Prologue

3 0 0
                                        

Prologue

I still remember the day when I first saw him and our eyes met.

It was the last day of second semester of my freshmen year. Tumagal ang titigan namin ng ilang segundo ngunit una siyang umiwas ng tingin. I also shifted my gaze and heard that my friends are calling me.

"Sino tinitignan mo? " tanong ni Isabel.

"Oh, nothing. Akala ko kasi tayo nalang ang may pasok today. I think saw someone sa room ng 1B. "

"Baka ibang program 'yun, " dagdag niya.

"I guess so. "

After walking some feet apart from that room, I heard a door opened. Lumingon ako at nakita siyang lumabas sa room. Hindi ko namalayan na matagal ko nanaman siyang natitigan kaya nag-abot nanaman ang mga tingin namin.

This is so weird.

Bakit ba lagi niyang nahuhuli ang mga titig ko?

He's not even fazed by it at all.

I bet he's probably wondering why do I keep staring at him.

"Huy, ano ba? Kanina ka pa, 'te ah. Crush mo ba 'yun?" Agad kong sinamaan ng tingin si Isabel.

"Shut it will you? Hindi ba puwedeng nac-curious lang ako? Hindi ko rin alam ba't ko siya tinitignan pero I have this urge to like stare at him... " I said.

"Love at first sight? "

"That's so cringe. Ano tayo bata? Come on, mate. We're already adults, kalokohan lang 'yan, " sagot ko. She laughed.

"Oh yeah, even though you're blushing? Atsaka, it's real okay? Kapag naranasan mo 'yan, tatawanan kita. " Umiling ako sa banta niya.

As if.

I may live a carefree life despite having many responsibilities and pressure pero hindi ako aabot sa point na malilihis ang landas ko. I may not look like it but my goal is to finish college first bago lumandi.

I just don't think walang lalaking makakapantay or mas gagaling pa sa akin so yeah, I don't think some guy could make me fall inlove.

But that's what I thought.

Hindi ko namalayan na sa simpleng unang pagtama ng mga titig natin, unti-unti na pala akong nahuhulog.

Lahat ng sinabi ko, kakainin ko rin pala pabalik.

Hindi iyon kailanman dumaan sa isip ko not until that summercamp and second year of college came.

That summercamp made something bloomed inside me.

"What's the time for lights out again? " I asked.

"10:00 pm. 9 na so we only have an hour, " Kaye answered.

"Thanks. Well anyways guys, alam niyo 'yung movie na lights out? It was pretty scary. I watched it when I was like--grade 5? or grade 6? I guess... " I said, not sure if it was right.

"Oh yah! I know that one. Nakakatakot nga, " Lykeah agreed.

"Yeah, it was pretty scary for me. Traumatized ako doon and since that, I got so afraid of the dark. "

"Sus, baka racist ka lang? " tanong ni Caster. Tinarayan ko siya. "Huwag mo nga akong igaya sa'yo! "

They laughed.

We we're sitting in the picnic table that time but it was so late already. Sinusulit lang namin ang oras. Maya-maya pa, nagligpit na rin ng mga gamit ang mga kaibigan ko pero napansin ko na halos lahat sila ay nagmamadali.

You've reached the end of published parts.

⏰ Last updated: May 26 ⏰

Add this story to your Library to get notified about new parts!

KindleStories to obsess over. Discover now