ARAMIZA HOŞGELDİN🎡
Her sabah doğar mıydı güneş sahiden? İlla güneş gerekmezdi ki aydınlık için herhalde gecenin karanlığında da gökteki ay ve yıldız aydınlığı sağlayabilirdi. Ya da hiçbiri gerekmezdi.
İnsan kendini gömmüş ise o karanlığa ancak yüreği ışık saçan kurtarabilirdi onu.
- Doğum günün kutlu olsun bebeğim. Üfle lütfen sana pasta getirdim.
Mum mu vardı pastanın üzerinde,neden etki etmiyordu o halde? Burası hala çok karanlık. Ampul var ama hala çok karanlık. Hiçbir şey etki etmiyor galiba, artık alışmam lazım bu karanlığa.İnsan korkusunu aşmaya çalışırken alışması gerekmez mi bulunduğu duruma?
Ne aşamıyorum korkumu , ne de alışıyorum bu karanlığa?
-İstemez . Çık dışarı. Sesim yüksek çıkmıştı ama bunun umrumda olduğunu sanmıyorum.
-18 oldun bebeğim. Sürpriz yapmak istedim. Dedi alaycı bir ifadeyle Ferhunde.
Tatile diye çıkmıştım 4 sene önce . Bavuluma güneş kremimi unuttuğumu farkettiğimde çok üzülmüştüm. En önemlisi oydu nasıl unuturdum diye. Sadece güneş kremi değildi kaybettiğim o gün, gökteki güneşide kaybetmiştim. Ben, Ferhunde ve babam. Ailem.. sözde ailem.
O gün bu nerede olduğunu bilmediğim bu karanlık eve girmiştik. Yazdı, sıcaktı ama o eve girdiğim an çok üşümeye başlamıştım. Çok üşüdüm, üşüdüm ama ölmedim.
Sadece tek pencere onuda göremiyorum. Hayattaki dostlarımın bu odanın rutubet kokusu olacağı aklımın ucundan geçmezdi.
İlk bölüm biraz kısa oldu ama yorumlarınızı eksik etmeyinn. İyi okumalar.
YOU ARE READING
ZİFİRİ IŞIK
Romance'Sen yüksekten korkarsın ama..' dedim. Gökyüzüne baktı dolunay geceyle bütünleşmişti, göz kırpıyordu adeta yıldızlar... Hafifçe gülümsedi, kulağıma eğilerek ; 'Sen de karanlıktan korkmuyor muydun Işık'ım?' 4 Sene sonra ilk kez doğum gününde hapsedi...
