If you stay with me

Rozdział 1

Nie wiem czy tylko mi, ale największy spokój czuje, gdy leżę w wannie, lub gdy słucham muzyki. A więc zanurzyłam się w cieplutkiej wodzie i włączyłam ulubione piosenki na telefonie aby poczuć spokój. Po słabym dniu uwielbiałam to uczucie. Miałam wrażenie, że się rozpływam, a moje problemy na tamten moment znikały. Mogłabym siedzieć w wodzie cały dzień, gdyby nie moja mama, która w tym momencie krzyknęła z salonu :
- Caroline, wychodź już. - usłyszałam głos mamy.
- Maaamo proszę. Jeszcze 15 minut... - odpowiedziałam jej.
- Ale skarbie, siedzisz tam już 2 godziny, jest 22 a jutro o 8 masz lekcje. Wychodź już. - Stanowczo dała mi do zrozumienia mama.
Bardzo nie chciało mi się wychodzić, ale ona miała racje. Jutro lekcje, a ja i tak ledwo wstaje z łóżka każdego poranka.

Powoli wyszłam z łazienki aby coś przekąsić.
Już otwierałam lodówkę, gdy znów usłyszałam głos mamy.
- Caro wiesz, że nie możesz jeść o tej godzinie? - Mama posłała mi spojrzenie.
- Wiem ale... - zaczęłam mówić.
- Kochanie ostatni posiłek masz jeść o 20. Tak jest zdrowiej. - Przerwała mi Mama.
- Nie podoba mi się to - odpyskowałam do mamy. Nie chce jeść do 20. To głupie, mikro z moich znajomych tak nie ma to jest nie sprawiedliwe - ciągnęłam dalej.
- Caroline, nie pyskuj. Tak jest zdrowiej, i koniec kropka. Nie będę mówić tego kilka razy. - powiedziała mama. A teraz idź już do siebie i idź spać Córciu.
- No dobrze...Dobranoc mamo. - powiedziałam.

Poszłam do swojego pokoju na górze. Po drodze wpadłam do pokoju mojego brata, który właśnie robił coś na komputerze.
Hej Niall - powiedziałam.
Siemka Caro, co tu robisz godzinie? Małe dziewczynki powinny już spać. - Powiedział mój brat, jak zwykle żartobliwie.
Niall... Przestań. Mam 17 lat a ty i rodzice wciąż traktujecie mnie jak małe dziecko. - Powiedziałam i usiadłam na jego łóżku:
Oh Caro, bo ty jesteś małą dziewczynką. Dla mnie i rodziców zawsze nią będziesz - Niall posłał mi uśmiech i odwrócił się do komputera. Ale powiedz mi w końcu, po co do mnie przyszłaś? - Zapytał mnie brat.
Uśmiechnęłam się do niego i powiedziałam :
A co, już nie można bez powodu pójść do pokoju swojego brata?
Caroline, ty nigdy nie przychodzisz bez powodu - zaśmiał się głośno chłopak.
Ohh No dobra.. Masz pożyczyć 20 dolarów? - Zapytałam go cicho.
Wiedziałem ! Wiedziałem ! - Krzyknął Niall.
Zaczęliśmy się śmiać, a Niall zaczął mnie łaskotać, tak samo jak wtedy, gdy miałam 10 lat. Śmiałam się głośno, ale nagle wszedł Tata.

No, dzieciaki. Tyle macie lat a dalej tak hałasujecie. - Uśmiechnął się Tato.  Ale już ciszej proszę, mama już śpi na dole.
Dobrze tato - powiedziałam i przytuliłam go na dobranoc. Tata wyszedł a ja z Niallem zostaliśmy u niego.
To jak, pożyczysz? - Zapytałam.
Niall wyciągnął z kieszeni spodni 20 dolarów i podał mi pieniądze. Właśnie to lubiłam w moim bracie. Nie pytał po co mi pieniądze, tylko dał. Mimo 3 lat różnicy wieku, czuliśmy się jak rówieśnicy. Nie brakowało nam pieniędzy, rodzice w życiu dorobili się wiele, wiec niczego nam nie brakowało. Mieliśmy własne karty bankowe i nie martwiliśmy się o kieszonkowe. Tylko, że ja wczoraj zgubiłam swoją kartę, i nie miałam pieniędzy.
Dzięki, bracie - Złożyłam mu pocałunek na policzku i poszłam do swojego pokoju.

Ściągnęłam dresy i szybko przegrałam się w piżamę. Odpisałam na kilka wiadomości od Katie, mojej przyjaciółki i poszłam spać. Jutro będzie ciężki dzień. - Pomyślałam i momentalnie zasnęłam.

**************
I jak wam się podoba taki rozdział? Dajcie znać w komentarzu, co chcielibyście aby się wydarzyło w tej książce. Pomyślałam że może chcecie zobaczyć jak wyglądają bohaterzy książki

Katie⬇️

Caroline⬇️

Zayn⬇️

Niall⬇️

Louis⬇️

Leon⬇️

Bella i Bianca⬇️