Part1

12.6K 435 15
                                        

မိုးေရစက္ေတြကို အဓိပၸါယ္ မဲ့စြာေငးရင္း ထြက္ေျပးလြတ္ေျမာက္ဖို႔ႀကိဳးစားခဲ့ဖူးတယ္
မေႏြးေထြးတဲ့ အသိုက္အျမံဳေတြၾကား ခဏေလး ဘဲျဖစ္ျဖစ္
ေပ်ာ္ရႊင္ရာကို႐ွာေဖြခ်င္မိတယ္ ခဏေလးပါ ဘဲ

ပံုမွန္ အတိုင္း ထခဲ့သည့္ မနက္ခင္းေတြက မိသားစုစံုလင္စြာ
စားသည့္မနက္စာထမင္းဝိုင္းနဲ႔စတင္သည္ သို႔ေသာ္
ထိုထမင္းဝိုင္းေလးကေတာ့ ေႏြးေထြးမႈေတြ မပါေအးစက္စက္သာ ေနသားက်တာၾကာေပါ့

စိတ္မပါသည့္႐ွယ္ယာအစည္းအေဝးေတြတက္ရန္
တြန္းအားေပးတတ္သည့္အေဖက သားကို
ထမင္းစားၿပီးၿပီလားလို႔ေမးဖို႔က် ႏႈတ္ဆိတ္ေနတတ္သည္

ပထမဆုရတိုင္းခ်ီးက်ဴးေပးတတ္တဲ့အေဖက
က်ေတာ္ အဆင့္ေတြက်သြားတဲ့အခါ ႏွစ္သိမ့္စကားေျပာဖို႔
ေမ့ေလ်ာ့ေနတတ္သည္

ေက်ာင္းကအခမ္းအနားတိုင္းတက္ေရာက္ေပးဖို႔ေမ့ေနတတ္သည့္အေဖက ႐ွယ္ယာ႐ွင္ေတြနဲ႔ေတြ႔ဖို႔က် အျမဲ အမွတ္ရေနတတ္သည္ေလ

အဲ့လိုေအးစက္တဲ့မိသားစု ေအးစက္ေနတဲ့အေမတို႔ရဲ႕ အိမ္ေထာင္ေရးေၾကာင့္ ထားသလိုေန ေျပာသလိုလုပ္ေနရတဲ့ဘဝေပါ့

ဒုမန္ေနဂ်င္းဆိုတဲ့ျပည့္စံုတဲ့ရာထူးျပည့္စံုတဲ့အသိုင္းအဝိုင္းဆိုၿပီးလူေတြကေတာ့အားက်ၾကသည္
အတြင္းက်က်ဒဏ္ရာေတြကိုခံစားရတဲ့က်ေတာ့္ကိုဘယ္သူကနားလည္ပါလိမ့္မလဲ

'' သူေ႒းေလး ''

'' အင္း ''

'' ႐ွယ္ယာ႐ွင္အစည္းအေဝးၿပီးရင္ LX company က
ဟာယြန္းနာနဲ႔ ၾကင္ဖက္ေတြ႔ဖို႔ စီအီးအို ကေျပာလိုက္ပါတယ္ ''

'' ဟက္ ငါမသြားခ်င္လည္းသြားရမွာမလား
အသိေပး႐ုံဘဲမလား ''

'' အာ့ဆို အခုသြားဖို႔ျပင္ဆင္ၾကတာေပါ့ သူေ႒းေလး ''

အေဖဆိုတာ ဒီလိုလူမ်ိဳးအသိေပး႐ုံဘဲ ျငင္းခြင့္မွမ႐ွိတာ
အခုလည္း သူ႔မိတ္ေဆြသမီးနဲ႔ ေတြ႔ခိုင္းျပန္ၿပီေသခ်ာေပါက္
ကုမၸဏီ ေၾကာင့္ေပါ့ အဟက္

'' hi ဒီက jeon လား ''

'' ဟုတ္တယ္ ''

'' က်မက ..

Belie[Complete] Where stories live. Discover now