Mikayuu lovers

B1

Alarmın çalmasıyla zümrüt gözlü çocuk uyandı,uyanmasıyla alarmı duvara fırlatması bir oldu. Bugün yeni başlıycağı okulun ilk günüydü, üvey babası guren,onu başka bir okula aldırmıştı.Önceki okulunda çok yaygara çıkarmıştı.Hızlıca ayağa kalktı guren birazdan seslenirdi eğer hala yatakta olduğunu görürse onu azarlardı. Hızlıca yeni okulunun formasını giydi ve aşağı indi. Guren sofrayı hazırlamıştı. Kahvaltı yaptı, içi neredeyse bomboş olan çantasını tek koluna geçirdi ve evden çıktı.Okul uzak değildi yaklaşık 5 dakika kadar sonra okula gelmişti.Sınıfı 10-A idi guren kahvaltıda konuşurken söylemişti. Koridorda yürürken tüm gözlerin ona döndüğünü fark etmişti,ama aldırmadı sınıfın olduğunu tahmin ettiği kata gelince önündeki bedene çarpmasıyla sendeledi.

Toparlanıp *Önüne baksana be* dedi. Çarptığı çocuğu inceledi,ondan biraz daha uzundu. Hafif dalgaları olan sarı saçları vardı. Mavi gözleri vardı.Sarı saçlı cocuğun omzuna vurarak yanından geçti ve sınıfa ulaştı. Kapıyı açtığında tüm gözler tekrardan ona döndü. -Ne hatam vardı- diye düşündü ama sınıftaki ve koridordakilerin onun güzelliğine baktığını bilmiyordu. Pürüzsüz teni, uzun bacakları,yemyeşil gözleri,siyah saçları çok güzeldi. Fakat kendini asla sevilmiyecek biri olarak görüyordu. Onun düşüncesinde ailesi tarafından sevilmeyen bir çocuğu kim severdi ki? algısı vardı.

*Ne bakıyorsunuz* dedi ve kendini boş olduğunu düşündüğü bir sıraya attı. Şuanda kimseyi umursayamazdı. Kapı tekrar açıldı,koridorda çarptığı sarı saçlı cocuktu. *şansımı sikeyim* diye geçirdi içinden. Çok geçmeden herkes geldi ve ders başladı.Burası ilk günden ders işleyen manyak bir okuldu. Yuu zaten dersleri takmazdı, kafasını sıraya koyup uyurdu.Sonrada gurenden azar işitirdi ama uykusu yoktu ne olabilir diyerek dersi dinlemeye başladı.

Dersi dinleyerek geçen yarım saatten sonra zil çalmış, neredeyse herkes dışarı çıkmıştı. Yuu sırasında oturuyor camdan dışarıyı izliyordu.Bıkkın bir ifade vardı yüzünde. Önünde duran bedeni fark edip dışarıyı izlemeyi bıraktı. Önünde duran bedene bakmaya başladı. Önünde şirin bir çocuk vardı, elini uzattı. Adı yoichiydi, gülümsüyordu. Yuu hayatında neredeyse hiç gülümsememişti. Sürekli yüzünde duygusuz bir bakış olurdu. Cocuğun elini sıktı. Yoichi dahada mutlu olmuştu.Yanına oturup konuşmaya başlamıştı. Yuu yoichinin enerjisi ile belli belirsiz gülümsedi. Ailesinden sonra ufak da olsa gülümseyebilmişti. Yoichi heyecanla konuşurken yuu onu dinliyordu. İlk defa birisi ona çok iyi davranıyor, arkadaş olmak istiyordu.

Eve ve dönünce guren bile ondaki farklılığı sezmişti yuunun yüzünde bir gülümseme yoktu ama hissediliyordu.