Merhaba ben Ayla. çaresiz, yalnız ve mutsuz bir kız. Ben 18 yaşıma girdikten sonra herşeyi kendi başıma yapabileceğimi sanıyordum ama öyle olmuyormuş olaylar öyle hızlı gekiştiki ben hayla anlamış değilim neden burdayım, buraya nasıl geldim aklımda milyonlarca soru var ama hepsi cevapsız sorular. Her şeyi baştan sona düşündüm öncelikle doğum günüm olmuştu artık 18 yaşındaydım onun heyecanıyla o gece dışarıya çıktım. Gecenin saat 03:30 bir genç kız tek başına ne yapabilir diye düşündüm o düşünceyle arabaya atlayıp eve geldim. Sabah olduğunda çarşıya çıktım ablamla beraber ama herkezle kavga ediyor tüm eşyalara zarar veriyordum ama bunu neden yaptığımı bilmiyor yapmayada devam ediyordum,ablam beni tutmaya çalışıyor ama başarısız oluyordu, çünkü ona da zarar veriyordum. Bu hergün böyle devam ediyordu. Bir gün yine ablamla çarşıya çıkmıştık, ablam beni zor da olsa eve getirdi, biz eve geldikten yaklaşık 15 dakika sonra, kapı çaldı kapıda bir adam vardı ablam o adamı eve aldı ve sessizce bi şeyler fısıldıyorlardı ablam geldi ve beni o adamla tanıştırdı.
Aylacım bu Engin bey psikoloji doktoru seninle konuşmaya geldi. Ablama kızgınım çünkü benim psikolojimin bozuk olduğunu düşünüyordu ama belkide haklıydı çünkü tüm bunların bir sebebi olmalı diye düşünürken Engin bey'e seslendim hoşgeldiniz Engin bey
hoşbuldum Ayla hanım. Evet duyduğuma göre bir kaç tatsız olaylar yaşamışsın Ayla hanım bunları neden yapıyorsun? Bi kaç gün önce en yakın arkadaşımı kaybettim bu yüzden kafam biraz dağınık ama bunu neden yaptığımı bilmiyorum, isteyerekte yapmıyorum. Anladım Ayla ühanım seni bir kaç ay kliniğimizde misafir edeceğiz,demişti ve buraya geldim ama buraya gelmek istemiyordum burada durmak istemiyordum ama mecburum başka çarem yok iyileşmek istiyorsam burada durmak zorundayım burada benden başka bir çok insan var gidip onlarla konuşabilim bence. Bir kaç saat onlarla konuştum hepsi ayrı sebeplerden buraya gelmişler her birinin ayrı hikayesi var. Ablam hergün beni ziyarete geliyordu ama bugün gelmedi acaba başına bir şeymi geldi diye düşünürken uyuyakalmışım uyandığımda saat geç değildi dışarıya çıktım kapıda kocaman PSİKOLOJİ KLİNİĞİ yazıyordu. Hergün ablamı bekledim ama o bir hafta boyunca hiç gelmemişti. Artık beni unutmuşmuydu artık beni özlemiyormuydu. Koskoca 7 gün hiç gelmemişti her gün ondan haber alabilmek için uğramıştım sonunda ablamdan haber alabilmiştim ablamın neden gelmediğini öğrendiğimde yıkılmıştım ablam ve benim için çok kötü bir haberdi bu
