FORGİVE ME | | TAEGYU

bir

Karnına yediği tekmeyle acıyla inledi. Artık daha fazla tekmeye ya da yumruğa dayanıcak gücü yoktu.
Bütün vücudu ağrıyordu. "Lütfen, durun artık!" gözlerinden bir damla yaş düştü. Tepesinde durmuş ona öfkeyle bakan oğlanlar, yerde büzülmüş bir şekilde duran mavi saçlı çocuğun yalvarmasını umursamayıp, göğüs kafesine, karnına, kasığına ardı arkası kesilmeyen tekmeler attı.

"parmaklarına sürdüğün oje iğrenç gözüküyor ibne!"

Bir tekme.

"iğrençsin, midemi bulandırıyorsun."

Bir tekme.

"erkek orospusu!"

Bir tekme.

Ne söyledikleri şeyleri duyuyor ne de yüzlerini görüyordu. Sadece karnına inen tekmelerle, acıyla haykırıyordu. Nefes aldığında, göğüs kafesine giren ağrıyla bir hıçkırık döküldü, ağzından. Artık canı o kadar çok yanıyordu ki bayılmak istiyor, karnına yediği tekmeleri hissetmemek istiyordu. Yüzünün sol tarafına yediği tekmeyle, kendisini karanlık ve sonsuz boşluğa bıraktı. Taehyun'un sevindiği tek şey, uyanana kadar, vücudunda ki ağrıları hissetmiyecek olmasıydı.

***

Vücudunun her yerinde hissettiği müthiş ağrıyla gözlerini araladı. Uzandığı kanapede sola dönmek için kıpırdandı ama vücudunun her yerinde eş zamanlı yayılan ağrıyla, yattığı yere attı, kendini.
Hiçbir fiziksel ağrıya katlanamayan Taehyun, az önce öldüresiye dövülmüştü. Karnında hissettiği ağrı, zirveye ulaşırken, yüzünü buruşturdu. Gözlerini zor da olsa açtığında tanıdık koltukları gördüğünde, yerinde rahatsızca kıpırdandı.
Onu öldüresiye dövüp,  evine mi getirmişti?

"uyandın mı ibne?" Beomgyu alayla konuştuktan sonra, Taehyun'un uzandığı üçlü koltuğun karşısındaki tekli koltuğa oturdu.

"dövdükten sonra evine mi getirdin?" sesi çok güç çıkmıştı. Konuştuğunda bile vücuduna giren ağrılarla, acıyla inledi.

"kıyamadım seni öyle bırakmaya, çok vicdanlı bir insanım napıyim." alayla sırıtan Beomgyu'ya gözlerini devirdi Taehyun. O kadar yorgundu ki, gözlerini açık tutamıyordu. Gözleri istemsiz kapandığında, kendini yine karanlıkta buldu.

Umarım güzel bir şekilde yazarım ve beğenirsiniz İyi okumalar :)