Loving Mr. Cold-Blooded Damon

Chapter 38: Confess

“WOW, ATE JORHEAENN! Ang ganda ng ngiti niyo po ngayon, ah. Maganda po ba gising mo?” Pagkatapos halikan sa pisngi ni Jorheaenn ang Tita Amanda niya, lumapit naman siya sa pwesto ni Rock at hinalikan din ito sa pisngi bago umupo sa tabi nito sa hapagkainan.

Pagkatapos ng magandang nangyari kagabi, natural na sigurong makatulog siya ng maayos at magising na maganda ang mood niya.

“Good morning, Rock,” sa halip ay masiglang bati niya sa pinsan.

Sobrang ganda nga naman ng gising niya na talagang napapansin ng mga kasama niya sa bahay. Kasama niya ang Tita Amanda niya, si Rock, Damon, Chandler at Claud ngayon sa mesa. Mula nang makapasok siya ng dining area, nasa kanya na ang tingin ng mga ito maliban kay Damon na hindi naman niya ipinagtaka pa.

“Woah.” It was Claud. Nasa tapat niya ito sa mesa, katabi si Damon kung saan katapat naman ni Rock. Nasa kabilang bahagi ni Claud si Chand na katulad ng nauna, matamang nakatitig lang din sa kanya. Habang sa kabisera ng mesa naman nakaupo ang Tita Amanda niya.

She was supposed to be shy at that moment, pero dahil talagang maganda ang gising niya, she cannot fight herself but to bite her lips as she tried to contain her smile.

Mas lalo lang lumawak ang pagkakangiti niya nang halos sabay-sabay na lumingon ang mga ito kay Damon, na patuloy lang sa kinakain nitong almusal. Na nang mapansin naman ang titig ng mga kasama rito, tinaasan niya lang ang mga ito ng kilay.

“What?”

“What did you do to her, Dark?” It was Claud again.

Nang ibaling ni Damon ang mga mata nito sa kanya, sandaling tumigil sa pagtibok ang puso niya, bago nagwala na naman ‘yon. Yeah, the usual reaction.Malamig man ang mga mata na ipinukol nito sa kanya, hindi na niya kinaiinisan ‘yon.

“Sagutin mo. Ano raw ang ginawa ko sa ‘yo?” bulalas nito sa kanya.

“Ahm.” Ibinaling naman niya ang tingin sa pinsan nito. At bilang sagot sa tanong ni Claud, isang magandang ngiti ang ibinigay niya rito.

Ah. Ang ganda talaga ng gising niya; hindi niya mapigilan ang sariling mapangiti na parang nasisiraan ng bait. “Wala.”

“Wow.” It was Chand this time. “Siguradong may nangyari kagabi nang mauna kayong umuwi ni Damon. I just wonder what could it be.”

Oh. Now that he mentioned it...“Kamusta nga pala si Stacy, Chand?”

Subalit ibinalik lang nito ang atensyon sa kinakain.

“She’s fine. I guess.” Sandaling matamang tinitigan niya ito, sinusubukang alamin kung ano ang maaaring nangyari kagabi sa maliit na sagot nito. Pero tinigil din niya ang panunubok na basahin ang nilalaman ng isip nito nang wala siyang makuhang sagot.

Ibinalik na rin ng mga kasama niya ang atensyon ng mga ito sa pagkain.

Sinimulan na rin niyang lagyan ng pagkain ang plato niya.

And back to smiling again.

Nang may maalala…

“Ay, siya nga pala, Tita…” umpisa niya. Eksaktong paglipat ng tingin niya sa Tita Amanda niya, nahuli niya itong ngumingiti habang nakatitig sa kanya. Ah. She knew that smile so damned well. Napapailing na napapangiti na lamang siya rito saka nagpatuloy. “Aalis po ako ngayon, Tita. Sina Nag at Stacy po ang kasama ko ngayon kaya hindi po ako rito makapagtanghalian at baka hapunan na rin po.”