PROLOGUE
CECELIA is nervous for her upcoming interview to be a secretary from a well known company. Hindi nya sukat akalain na darating sya sa punto na kailangan na niyang madaliin ang paghahanap ng trabaho ngunit para sa kanyang mga kapatid, gagawin nya ang lahat para lamang ang mga ito ay makapagtapos sa pag aaral dahil gusto nya ng magandang buhay para sa mga ito.
"Miss Cecelia Torres, please enter the conference room for your interview" mahinahong sabi ng isang babae sakanya.
"Okay, Ma'am..." kinakabahang aniya.
Kinakabahan man ngunit ito'y hindi nagpadaig sa kanyang emosyon. Taas noo nitong tinungo ang pinto at huminga ng malalim bago pumasok.This is it! Kaya ko to! Laban!
Pagpasok nya pa lamang nagsususmigaw na sa karangyaan ang silid, ngunit napako ang tingin nya sa isang lalaki nakatalikod at animoy may binabasa. Siya na ba to? Tanong nya sa sarili.
"G-good Morning S-Sir, I'm Cecelia, I'm an applicant uhh applying as your S-secretary." Pilit man niyang pakalmahin ang nararamdaman ngunit hindi nya magawa. Idinadasal na niya lamang na maging maayos ang mga mangyayari upang tuluyan na siyang matanggap sa pwesto.
At ng marinig nga nito ang kanyang boses, ito'y dahan dahang humarap ngunit hindi parin nito inaalis ang tingin sa binabasang papel.
Nang masilayan nya ang kabuuan nito, namangha sya sa kanyang nasilayan, hindi sapat ang salitang "Gwapo" upang bigyang kahulugan ang taglay nitong kaguwapuhan ngunit gayunpaman, tumayo sya ng matuwid kahit ang mga binti'y nanginginig na sa takot at kaba. Shet! Ang yummy! Isip isip nya.
Ito ay nagsalita."I've already seen your resume."Ipinakita nito sa kanya ang hawak nitong papel."Hmm.. Graduate as a Valedictorian, I'm impressed." Kalmado nitong sabi habang ang mga mata'y nakatitig sa kanya.
Tumango sya."Yes sir, as you can see, it's a strong proof that I can do office works and do stuffs as a secretary..." May pagmamalaki na aniya. Upang maitago nya ang kabang nararamdaman, tinitigan nya ito sa mata.
"Well, Miss Torres, I don't give a damn about it. Now, tell me something new." Malumanay ngunit nagbabadya nitong sabi.
Naguguluhan man ngunit ito'y kaniyang sinagot."Sir, I've come from a company, I'm smart, I'm very patient when it co--"Naputol sya sa pagsasalita ng bigla itong magsalita.
"Are you fucking knots? Yes, I do fucking know that you've been to a fucking company before. I thought you're smart?."Nasaktan sya sa sinabi nito, ngunit pinigilan nya ang mga luhang nag babadyang pumatak mula sa kaniyang mga mata."Give me a unique reason why should I hire you, those answers that you've said is not different from the other applicants, so give me a fucking reason to fucking hire you."
Unique? Pano ba?! Anong sasabihin ko!?.
Isang paraan lang ang sumagi sa kanyang isipan, at yun ang sasabihin nya. Labag man sa loob at nahihiya ngunit siya'y muling nagsalita.
Mangiyak ngiyak itong humarap sa lalaki at bumuntong hininga. Para sa pamilya ko. Aniya sa kaniyang sarili. Lumuhod Ito sa harapan ng lalaki upang ipakita ang pagmanakaawa at pagpupursigi. Ito na lamang ang naiisip nyang paraan upang matanggap sya sa trabaho.
"S-sir, tanggapin nyo ako sa kompanya nyo,"Naiiyak na sabi nya."Ako lang po ang inaasahan ng mga magulang at mga kapatid ko, ni halos wala na silang makain dahil hindi na ako nakakapag padala, ang tatay ko ay may sakit sa puso at ang nanay ko ang nag aalaga sa kanila, kaya ko pong gawin lahat ng trabaho tanggapin nyo lang po ako, nag mamakaawa po ako sainyo..." Tuluyan nang bumagsak ang mga luha mula sa kanyang mga mata dahil sa tindi ng kanyang emosyon, problema at paghihirap.
Ang lalaki'y bumuntong hininga at muling nagsalita."You're hired."maikli nitong sabi.
W-What?"T-tanggap na p-po ako s-sir?"Inosente ngunit naniniguradong sabi niya.
Tinitigan sya nito sa mata, at nang magtama ang paningin nila, may kung anong emosyon syang nakita sa mata ng lalaki na hindi nya mapangalanan na kalauna'y nawala rin.
"Do I fucking need to repeat myself?Kung hindi ka tanga ay maririnig mo ang mga sinabi ko kanina."Makabuluhang sabi nito.
Ang sayang nararamdaman nya ay hindi maipaliwanag! Sa wakas! Ipinapangako nya na hindi nya ito bibigyan ng dahilan upang tanggalin sya sa trabaho.
Gusto man nyang magtatalon sa tuwa ngunit hindi nya magawa, "Thank you sir! I'll promise to do my work effeciently! Hinding hindi kayo magsisi sa pagtanggap sa akin!" Ang kaninang kaba na nararamdaman nya ay parang bula na naglahong bigla."Kailan po ako pwedeng mag umpisa?" Tanong niya.
"Now." Maikli nitong sabi. As in now na?!. "And if you have a fucking problem with that, leave, I don't need you here." Looking to her eyes straight.
"Copy sir, excuse me" Pormal na sabi niya. Tatalikuran na sana na niya Ito ng bigla itong magsalita.
"Miss Secretary, before you leave buy me my breakfast, order the most expensive meal in the town." She can feel that her boss is looking to her intimately.
Siya'y muling umikot paharap dito."Okay sir, just wait for a while." Breakfast lang pero yung pinakamahal? Ako nga nagkape lang eh! Natatawa sya sa kaniyang iniisip.
Tinungo na nya ang pinto upang lumabas. Time to work!
