"Seni seviyorum." diye fısıldadı genç adam sevgilisinin dudaklarına doğru.Genç kadın ise şaşırmıştı.İlk defa duyuyordu bu kelimeyi.Gözlerini kıstı ve bir müddet düşündü.
Hayır,genç kadın bu kelimeyi bilmiyordu.Hafif şaşkın ve biraz da heyecanlı bir ifadeyle sevgilisine döndü.
"Sevmek,ne demek?" diye sordu.Genç adam bir anda gelen soruyla birlikte afalladı.O da bir müddet düşündü fakat kendisi de bilmiyordu.Bir anda çıkıvermişti işte ağzından.
Yine de bozuntuya vermeyerek "Galiba.." diye fısıldadı.Genç kadına biraz daha yaklaştı ve tüm sevgisini hissettirmek istercesine öptü.
Genç kadının kaygısız ve neşe dolu kahkahalarıysa bu ruhsuz gezegenin dört bir köşesinde yankılandı.
* * *
Alevler içinde çığlık çığlığa yanan kadını ruhsuz gözlerle izliyordu adam.Ruhsuz ve duygusuz.Tıpkı arkasında toplanan insanlar gibi.Acıyla kavrulan kadının,ifadesiz bakışlarla küle dönmesini bekleyenler gibi.
Alevler yükseldi.
Kadın çığlık atmayı bıraktı.
Ay gibi parlak gözleriyle adamın ruhsuz ve donuk gözlerine baktı.
Gülümsedi.
Kadından geriye küller kalırken adam kadının ağzıyla yaptığı hareketi düşünüyordu.Daha önce hiç kimsede görmediği bir şekilde dudakları iki yana kıvrılmıştı kadının.Dudaklarının anlık kıvrılır gibi olmasıyla hemen ifadesiz suratına geri büründü.
Kadından geri kalan külleri temizlemek için harekete geçen muhafızın kolunu sert bir şekilde tuttu adam.Bilerek yapmamıştı bu hareketi hatta farkında dahi değildi ne yaptığının.Bir anda oluvermişti işte.
Aniden esen rüzgarın kadının küllerini uçsuz bucaksız ormana doğru savurmasıyla muhafızın kolunu bıraktı ve kadının küllerinin savrulduğu ormana son kez bakmaya dahi tenezzül etmedi.
.
.
