1

92 10 6
                                        

Güzel bir yaz günüydü, genç çocuk hoplaya zıplaya güneşin vurduğu sokakta dolaşırken az ileride cam eşyalar satan bir yer görmüştü, sevinçle oraya yöneldiğinde arkasındaki korumasıda onunla birlikte hareket etmişti, mutluydu çünkü sonunda saraydan dışarı çıkabilmek için amcasını ikna edebilmişti. Az sonra cam eşyaların bulunduğu tezgaha vardığında satıcıyla göz göze geldi. İri yarı cüssesiyle meymenetsiz ve dedikoducu bir tipe sahipti. Genç çocuk ilgisini çeken bir eşyayı eline aldığında fiyat sordu
"bunun fiyatı nedir? " tezgahtar ise çocuğun üstüne eğilerek konuşmaya başladı, bu arada çocuğun arkasındaki koruma elini saklamakta olduğu kılıcına götürmüştü bile

"bu oldukça nadir bir parça, normalde 90£ den aşağı satmam ama senin için 85£ e verebilirim" dedi sanki büyük bir indirim yapmış gibi. Bunun üzerine genç çocuk

"pekala bunu benim için paketleyin lütfen. " dedi, ve bir adım geri attığı sırada kaldırımda sırtını duvara yaslamış bir ayyaş gördü. Yüzünü tam olarak göremese de bir yerlerden tanıdık geldiğini hissetmişti. Satıcıya dönerek ayyaş adamı işaret etti ve

"bu kim? " diye sordu.
Satıcı ise yerdeki adama acıyarak bakarak konuşmaya başladı

"beyefendi neden böyle bir ucubeyi merak etti,? "

"yanlızca ilgimi çekti " diye diretti çocuk. Bunun üzerine satıcı konuşmaya başladı

"ona mahallenin delisi derler, gün boyu içer bi köşede sızar ve hiç konuşmaz, yüzündeki yarayı görüyormusunuz? " çocuk başıyla onayladığında devam etti

"10 sene önceki isyanda yaralandığını söylüyorlar, isyanın olduğu zamanlar asker kıyafetleriyle ortaya çıkmış ve o zamandan beri bu şekilde, bazıları çok korktuğu için konuşma yetisini kaybettiğini söylüyor fakat bazen kendi kendine kahkahalar atıyor, bu yüzden onu pek umursamayız, beyefendinin de ne olduğu belirsiz birinden uzak durmasını öneririm" adam elindeki paketleme işini bitirdiğinde paketi gence uzatmıştı. Genç ise teşekkür edip yoluna devem etti, bulundukları sokağı dönecekleri sıra tanıdık gelen simayı tekrar görebilmek adına arkasını döndü. Göz ucuyla adama baktığında adamında ona baktığını fark etmişti, fakat kimdi bu, sanki yıllardır tanıdığı biriymiş gibi hissetmişti çocuk gözleri adamla birleştiğinde. Fakat sadece öyle hissettiğini varsayarak sokağı döndü ve içindeki tanıdık hisle birlikte ilerlemeye devam etti.

****
11 sene önce

Mutfaktan gelen kırılma sesiyle uyanmıştı sasha. Teyzesinin bağırmaları evde yankılanırken ayağıya kalkmış ve yatağının ucundaki hırkayı üzerine geçirmişti. Saat sabahın 6 sıydı. Bu saatte ne olmuş olabilirdiki? Kapıyı araladığında ses daha da fazla gelmeye başlamıştı, yavaş bir şekilde ilerlerken az çok konunun ne olduğunu kavrayabilmişti, muhtemelen eniştesi yine kumarda para kaybetmişti, kız bunları düşünürken mutfaktan başka bir bardağın kırılma sesi daha gelmişti, teyzesi ne zaman sinirlense etrafın canına düşerdi. Bir adım daha attığında sesler kesilmişti. Sasha ne olduğunu anlamaya çalışırken mutfağın önünde durdu ve içeriyi izlemeye başladı. Teyzesi arkası dönük bir şekilde duruyordu ama her halinden ne kadar sinirli olduğu belli oluyordu. Ve birden tekrar bağırmaya başladı

"NE DEDİN SENN! EVİN TAPUSUYLA BAHİS OYNADIN ÜSTÜNE BİRDE KAYIP MI ETTİN?" sasha içinden bi siktir çekti ve dinlemeye devam etti bu sefer harbi sıçmışlardı. Fakat nedensizce mutlu olduğunu hissetti. Oh olmuştu. Üstündeki uyku sersemliğiyle geri döndü, madem ev gidicekti o zaman şimdi rahatça uyumalıydı çünkü muhtemelen ilerde böyle rahat uyuyamayacaktı. Odaya vardığında teyzesinin sesini bir nebzede olsa bastırmak için kapıyı örttü ve samandan yapılmış olan yatağına girip kendini sıcak yorganın içine bıraktı. Zaten kaybedecek neyi vardı ki bu yatak dışında?

Oy verin ulan!😋

Genel ev kaçkınıStories to obsess over. Discover now