Sadece İnsanım

-6-

Arda'dan...

Ben onu kardeşim bildim. Babası öldü kimseye güvenmez olmuştu anlayabiliyordum. Korkuyordu. Onu koruyan adam gitmişti çünkü...

Cem ile Hayalin bir işler karıştırdığından şüphelenmiştim ama üzülecektim. O yüzden sevdiğim kadınla son gunlerimi yaşamak için kendime izin vermiştim.

Zümra aşık oldu mu bilmiyorum. Belkide ona değer veren birine ihtiyacı vardı ve aşık oldu sandı. Şimdi ise karşımda solgun bedeni ile yatıyor. 

O duygularını hiç saklamayacak kadar cesurdu. Ama ben tam bir korkaktım. Hayali okulda sevmiyormuşum gibi davrandım ama Zümra hep çok üzüldüğünü belli etti. Babası öldükten sonra bütün arkadaşlarından uzaklaştığı için insanlar onun arkasından konuşmaya meyilliydi zaten. Açığını buluncada ezik durumuna düşürdüler. Aklım almıyor nasıl bu soylenenlere cevap vermez ?

Hayalin kişiliği sandığımdan da iğrenç çıkmıştı. Zümra haklı olmasına rağmen onun suskunluğundan yararlanıp tüm okulun içinde "Ben Cem i seviyordum ve eminim sen de bunu biliyordun beni kıskandın sevdiğim adamı elimden aldın ama bak o bana geldi o beni tercih etti." diye diretince Zümra 1 hafta okula gelmedi.

Cem ise onu merak etmiş hangi yüzle merak ediyorsa artık onu aramaya gitmiş. Gitmiş diyorum. Çünkü bilmiyordum yemin ederim bilmiyordum yoksa o şerefsiz onu bulmadan önce onu pataklardım. Sonrasını bilmiyoruz. Iki aydır dualarımızı eksik etmeden onun uyanmasını bekliyoruz. Her şey onun elinde. Doktorlara göre çok yorulmuş. Vicudunun dinlenmesi lazımmış. Tek bildiğimiz bir araba kazasının olduğu.

Cem bu oyundan sınır dışı edildi. Çünkü o öldü. Cem in ailesi oğullarına o kadar güveniyorlar ki bu olayın Zümradan kaynaklı olduklarına emin konuşuyorlar. Bi ara Cem'in annesi Nursen teyzeye bağırarak "Oğlumu kızın öldürdü" deyince ortalık karıştı zar zor ayırdık anneleri.

Şimdi ise yanımda Melek var. Kanlanmış gözlerinden ağladığı yine belli oluyordu. Nursen teyze ise Zümranın yanından bir an olsun ayrılmıyordu.

 Nursen teyze birden" kıpırdıyor" diye bağırınca herkes sıçradı ve doktorlar odaya girdiler.

Zümra'dan...

Gelmeye hazırdım. İntikam için. Yaşadıklarımı bir daha yaşamış olmam onlara olan nefretimi daha da çoğalttı.

Annemi bulanık bir şekide gördüm. Doktorlar girdi içeri sonra. Bir kaç kontrolden sonra bana seslendiler ben boğuk çıkan sesimle  "efendim?" dedim. Kafam karışıktı en son sadece araba kazası geçirdiğimi biliyordum.

Hayatım tüm boktanlığıyla devam ederken ben başka şeylere odaklanmalıydım.

Doktorlar kontrolden sonra annemi çağırarak onunla özel konuşmaya gittiler.

Melek karşımda hala ağlıyordu ama mutluluktan mı üzüntüden mi bilemiyorum.

"Uyanmama üzuldüysen ben geri gideyim ?" Diye alayla sorduğumda gulumsedi ve gelip yanağımı öptü. Arda ise kafasini çevirmis gozleri dolmustu ama eliyle gozlerini kapatarak gostermemeye calisiyordu. "Arda?" diye seslendiğimde eliyle agzima kapatarak "Sadece sus tamam mı ? amina koyayim 2 aydir seni bekliyoruz. Ne kadar korktugumuzun farkındasındır umarım o yuzden buradaki halimi gormedin tamam mı ?" Gulmemeye çalıştım ama komikti. Resmen bana ağladigimi kimseye soyleme diyordu bahaneside 2 ay beni beklemeleri idi. 2 ay mı ? 2 ay mı yok artık. Neyse guzel bir dinlenmisimdir. Oh mis önumuzdeki 1 uyumama hakkım mı var şimdi ? Hemşire geldi Arda ve Melegi hangi ara cikardi bilmiyorum ama koluma sapladığı iğne beni uyutmaya yetmişti...