Benim Adım Sude.Aslında deli deyilim tımarhaneye nasıl düştüğünü gelirsek biraz bahsedeyim.
Benim annem çok ilgisiz biri benle hiç ilgilenmedi.Babam ise ayyaşın teki.
Teyzem beni gizlice piskoloğa götürürdü.
Yani annemden gizli.Daha sonra annem bunu anlamış.Ve birgün teyzemle beni takip edip piskoloğuma kadar gelmiş.
Piskolağa anlattığım şeyler annemin benimle ilgilen memesi babamın ayyaş olması ve okul sıkıntılarımdan ibaretti.
Ama annem dediğim kadın aniden odaya girdi.Ve Söylediğim şeylerin yalan olduğu nu ve benimle çok ilgilendiğini söyledi.
Babamın ayyaş olmadığını hatta çok iyi bir işte çalıştığını söyledi.Ben ise odaya girdiği an kendimi bir köşeye çekip cırlamaya ve sesli bir şekilde ağlamaya başladım.
Annem ise benim deli olduğumu hatta tımar haneden kaçtığımı söyledi.Teyzem annemi odadan çıkartmaya çalışıyor olsada annem gözü dönmüş bir şekilde bağırıyordu.
Piskoloğum inansın diye doktara gidip yüzde yüz deli yazan bir kağıt getirmiş.Doktorda inandı.Teyzem o deli değil deyip beni savunmaya çalışsada doktor yazılı kağıdamı innanıcaktı yoksa teyzememi.Tabiki anneme.
Beni osırada unuttular sanki odada ben yokmuşum gibi kavga ediyorlardı.Ben yeter diye cırlayınca annem kolumdan tutup çekiştirmeye başladı.Ve kendimi burda buldum.Yani tımarhanede.
Burda benim gibi onca insan varki.hepsine üstünde deli yazan kağıtlardan vermişler.Ama birgörseniz hepsi öğretmenlerden , en iyi öğrencilerden daha akıllı.
Evet belki deli denmiş ama hepsi sizden daha akıllı.Size hakaret olsun diye değil mecaz anlamda eğer hakaret olarak algıladıyaanız özür dilerim.
İşte böyle oldu.
2 yıldır burdayım.Betüllede burda tanıştım en iyi her şeyimi anlata bildiğim biri.
Onunda kaderi benim gibi. Onunda babası bırakmış annesi ölmüş.Başkasıda yok.Aynı odayı paylaşıyoruz.Burdaki odalar iki kişilik.
Biz normal olduğumuz için yakında yetim haneye gönderilicez bettülle aynı yetim haneye gidicez.
