Adelina

Adelina  yüzüne vuran parlak güneş ışığıyla uyandı. Perdeleri araladı ve parlak güneş ışığının ve doğanın tazeliğinin içeri girmesine izin verdi. İhtiyaçlarını giderdikten sonra üzerini değiştirmeye başladı. Adelina , temiz ve masum güzelliğiyle herkesi kendine hayran bırakacak kadar güzel bir kadındı. Kapı tıklatıldı, gelen evin hizmetlilerinden Beatrix ' tir . ''Madam Adelina ,eşiniz bay Boris Fransa'dan döndü. Aşağıda ,sizi kahvaltı için bekliyor.'' Adelina kapıya yöneldi , '' gidelim.'' Adelina'nın içini şimdiden bir huzursuzluk kaplamıştı. Oysaki gün ne kadar iç açıcı başlamıştı. Adelina, onu görmeyen ,duymayan ,belki de sırf güzelliği için onunla evlenen bir kocaya sahipti. Merdivenlerden aşağıya ağır ağır inmeye başladı. Kahvaltı salonuna girdi. Boris, her zamanki otoriter ve katı duruşuyla masanın başına oturmuş Adelina'yı bekliyordu. Adelina salona girince ayağı kalktı ve Adelina'nın dudağına bir öpücük kondurarak yanına oturması için sandalyesini çekti . Adelina oturdu. Adelina ve Boris henüz 2 yıllık evliydi. Boris bir tüccardı ve bu yüzden sürekli olarak seyahat ediyordu. Bazen gittiği yerlere Adelina'yı da götürüyor bazen de çeşit çeşit hediye getiriyordu. Boris konuşmaya başladı. '' Bu akşam bir baloya davetliyiz Adelina. Ama öncesinde sana Fransa'dan getirdiğim hediyelere bir göz at.'' Adelina başıyla onayladı ve gülümsedi. Kahvaltıdan sonra Boris bazı işlerini halletmek için dışarı çıkmış ve akşam 7 ' de onu almak için geleceğini hazır olmasını söyledi. Beatrix hediyeleri Adelina'nın odasına çıkarmış  madam Adelina'yı bekliyordu. Adelina odasına geldi ve  yatağının üzerine oturdu. Hediyeleri açmaya başladı. Her zamanki gibi renk renk ambalajlardan çeşit çeşit kıyafet çıkmıştı. Beatrix özenen gözlerle Adelina'nın elindeki kırmızı dantelli ve parlak kıyafete bakakaldı. Adelina bunu fark etmişti. 

''Beatrix bende bunun gibi bir çok kıyafet var. İstersen senin olabilir.'' Beatrix şaşkın gözlerle madam Adelina 'ya baktı.  ''Gerçekten mi madam?''  Adelina başıyla onayladı ve gülümsedi. Kıyafeti Beatrix'e uzattı. Beatrix 'in mutluluğu gözlerinden okunuyordu. Beatrix kıyafeti aldı ve teşekkür etti. Adelina tüm paketleri açtı. Köşede duran büyük paket hariç .Paketi aldı ,açmaya başladı. Bu bir portreydi. Ellerindeki çiçeklerle sıcak  gülümsemesi olan bir genç. Adelina ' nın belki de yıllardır aldığı en güzel hediyeydi. ''Beatrix bu portreyi nereye asabiliriz ?''

''Madam buraya asabiliriz ,'' dedi Adelina'nın odasının duvarını işaret ederek . Adelina bu fikri beğenmişti. Sabah uyandığında ilk görmek istediği şey bu portreydi. Bu porte ona eski mutlu günlerini ,ailesini ,umudu özlemini çektiği her şeyi anımsatıyordu. Keşke portredeki kişiyi canlı canlı görme şansı olsaydı. Zaman ilerliyordu. Adelina hazırlanmaya başladı. Adelina içinde  melekler gibi durduğu beyaz ve çiçekli dantellerle kaplı uzun kabarık elbisesini giydi. Beatrix de madam Adelina 'nın uzun siyah saçlarını  doğal bir biçimde örmüş ve aralarına beyaz küçük çiçekler yerleştirmişti. Son dokunuş olarak dudaklarına hafif pembe bir ruj sürmüş ve yeşil gözlerini belirginleştirmişti. Balo için hazırdı.