İçimin derinliklerinden acı bir haykırış var , ne kadar aldırış etmiyor olsamda
İnsanları anlamaya çalışıyorum. Nereye gidiyor bu yaşamak denen yolculuk ,ne için yaşıyoruz?
Sadece kahvaltı etmek için mi uyanır insan ?
Hayır ,ne olur sadece bu yüzden olmasın.
Bu çok basit bir sebep yaşamak için.
Başka başka şeyler olmalı, arıyorum nerede bulabileceğimi bilmiyorum .
Etrafıma bakınıyorum, garip her insan bir koşuşturmaca içinde,peki ya varış nerede?
Bu monoton hayat bir bana mı batıyor?
Yoksa insanlar alışmış mı?
Halbuki mutlu insanda göremiyorum
Herkes derdinden yakınıyor.
Belki de hiç anlamıyoruz birbirimizi
Dinlemek duymaya yetmiyor çünkü..
Hepimiz aynı şeyden söz ediyoruz .
İnsanı değerlerin önemini vurguluyoruz?
Herkes bu düşünce de ise düşüncesizlik nerede?
Bu kadar kalbi kim kırıyor?
Aramızda yalan söyleyenler var demek.
Çelişiyoruz.
Sınavlardan yüksek almak için onurunu alçaltan insanları gördüm, ne tuhaf.
Şimdi ben o sınavdan düşük alsam ne fark edecekki ? Ben öğrenememiş olmayacağım. Bu bir sınav ve anlık bir şey ,neden birileri ona bu kadar anlam yüklüyor, içlerinde o kadar anlam yok iken ?
Ben ilim öğrenmeye çalışıyorum, bir yerlere gelmekten öte, geldiğim yeri sorguluyorum.
Gelecek kaygım yok , belki bir geleceğim de olmayacak ama bu yaşıyor oluşunu yadırgamaz .
Çünkü ben inancın ve anlamın amaçtan daha kıymetli olduğuna inanıyorum.
