Meftun

1

Yıllar sadece bizden sevdiklerimizi mi götürür yoksa anılarımızı da siler mi ?  Ben bir yaşlı kadın sizin deyiminizle.50 yaşındayım. Sizinle hem biraz sohbet etmek hemde kendimi tanıtmak istiyorum.Umarım bu geçmiş hayat yolculuğunda beni yalnız bırakmazsınız....

 Kalabalık bir ailenin en büyük evladıyım. Hayatım ev ve mahallemden ibaret aslında...Ve birde o ah kalbimde oluşan yangınların sahibi. Mahallemizin sert bakışlı delikanlısı. Her gördüğümde beni benden eden bir bakışıyla kendine hayran bırakan o adam sevdam....Kavuşmamız hem bir o kadar kolay hem bir o kadar da zordu. Babam askerdi annemse bir ev hanımı. Babamın asker oluşu dış görüntüsüne yansıyordu. Onun gibi sert bakışlıydı beni kendine zaten bakışlarıyla sevdalamamışmıydı. Ben kim miyim mercan.2 erkek 2 kız kardeş ablasıydım. Aramızdaki yaş farkının az oluşu bizi arkadaş yapmıştı.Onların avantajlarını sık sık kullanıyor ve eğleniyorduk. Annem daha fazla sinirlenmeden yanına gitmem gerek.Ama gitmeden gönlümde taht kuran beyfendinin ismmini size söylemek isterim.Arman.Adı gibi hediye benim hayatıma.
Herkes sevmek kelimesi için farklı şeyler söyler bense ilk görüşte aşka inanırım. Mahalleye yeni taşınıyorduk daha. Komşular yardıma gelmiş herkes bir işin ucundan tutuyordu. Bense merakla yeni evimizi geziyordum. İki katlı olan evimizin bir de ufak bir bahçesi vardı. Bahçemizde kocaman bir erik ağacı ve bir sürü güzel çiçek bulunuyordu. Erik ağacının altında arabasıyla oynayan çocuk dikkatimi çekmişti sanırım oyun arkadaşım olabilirdi. Yanına gidemedim. Çok tatlı bir çocuktu simsiyah saçları vardı. Kolumun çekilmesiyle kendime geldim küçük kız kardeşim berreydi."Abla oyun oynayalım" diye elimi çekiştiriyordu. O sırada sesimizi duyan siyah saçlı çocuk  bize bakmaya başladı. Göz göze geldiğimizde gülümsedi. Gülümsedim. Berreye cevap vermediğim aklıma geldi en sonunda."Efe ve melikeyle oyna bebeğim ben hava alıcam" diyerek onu yanımdan uzaklaştırdıktan sonra erik ağacının altında olan çocuğun yanına gittim."Merhaba benim adım mercan sen kimsin?" dedim pat diye çocuktuk nasıl tanışacaktık ki başka türlü."Arman ben memnun oldum mercan. Ne güzel ismin varmış" " Teşekkür ederim Arman seninde ismin çok güzel. Oyun oynayalım mı beraber" " Olur ne oynayacağız peki sen karar ver." " Evcilik oynayalım mı sen baba ol bende anne." Bu şekilde tanışmıştık armanımla daha küçük bir çocukken bağlanmaya başlamıştık birbirimize.