Birbirine ait olan insanlar nasıl da uzaklar birbirine.Ne güzelde ayırmış kader.Sanki cımbızla seçip konulmuş.Ulaşamadığımız her şey büyür gözümüzde.Benim gözümde büyüyen çok şey var.Oysa insan hep hayal kurmak ister.Hep inanmak hep sevmek hep beklemek.Bir de kavuşmak.Kavuşmak isteriz çoğu zaman.Hayallere dalarız.Oysa kimileri hayal kurmazlar.Zaten her şey yerli yerindedir.Hayal isteseler de kuramazlar.Hayaller yalnız seven,isteyen,bekleyen,iyi insanlar için vardır.
Bekleriz çoğu zaman gelmeyecek olanı.Boşa beklemek mi bunun adı?Ya da bunun bir adı var mı?Ben hep inandım siz de inanın.Gün gelecek uzağımızda olanlar yanı başımızda olacak.Ve o zamana kadar sabrederek,inanarak bekleyeceğiz.Günü geldiğinde başardık diyeceğiz hep birlikte.Başardık.Beklemek,sabretmek hep bir çözümdür.Sadece bazen biraz fazla beklememiz gerekir.Gün gelir açılmaz dediğimiz kapılar açılır,girilmez dediğimiz sokaklara girilir,okumam dediğimiz kitaplar okunur,dinlemem dediğimiz müzikler dinlenir.Önemli olan zamana teslim olan sabırdır.
