sesini çok özlüyorum. Hiç görmediğim gözlerini özlüyorum, hiç tutamadığım ellerinin hissiyatını, sarılışını, kıvırcık saçlarını, hiç koklayamadığımve koklayamayacağım kokusunu çok özlüyorum. Her şeyini çok özlüyorum... beni kendisiyle mi cezalandırıyor? Beni kendisini özletmekle mi cezalandırıyor?Acaba napıyor? o da benim gibi böyle uzun uzun satırlar yazıyo mu ya da okuyor mu? Yok bence şu an bir başkasının gülüşünü dinliyor. Ha unutmadan gülüşünü de çok özledim... bir daha duyamayacağım o gülüş... sanırım en çok o çok nadir duyduğum gülüşünü özleyeceğim. hayır, ya da sesini... neyini özleyeceğimi bile bilemiyorumgaliba her şeyini çok özleyeceğim. O kavgalar bile... çok özlenilecek. Başka düşünüyorum. Başka.. hangi özelliğini anlatsam? Ben trip attığım da ki bir çırpınışları vardı.Öyle komikti ki, öyle tatlıydı ki, öyle hoşuma gidiyordu ki o çırpınışlar... Ah be İ. biz bu zamanları da mı görecektik. Bu ayrılıkların bu terkedilişlerin acılarını mı çekecektik? Seninde çok canın acıyor mu İ. Benim bir acım var ki... o acıyı hiçbir şey geçiremez. O yarayı hiçbir şey tedavi edemez. O yara zehirli. O yaraya merhem sürsen tedavi etmeye çalışsan ne fayda. İyi olamam iyileşemem artık.Nasıl kandım o gülüşe, o sese. Nasıl inandım bu kadar saçma olan o şeye, o aşka nasıl inandım? Olmadığını göremeyecek kadar kör müydüm? Hayır hayır... ben kör değildim; ben seviyodum, ben aşıktım. Aşk gözü kör edermiş. O sevgi, bazı şeyleri görmemi engellemiş. Görmüşüm ama görmezden gelmişim.Neden görmezden geldin? Sana zarar vermesine neden izin verdin?