Güneşe bakacak yüzüm kalmadı
Bedenimin muhtelif yerleri kan ağlıyor sırtımda bir kambur
Kar boyayamıyor bu zifiri karanlığı
İnsanlık tarafından her an kirlenen ellerimi yıkayamıyor yağmur
Bir dilsizin gözlerinde yaş, bir kızcağızın vücudunda kırk bıçak izi
Ellerinde kayıt cihazı, onlarca seyirci
İnsanlık her gün biraz daha ağırlaşıyor
Bu cılız kollarım taşıyamıyor artık insan denen yükü
Ben her gece ay ile dertleşirken
Yağmur ağlayarak iniyor, ağlayan yürekler ki dilleri dualı
Kar en güneşli günlerde ıslık çalarken
Güneşin gönlünde bir ağıt :"GÜNEŞ ARTIK BATIDAN DOĞMALI"..
Dr. Ahmet Hakan ALADAĞ
