Struggling to love you Part 2 (COMPLETED)

Chapter 1

Eunicke POV

"Kumusta ka na?" Nakangiting sabi ni Emerald sa kanya habang naglalakad sila sa tabing dagat

"Bien, Living life" kibit balikat na sagot niya "Kumusta si Dad?"

"Ayun miss na miss ka na niya. If he get the chance daw dadayuhin ka ulit niya dito"

"I'll be waiting"

Matagal na natahimik ang kapatid niya

"He still visits us every weekend. Don't you think it's time? It's time to show up and come home?" Seryosong sabi ng kapatid niya tumigil ito sa paglalakad saka umupo sa malaking bato na nadaanan nila

"This is home. I am home" simpleng sagot niya saka umupo sa tabi nito.

Huminga nalang ito ng malalim saka hinawakan ang kamay niya. Tipid siyang ngumiti dito habang pinapanuod nila ang mahinang hampas ng mga alon sa dagat.

Hindi niya maiwasang magbalik tanaw.
3 years ago when she left the life that she used to have. 3 years ago when she decided to go and it was 3 years ago when she left him for good.

Papunta siya dapat sa Cagayan.
Naka sakay na siya ng Eroplano naka-upo na siya at hinihintay nalang na sumakay lahat ng mga tao ng ma-alala niya ang kanyang phone. Nakalimutan niya ito sa Comfort room ng Airport kaya nagmadali siyang bumaba para kunin ito. Nakahinga siya ng maluwang nga makita niyang andun pa din ang phone niya. Lalabas na sana siya ng magparamdam ang pantog niya - pero Hindi naman niya akalain na malolock siya sa loob ng cubicle - wala din siyang matawagan dahil 1% nalang ang battery life ng phone niya at wala ding tao sa labas ng Cubicle na kinaroroonan niya. Kahit nagsisigaw siya para may magbukas ng Pinto wala pa ding sumaklolo. Hindi rin siya maka labas sa ilalim ng pinto dahil walang lusutan - talk about malas nga naman. Mga 30 minutes na yata ang nakalipas bago siya tuluyang nakalabas ng CR matapos niyang alog alugin ang lock ng pinto - Stiill, Hoping na hindi siya iniwan ng eroplano - pero pagkalabas niya alam niyang naka-alis na ito. Kaya mabilis na pumunta siya sa information area para sabihin ang nangyari at itanung kung anung pwede niyang gawin. Sinabihan naman siya na magrebook nalang siya para bukas dahil wala ng available na byahe sa araw na yun. - wala siyang nagawa kundi ang pumayag nalang habang hinihintay niyang maprocess ang kanyang request eh biglang nagkagulo ang mga Staff ng Airport.

Na alala pa niya ang sabi ng Staff na nag pro process ng Request niya. When she heard it her legs turned into jelly

"M-Ma'am the plane bound to Cagayan that you were supposed to be on - just crashed"

Alalang alala pa niya kung paanu siya nanlamig sa narinig. She even had to lean on the counter she was standing on para hindi siya bumagsak - mabilis na nakabawi naman siya. Saka siya agad na nag isip mabilis na pinacancel niya ang Flight niya bukas papunta sa Cagayan at naghanap siya ng open na Flight na makaka alis siya agad at ayun na nga nahanap niya ang Isla Monte Carlo na siyang kinaroroonan niya ngayon. And the rest was History -

It was a choice she made 3 years ago - a choice na pilit niyang sinasabi sa sarili na tama.

A few days ago before it all happened. After thinking thousand times kung susuyuin ba niya ang asawa at magpapakumbaba sa wakas sa unang pagkakataon linunok niya ang kanyang pride binalewala niya ang takot saka sinundan ang sigaw ng puso niya. She made sure she was looki'n her best for reconciliation pero nasilip niya mula sa labas ng Opisina nito na masinsinang nag uusap ito at si Shekaree sobrang lapit ng mukha ng mga ito na kulang nalang magkapalitan na. May pa yakap pang nalalaman ang dalawa kaya naman nawalan siya ng gana at uminit lang lalo ang puso niya kaya tuluyan na siyang umatras at umalis. The hell with her heart.

She flinched with the memories, she didn't want to remember any of it but sometimes it just flashes back like a running water.

Bumalik siya sa kasalukuyan ng may tanungin si Emerald sa kanya.

"What?" Muling tanong niya sa kapatid

"How can this place be so magical?"

"I know right" she answered with a smile "Ou nga pala kumusta na si Henry? Bakit hindi sumama sayo ngayon?"

"May ibang ganap sa buhay - binata na alam na ang gusto at hindi, but he will come next month kasi daw surfing season"

Tumango Tango siya "Good, Good ma chiks yung anak mong yun tinalo ang artista kapag andito dinudumog ng mga kababaihan"

"Ou kaya feel na feel niya - he went to his Father today" biglang sabi nito - mabilis na napatingin siya dito

"Wow, That's great. How?" Gulat na tanong niya

"One day he stopped asking about him. And one day he came home and told me; "Ma, I met him today" I was shocked - of course pero hindi ko pinahalata. Hinintay ko na mag kwento siya at nagkwento naman, nagpasama daw kay Brylle para puntahan yung tatay niya kasi alam niyang wala akung balak makita ang ama niya - so, he went because he wanted to fill the missing picture of his life. And so it turned out great and okay. Atleast kung anuman ang sinabi ng tatay niya sa kanya sa kanila na yun - pero masaya ako kasi napalaki ko ang anak ko ng tama at walang galit. He visits his Dad every Friday and Sat. Wala akung say basta ba masaya ang anak ko kiber ako" mahabang kwento nito

"Yeah, you raised him well. Para kang si Mama talaga" She sadly smiled "Ikaw, kelan mo balak puntahan?" Tanong niya dito napapikit ito saka sumandal sa malaking bato

"When the right time comes" tipid na sagot nito

She simply nodded to her sister's answer

"Yeah, when the right time comes" sigaw ng utak niya

☕️☕️☕️

Author's Note:
Uyyy! Buhay si Eunicke! Buhay! ❤️

PS:
Bonjour! It's been a while. Hindi ko akalain na sobra sobra ang supportang makukuha ko sa "Struggling to Love you" - Actually, Yun na talaga ang ending niya dapat. Pero sa sobrang shocked ko sa mga comments & all eto na po ang Part 2. (Infairness na pressure ako ng bongga!)

On Process palang siya at plano ko siyang tapusin in 1 month. Nasisingit siya sa "Kunyari" busy schedule ko pero sana po magustuhan ninyo. Open ako sa suggestions!

Mahal ko kayong lahat! ❤️

Freesoul1994