[İptal] RAİ-Time Leaks

Elveda Ailem..

Henüz ne olduğundan haberim yok ama korkuyorum,bir grup siyah kıyafetli insan ailemi öldürdü.Temiz bir gölün yanına kurulmuş küçük bir kasabada bambu dan yapılmış küçük bir kulübe de annem,babam,abim ve ben yaşamımızı sürdürüyorduk.Sıradan bir gündü ve fazla geçmeden kasabanın yıkılış seslerini duydum,dışarı bakmayı bırakın gözümü kırpmaya bile cesaretim yoktu.Babam Duvar da asılı duran aile yadigârı katanayı eline alıp dışarıya fırladı,o kadar hızlı gerçekleşmişti ki ne olduğunu annem ve abim bile anlamamış gibiydi.Gök yüzü yarılacak ve dünyanın sonu gelecekmiş gibi hissediyordum ama aslında etrafta ne bir ses nede bir kıyamet belirtisi vardı.Kalbimi Saran Korkuyu ve alnımdan akan terlerin gözlerime kayışını hissederken kapının solundaki bambu duvarın yıkıldığını gördüm,o sırada etrafta büyük bir duman örtüsü vardı ve ben sadece yeşilimsi ışıklar görüyordum.Pek gürültü yoktu ama kulak zarlarım bir şeye uyarı veriyormuş gibi çınlıyordu,duman kaybolduğunda yıkılmış duvarın arasında kalbine katana saplanmış olan babamı gördüm.Bütün babamla olan anılarım gözümün önünden geçivermişti.Ne Hissettiğimi çözemezken gözlerimin bardaktan boşalırcasına ağladığını biliyordum,babama koşup yardım etmek en azından yarasına bakmak istesemde vücudum yere çivi gibi çakılmış ve hareket edemiyordum.O sırada annem ve abim babamın yanına gitmişti,annem babama sarılıp ağlarken abim ayağa kalkmış anneme siper olurcasına kollarını açmıştı.Ne gördüğümü izah edemeden abimin kalbinin göğüs kafesinden fırladığını görmüştüm,nasıl olduğunu anlamamıştım ama bir güç abimin kalbini dışarıya fırlatmıştı.O sırada Kendimde değildim ve ağzımdan sadece şunlar çıktı;

"K-kıpırda....K-Kıpırda dedim.."

"Hey lanet vücut kıpırda! KIPIRDA!!"

O an ne olduğunu anlamadım ama yerden aldığım ucu sivri bambu odunuyla neyim varsa annemi koruyacağımdan emindim,ailemdeki herkesin ölüşünü görmüştüm ve annemin de ölüşünü görmeye katlanamazdım.Tüm Gücümle Annemin Önüne doğru Koştum..
Birden Vücudumun beni dinlemediğini hisseder gibi oldum ve birden dizlerimin üstüne çöküverdim.Sanırım Korkudandı Sonuçta ben babamla iki üç tahte kılıçla dövüş talimi yapan 7 yaşındaki bir çocuktum,bambu sopasıyla annemi korumak ha?? Cidden komik bir düşünce.Şuanda Öleceğimden O kadar emindim ki ölüm korkusunu ayak tırnağımın bile hissettiğinden bahse girerim.En azından annemin ölmeyeceğini garanti etmek istemiştim... "Hey! Dur bi dakika daha ailemin neden öldürüldüğünü bile bilmiyorum ayrıca onların kim olduğunu da öğrenmeliyim" gibi kafamın içinden bir sürü diyalog geçse de hiç bir şey yapamıyordum,bu aciz vücut hareket etmiyordu.tüm gücümle sadece gözümü açabilmiştim,annemin vücudu ve kafasının farklı yerde olduğunu görünce birden kalkıverdim.Kalbimin Atış Sesleri Kafamın içinde yankılanıyordu.Karşımda Gördüğüm kişi karşısında Ne yapabilirdim ki? Ben bu adamı bambu sopasıyla mı öldüreceğim??

Elinde yeşil eldiven ve siyah kıyafetler giymiş piskopata benzeyen bir adam,elinde yeşil alev ve vücudunu bir kalkanmış gibi saran yıldırımlar,gözlerinden akan kana susamışlığı iliklerime kadar hissetmiştim.Gördüğüm Şeyler Çok Saçmaydı ve Aklımda bir çok soru vardı ama bu yaşananların gerçek olduğundan çok emindim.Adamın Arkasında sarı bir ışık belirdi ve oralardan bir kız sesi geldi;

-"Hey, Leaks-13879! İşini bitirdiysen buradan tüyelim.Daha Fazla Oyalanırsan Efendi'nin verdiği cezayı ben bile hafifletemem"

-"Tch..Gidelim.."

Yeşilli adam kızın dediğini dinleyerek birden yeşil dumanlar içerisinde kayboldu,sarılı kız da gitmişti.Arkama döndüğümde ne annemin ne babamın nede abimin cesetleri yerindeydi,kasaba dümdüz olmuş ve nehir kurumuştu.Bu kadar sessiz olmasına rağmen kasaba yok olmuştu,her yerde yanıklıklar ve küller vardı.Sadece Babam ve annemle ilgilenip beni umursamamışlardı,tekrar gelecekler korkusu içinde babamın cesedinden düşmüş olacak ki yerdeki aile yadigârı katanayı elime alıp tüm gücümle yorgunluktan yere yığılana kadar koştum.Yere Uzanırken bütün olayları tekrar tekrar kafamda kurdum ve kafamdaki soruları kendimce cevaplandırmaya çalıştım,yavaştan gözüm kararıyordu ve bedenim hafifleşiyordu...

-Devam Edecek-

Canımın istediği zaman yazacağım olan bu hikaye serimdeki hiç bir fotoğrafın izinsiz alınmasını,kullanılmasını ve uyarlanmasını istemiyorum,fotoğrafın montajları bana aittir

Yazar iletişim bilgisi;

Discord
Gappl'e#0885