Artık bende burdayım.
Size yaşanan bir olayı anlatmaya geldim.
Kendimi geliştirebilmek için yaptığınız yorumların hepsini severek kale alır, ve birdahakine sizlere daha iyi bir bölüm sunabilmek için çalışmayı heyecanla bekliyorum :)
___________________________________
Olay doğuduğum yerde,
Almamyada gerçekleşiyordu...
Yaklaşık on dakikadır koşuyordum. Girmediğim ara sokak kalmamıştı ama peşimde olan kişinin pes etmeye niyeti yok gibiydi.
"Düşün Ahu, düşün, düşün, düşün,... ne yapıcam ben şimdi?"
Ama bir cevap bulamıyordum. Koşmaktan başka.
Bir göz ucuyla kol saatime baktım. Saat üç ve buralar sessiz ve ruhsuzdu. Ayrıca bacaklarım ağrımaya başlamıştı. Nefes almakta zorlanıyordum. Bu spor bana bir on sene yeterdi normalde. Ama neyse şimdi konumuza dönelim.
Sadece kaçmaya çalışmakla olmayacağını sonunda bende anlamıştım ve bulduğum ilk evin bahçesinde tellerin üzerinden geçerek saklanmayı başarmıştım. Her yerde güller ekiliydi. Dikenlerine dokunarak kollarımı kanatmıştım.
"Aferin Ahu, bir bu eksikti zaten. Hiç derdim yoktu bravo!" Diye düşünürken havanın ne kadar da soğuduğunu fark etmeye başlamıştım. Koşarken oysaki hiçte şu an ki kadar soğuk gelmiyordu. Üzerimde sadece beyaz bir atlet ve kot pantolon vardı. Ayakkabılarıma baktığımda o daha bu sabah bembeyaz olan Reebok ayakkabılarım gri ve siyah rengine resmen dönmüştü. Ama neyseki şu an daha büyük sorunlarım vardı ve bunlarla uğraşamazdım. Titriyordum. Dişlerim birbirlerine değerek ses çıkartırken bunu parmağımı ısırarak önlemeye çalıştım.
Beni bulmamalıydı.
Bulursa ne olacak onu bile bilmiyordum. Kimden kaçtığımı, nereye kaçacağımı, bulursa eğer neler olacağını bilmiyordum. Tek bildiğim, beni eğer bulursa sonumun bayağı bir kötü olacağıydı.
YOU ARE READING
BEYAZ SEVDA
RomanceBir yerin artık senin olmadığını hissettiğinde veda et. Şimdiden yazığım bazı kelimeler ve sözlerin yanlış olmasından çok çok özür diliyorum. Ben almanyada büyüdüm ve okudum, elimden gelenin en iyisini yapmaya çalışıyorum, ve umarım sizi rahatsız et...
