merhaba ponçikler yeni kitabımla karşınızdayım bu sefer ana karakterlerin hepsini kendim tasarladım kitabın sonunda size görünüşlerini göstereceğim iyi okumalar:)
-10 Yıl Önce-
"Eskiden ben daha çocukken, erkeklerin çoğu iblis avcısı olmaya giderdi." dedi babannem, ben kucağında ne dediğinin şaşkınlığı ile ona bakarken ablam hemen söze atladı.
"İblis avcısı ne demek babanne." dedi
"İblis avısı iblisleri öldüren bir örgüt ama bu örgütten devletin haberi yoktu çünkü iblislerin gerçek olmadıklarını savunuyorlardı." dedi bu sefer abim konuştu
"İblis mi?" dedi babannem yine sıcak gülümsemesi ile devam etti.
"Aynen öyle Taiyo iblisler vardı ve bu iblisler insanları yerlerdi, iblis avcıları ise onlar daha fazla insan yemesin diye öldürürlerdi, hem en güçlü iblis avcılarına hashira(pillar) denirdi." dedi ablam ve abimi bilmem ama ben korkmuştum ama bence her 5 yaşındaki biri duysa korkardı.
"Anne lütfen çocukları böyle saçma sapan şeylerle vakitlerini harcama." diye içeri annem geldi.
"Anne ben büyüyünce bir iblis avcısı olucam." abim kendini dışarı atıp koşturmaya başladı, ablam ise annem geldikten kısa bir süre sonra odasına gidip ders çalıştı.
Babannem ablam gittikten sonra anneme atarlandı
"Hiçte bile Masako iblisler gerçek." dedi, annem ise
"Anne o zaman neden kimse şu dediğin iblis avcısı olmaya gitmiyor." babannem bu sefer sustu çünkü annem haklıydı anlattıkları iblisler gerçek değildi.
Bu olaydan 3 ay sonra babannem kalp krizinden ötürü öldü, ailedeki herkes çok ağlamıştı babannemi çok özlüyordum, Babannem öldükten sonra anlattıkları da unutuldu ne abim ne ablam hepsi büyüyünce bu olayların gerçek olmadığını anladılar ve unuttular.
***
"Tsukiko ablacım çamaşırları astın mı?" dedi ablam
"Bir dakika bitiriyorum abla." dedim ve son giysiyi de asıp ablamın yanına koştum
"Bitirdim." dedim bana gülümseyip işine devam etti, bende belki 5 dakika önce sorduğum soruyu sordum.
"Abla pastayı ne zaman yapacaksın?" dedim ablam bana bıkkınlıkla baktı tam bir şey diyecekken abim içeri elinde odunlarla girdi, odunları bırakıp bana sarıldı.
"Doğum günün kutlu olsun ufaklık." dedi ona gülümseyip
"Abicim bugün 9 yaşımdayım artık ben çocuk sayılmam değil mi?" dedim elini başıma koyup
"Daha çocukluktan çıkmana biraz daha var ufaklık." dedi
"İkiniz salona geçin burada dikkatimi dağıtıyorsunuz." dedi ablam, biz de ablamın sözünü dinledik ve salona geçip konuştuk akşama doğru eve annem ve babam geldi, babam bizim yanımıza geçerken annem ablamla pastamı yapıyordu, ben de bana süpriz olsun diye onların yanına gidip pastama bakmadım, boyama yaparken annemler ışıkları kapattılar, karanlıktan korkutuğum için abime sokuldum ama mumlar yakıldığında rahatlamıştım
"İyi doğdun Tsukiko, benim canım." dedi annem ben de gülümsedim ve dileğimi tuttum 'böyle ailemle mutlu olmak istiyorum tanrım.' diye içimden tutup mumu üfledim.
Gece yatana kadar ne kadar gülmüşümdür bilmiyorum ama en son annem herkes yatağına deyince 5'imiz de kalkıp gittik ablam ve benim odam aynıydı ama abim bizim yanımızdaki odadaydı, annemlerin ise daha uzaktaydı, abimle vedalaşıp, ablam ile odamıza girdik ablam yorgun olduğundan dolayı direk uyudu ama beni bir türlü uyku tutmadı, nedenini bilmiyorum ama uykum gelmiyordu yatağımda sağ, sol dolanıp durdum ama yok, en son penceremden dışarıda bir tavşan gördüm o kadar tatlıydı ki onu sevmek istedim bu yüzden de yataktan çıktım merdivenlerden aşağı inip kapıyı açtım ve kapatım mı diye kontrol etmeden evden çıktım tavşanın yanına gittiğimde ormana daha da yaklaşmıştı ve bende ormana daha da yaklaştım orada çömelip onu sevmeye başladım
BINABASA MO ANG
Moon Pillar
FantasyTsukiko adındaki hiçbir şeyden haberi olmayan bir kız bir gün hiç beklenmeyen bir anda bütün hayatı kararır bunun intikamını almak için gece-gündüz çalışır. O güçsüz kız artık yok onun yerine daha güçlü ve korkusuz bir kız karşında duruyor. Bir anka...
