FALLING FOR MR. MARQUEZ

PROLOGUE

"No! Ayoko!" Matigas na ani ng dalaga ng pigilan siya ng lalaki. "Ilang beses ko ng sinabi sayo na ayoko nga, ang kulit mo!" dagdag pa neto.

"So sad, pero di kita titigilan not until papayag ka sa gusto ko" nakangising ani ng lalaki.

'Baliw ba tong taong to' ani ng dalaga sa isip.

"Hoy Mr. siraulong walang magawa sa buhay kundi kulitin ako, manigas ka. Lakas ng amats mo eh! Sino ka ba ha?" Maangas na sabi ng dalaga. Di naman niya talaga kilala ang lalaki ng bigla-bigla nalang siyang kausapin neto at humingi ng pabor. Feeling close amp!

"Ano? Trip mo ko? Adik ka ba?" Exaggerated Kong sagot dito. "Kung hihingi ka pala ng pabor sakin, I approach mo ako ng maayos wag kang nanghahablot bigla! Siraulo ka! Tyaka baka akala mo pick up girl ako, Hindi ako ganun, gagu" Inis Kong untag dito at tyaka nagpapadyak na iniwan siya.

Kung gusto naman pala niya ng pabor, he can ask me favor in a nice way naman not in a harsh way. I don't care if he is handsome pero at least man lang nice siya. Kahit yun lang, plus points sana.

Patuloy lang akong naglalakad sa kung saang direksyon man ako dalhin ng aking mga paa ng di ko namalayan. I am almost near the park where different blooms of flower are present.

I am actually looking for a job. I'm a runaway human being and quite lost. Bumyahe ako sa malayong lugar pero nasa pilipinas pa rin naman ako.

My mind feel at ease when the cold air touches my face and flew away my hair.

How I love the peace and the view brings me. Umupo ako sa bench na nasa ilalim ng puno. Medyo malamig dito kaya nakakakalma ang paligid.

"My peace will be at ease
When flowers bloom as my piece
Shines as it makes scene
Weirdly, it's a sound serene."

I mumbled my favorite line. I am a fan of poetry even though minsan di ko maindintihan ang lalim ng pinaghuhugan ng linya basta ang alam ko lang, it's a work of art.

I am still enjoying the flowers when someone's hand blocked my view. Di ko maitago ang Inis sa mukha ko.

"Ikaw na naman?!" Inis na tanong ko dito. He nod tyaka umupo sa tabi ko. Kapal!

"I am Nicolas Marquez. I'm harmless, okay." sabi niya pa. I looked deeply at him.

"I don't care if harmless ka, you're a stranger. And that's not nice!" I fired. Tatayo na sana ako at tangkang iwan ulit siya when he grab the tip of my shirt. This guy!

I looked annoyingly at him. "Look! I don't really know what you want from me or that fucking favor you want to ask from me. Bitawan mo ang shirt ko" pilit na kalmang pakiusap ko sa kaniya. Kanina pa ko drain kausapin siya but he's persistent. Nakakainis na, sobra.

"Okay, I'll let go. Just promise you won't walk away....again" he calmly said. I nodded at him at gaya ng sabi nito, binitawan niya ang dulo ng damit ko.

"So? Nicolas sabi mo diba? " tanong ko, tumango naman siya. Pilit ko pa ring pinapakalma ang sarili ko.
"Ano ba talagang kailangan mo sa akin?" Tanong ko pa.

Bumuntong hininga ito. "I'll tell it to you but first let me apologized for what I did earlier. It was not so nice of me... I'm sorry" he sincerely told me. I stared at him. Ewan ko ba! Ngayon ko lang naman siya nakita pero parang kilalang-kilala na namin ang isa't isa kung makipag usap siya.

"Okay, apology accepted" sagot ko. "So ano ngang kelangan mo sakin?" Dagdag ko pa.

"I need something from you" deretsang sabi niya. Napakunot naman ang noo ko.

"I heard, you were looking for a job, right?" He asked. How did he know? "I know, this may sound bad but while I was observing you from a far before I approach you... That was rude... I know you were bothered with something that's why. I thought I can... You know..." Hindi nya matapos tapos pinagsasabi niya. Adik ba to? Cringe!

"Wait! Wait! How can you think of something like that just by observing? Baliw ka ata eh?!" I tried not to sound hysterical pero sinong di mapapraning sa pinagsasabi nito?

"I know! Kaya nga I was trying to explain." Frustrated niyang sabi. Aba kung di lang siya gwapo baka magdududa akong stalker ko siya. Chariz!

"Eh, pano mo nasabing naghahanap ako ng trabaho?" Tanong ko. He was about to roll his eyes when I look hastily at him. Baka may masuntok na talaga ako ngayon.

"Will you let me talk? Kanina ka pa sabat ng sabat eh!"

"Okay"

"You were easy to read. Madaling basahin ang kilos ang taong may pangangailan" dagdag niya. Lalim nun ah? Paligoy-ligoy pa eh!

"Deretsahin mo na nga lang. Arte mo pa eh. Siguro crush mo ko no? O stalker kita? Sagot?!" Sunod sunod na sabi ko.

"I'll give a job. In return, you'll be mine"......