Prologue

28 4 0
                                        

Flashback
I was standing in the middle of the rain, umiiyak habang nag mamakaawang 'wag akong iwanan ng taong mahal ko, taong akala ko makakasama ko hanggang sa dulo

"Cherprang please 'wag naman nating sirain tong relasyon na matagal na nating binuo" hindi ko na mapigilan ang patak ng mga luha ko kasabay ang malakas na pagpatak ng ulan na dumadampi sa pisngi ko

"Abby please i'm not inlove with you anymore, hindi na ako masaya sayo kaya pwede ba? palayain mo na ako hindi ko na nakikita ang sarili ko na kasama ka" Cherprang

"No baby please hayaan mong ipakita sayo na worth it 'tong relasyon natin, kung gusto mo bumalik tayo sa umpisa liligawan kita ulit, 'wag mo lang akong iwan mahal na mahal kita cherprang I can't see myself without you" lalo pang lumakas ang ulan at tanging pagtibok nalang ng puso namin ang tanging naririnig, lumuhod na ako sa harap nya para lang bumalik sya at piliin nya ako pero hindi pa rin sapat

"Abby please hindi ka ba naaawa sa sarili mo baby lugmok kana, umuwi kana at ayusin ang sarili mo at 'wag mo ring pilitin ang taong hindi na masaya sayo"Cherprang

hinawakan nya ang pisngi ko at dahan dahan akong hinalikan sa pisngi paalis na sana sya ng magsalita ako

"Tumingin ka sa mga mata ko at sabihin mong hindi mo na ako mahal" rinig na rinig ko ang lakas ng kulog at kidlat, habang papalapit sya ay halos wala na din akong mailabas na luha, natuyo na pati ang puso ko na sobrang nanghihina pagdating sa kanya, mahal na mahal kita cherprang

"Paalam mahal ko maraming salamat sa mga ala-alang binuo natin, patawarin mo ako kung hindi natin natupad yung pangako nating binuo sobrang daming problemang dumating even our relationship nadamay na rin and I'm so sorry baby if I fell out of love, maraming salamat at paalam na" gusto kong sumigaw, sumigaw nang malakas at magmakaawa para lang hindi nya ako iwan pinikit ko ang aking mga mata ngunit masasayang ala-ala lang naming dalawa ang nakikita ko, masasayang ala-ala na sana hindi natapos, mga ala-alang pilit kong pinagkakapitan dinilat ko ang mga mata ko halos wala na rin akong makita dahil sa labo ng paningin ko dala narin ng malakas na pag ulan nagising ako sa katotohanang wala na sya, iniwan nya na akong magisa patuloy kong tatahakin ang buhay ko ng hindi kana kasama, katulad ng ulan binubuhos ko lahat ng sakit at lungkot na nadarama ko at sana'y dumating din ang panahon na titila ang mga luha sa mata ko. Gusto kitang ipaglaban pero pano kung ikaw na mismo ang sumuko? Hindi ka nagdalawang isip at iniwan ako, iniwan mo na ako

Tumayo ako at pumunta sa kotse ko wala na akong pake kung mabangga o madisgrasya man ako wala na rin namang saysay ang buhay ko pumunta ako sa bar at nagpakalasing hanggang sa nawala na ako sa wisyo at 'di ko na alam ang nangyayari sa buhay ko napayuko ako at inalala ang nangyari kanina kung pano nya ako pinalaya alam kong nagsisinungaling lang sya dahil matagal ko ng alam na may kinakasama syang iba sobrang sakit hindi ko maipaliwanag ang nararamdaman ko

"Kuya isa pa!" halos di ko na kayang sabi kay kuya

"Ah eh ma'am lasing na ho kasi kayo may maghahatid po ba sa inyo?" Tumingin naman ako sa kanya

"Bakit ba ang dami mong tanong? kung binibigay mo nalang yang alak sakin edi tapos" napakamot naman sya sa ulo nya

"Ma'am lasing na ho kayo hindi na po pwede baka po hindi na kayo makauwi" bakit ba ayaw nya nalang ibigay palibhasa di mo alam kung gaano kasakit tong nararamdaman ko ngayon

"Pwes sa iba nalang ako pupunta, eto na ang bayad ko keep the change"

halos umikot ang mundo ko pag tayo ko ng upuan kinuha ko ang susi ng kotse ko at mabilis na pinatakbo ito wala na akong pake kung anong mangyari halos di ko na din makita ang daanan dahil sa mga patak ng ulan hanggang sa may malaking truck na sobrang bilis ng pagtakbo ang sumulpot sa harap ko kaya tumilapon ang kotse ko ililiko ko pa sana ngunit huli na everything went black, sabi ng kapatid ko tinawagan sila ng ambulance dahil nakita sa wallet ko ang number nila halos mag agaw buhay ako sa ospital dumalaw din ang mga kaibigan ko sakin hindi sila umalis sa tabi ko hanggang sa maging okay ako pwera lang kay daddy dahil  nagalit nang malaman ang dahilan kung bakit muntik na akong mamatay at halos mag agaw buhay. Sobrang lakas ng impact ilang months din akong hindi nakalakad dahil kailangang operahan ang paa ko dahil naipit at simula noon hindi na rin kami nag usap ni daddy, Hanggang sa muli Cherprang :)

EOF

Paano nga ba tayo humantong sa ganito? Mahal mo nga ba talaga ako? o mahal mo lang ako dahil ako ang nasa tabi mo? -Marsela

I'll do everything para bumalik ka sakin, I'm sorry for everything - Cherprang

You're the one that i love and i wanna be with you forever, can i? - Abby

A/N: Credits po sa mga pictures and videos na maisasama sa storyang to, sana po supportahan nyo thank you!!! <3

Perfect StrangersWhere stories live. Discover now