"We zijn er" zij de auto chauffeur toen ze aankwamen bij een heel groot huis. Ze deden de auto deur open en liepen naar de deur toe terwijl er langzaam een traan over Noah's wang liep. Ding dong. Er liep een jonge vrouw naar de deur gelopen, ik denk ongeveer 24 jaar oud.
Toen ze de deur open deed kreeg Noah rillingen over zijn hele lichaam, hij kon wel janken op dat moment maar hield het toch met veel moeite in. "Hoi! Jij bent vast Noah! Kom maar binnen" zij de vrouw.
Dit is het verhaal van Noah, maar laten we eerst bij het begin beginnen.
"Nee mama!" Toen Noah de scherpe gele klauwen in de buik van zijn moeder zag gaan voelde het net of hij door de grond zakte, hij heeft zig nog nooit zo eerder gevoeld.
Hij zakte door zijn knieën en viel op de grond terwijl de man door het raam weer vertrok, hij sprong uit het raam en rende snel weg. de tranen liepen over Noah zijn wangen alsof hij net een heel glas water oven zijn hoofd had gegooid, Hij had zijn ogen dicht van angst en durfde niet te kijken, maar toch keek hij naar zijn moeder die bloedend op de grond lag te trillen en kroop naar haar toe. "Geen zorgen liefje ik zou voor altijd dicht bij je blijven, ook al kan je mij niet zien."
Zij zijn moeder net voordat ze stierf. Er viel een kleine stilte terwijl ze met haar handen over zijn wangen aaiden. "Wat bedoel je?" Zij Noah verwarrend en bang.
Haar handen vielen op de grond."Mama?! Mama! Word wakker! Waarom word je niet wakker?!" Schreeuwde hij huilend.
"Kom maar binnen!" Noah en de auto chauffeur liepen door de deur heen naar een lange gang met een rood kleed, aan de muren hingen oude stoffige schilderijen, het stonk er heel erg naar een bejaarde tehuis.
Ze liepen naar de balie en schreven zich in. "H-hoi ik ben Noah" zij hij snikkend. "Hoi Noah ik ben Lisa! Hoe oud ben je? Vroeg de baliemedewerker terwijl ze aan het typen was op haar computer. "Ik ben 9 jaar" Hij keek nerveus naar de grond.
"Kom je met me mee? Dan laat ik je nieuwe kamer zien.
" Noah liep naar boven achter de vrouw aan, de trap was hout en kraakte hij leek wel 100 jaar oud, er zaten allemaal scheuren in. Er was weer een lange gang boven met tientallen deuren, sommige deuren stonden open, er zaten kinderen op, in 1 kamer slapen 4 kinderen, alle kamers zijn op leeftijd gesorteerd.
10 jarige kinderen bij andere 10 jarige kinderen
14 jarige kinderen bij andere 14 jarige kinderen enzovoorts.
Ze liepen naar een kamer waar 3 andere kinderen op hun bad zaten te lezen, ze zaten op stapelbedden. het beddengoed was blauw met witten wolkjes er op. "Hoi jongens, dit is Noah! Noah ga maar kennis maken met je nieuwe kamergenoten dan zwaai ik de chauffeur uit ok?" En de vrouw liep de krakende trap weer naar beneden.
YOU ARE READING
The Wolf (Nederlands)
WerewolfHoi, laat mij me even voorstellen. Ik ben Noah ik ben 14 jaar en woon in een pleeghuis voor al 5 jaar, ik ben daar terecht gekomen omdat mijn moeder werd vermoord.. Niemand weet hoe en waarom behalve ik maar ik kan het niemand vertellen omdat ze mij...
