≈Harry Potter Kurgu≈

Sophia Miller

Merhaba, ben Sophia Miller şuan tam olarak 13 yaşıma girdiğim gündeyim. Bugün 24 Ağustos 2020 yani doğum günüm. Genelde doğum günümü kutlamayız, çünkü ailem bana pek vakit ayırmaz. İkisinin de kendi işlettikleri işletmeleri var ve sürekli o işlerle uğraşırlar geri kalan zamanlarını da dinlenmeye ayırırlar. Bense 2 yıl önceye kadar her gün odamda oturup saatlerce kitap okuyan bir kızdım ve sonra o an geldi.

Penceremden içeri bir mektup girdi. İlk okuduğumda anlam veremedim. Bir büyücülük okuluna davet edildiğim yazıyordu ve o an yemin ederim bir doğum günü hediyesi kartı sanmıştım ama daha da sonra mektuplar artınca gidip aileme gösterdim ve onlar bana ne olduğunu söylemediler ama benim bu okula gitmem gerektiğini söylediler. Anlamıyordum, ailem ve ben o zamana kadar kendi halinde insanlardık ama o mektubu gösterdikten sonra ailem değişik tepkiler vermeye başladı ve sakin insanlar bir anda sürekli panik halindeki insanlara dönmüştüler.

Ama ağızlarından tek laf alamadım ve doğum günümün ertesi günü gelen o mektupla diken üstünde o günün gelmesini bekledim durdum. Ailem ise bana o gün için tek bilgi vermediler.

Ve o gün geldiğinde aceleyle bavulumu topladılar ve beni bir kapının önünde bırakıp ordan ayrıldılar. Kapıdan baktığımda oranın bir pub' olduğunu anlamıştım ve çekingen bir şekilde içeri girdim. İçeride bir sürü değişik giyimli insanlar görünce garipsemiştim ama havada uçan bir şişe kafamın üstünden geçip yanımdaki bar masasına konunca o anki garipliğin yerini şaşkınlık almıştı.

Sonra yanıma bir kadın geldi ve beni bir kapıya götürdü ve sonrasında barın arka kapısı diye düşündüğüm bir yerden çıktık. Kadın duvara birkaç sefer vurunca duvar bir anda ortadan ikiye açılmaya başladı. O an gerileyip kendimi yerde bulmuştum. Kadının garip bakışları üstümde gezinirken ayağa kalktım ve açılan duvardan kendini gösteren kalabalığa göz attım.

Az önce içeride gördüğüm garip insanlardan daha bir sürü vardı ve dükkanlara girip çıkıyorlardı. Daha garibiyse dükkanlar daha önce hiç benim gördüğüm gibi değildi.

Etrafta gülüşen insanları incelerken kadın beni dürterek "Hadisene kızım daha alacağın çok şey var, " demişti. Kadına baktığım o anı çok iyi hatırlıyorum. Bana acıyla bakmıştı ve daha sonra "Ah canım benim sen bir Muggle Doğumlu olmalısın, " dedi. O anda neyin içine düştüğüm hakkında en ufak fikrim yoktu. Sadece ve sadece ailemin nasıl bana tek kelime söylemeden beni böyle bir yere bıraktığını düşünüp kinleniyordum.

Kadın elini yavaşça omzuma koyduğunda elini görüp irkildim. Upuzun tırnakları vardı. Hayır yani uzun olabilir ama kapkaraydı.

Kadın elini geri çekti ve "Seni anlıyorum ben de Muggle Doğumlu'yum ama alışacaksın merak etme, " dedi.

O an dilim çözülmüştü ve kadına "O da ne?" diye sordum.

"Ailesi büyücü olmayanlara takılan bir unvan," dedi kadın.

"Yani ben şimdi Muggle'sam bu insanlar ne?" dedim değişik giyimli insanları göstererek.

"Onlar büyücü canım okul için alışveriş yapıyorlar ve senin de yapman gerekiyor ama büyücü dünyası ile ilgili hiçbir bilgin yok sanırım," dedi kadın.

"Sanırım," dedim başımı eğerek.

"Ah üzülme canım ben sana yardımcı olacağım bana iyi ki rastladın bir zamanlar ben de senin gibiydim."

Kafamı umutla kaldırdım ve kadına baktım. "Ah cidden mi çok iyi kalplisiniz ben cidden burada ne döndüğünü hala anlamıyorum."

Kadın bana şefkatle gülümsedi ve omzumdan tutarak duvardan geçirip çarşıda yürütürken bir yandan "Burası Diagon Yolu canım okuldan önce buradan alışveriş yapman gerek, ee yanında bir liste olması lazım onu verir misin?" diye konuşmaya başladı.