Yetimhane

347 44 17
                                        

Çocukluğum bir yetimhane köşesinde geçmişti. Diğer çocuklar dışarıda koşar oynarken ben her zaman somurtkan, bencil, acımasız bir çocuk olmuştum. Sevmiyordum kimseyi,sevemiyordum. Hayata ne olursa olsun gülümseyemiyordum. Mayam bozuktu belki. Diğer çocukların da annesi, babası yoktu. Ama onlar mutluydular. Onları severek cennete gittiklerini biliyorlardı çünkü. Peki ya ben! Ben neydim! Sinirli,umutsuz,amaçsız,sıkıcı ve daha fazlası. Onları babaları istemeyip terketmiş miydi? Peki ya annesi intihar edip onu bu yalan dünyada yalnız bırakmış mıydı? Kimse aynı durumu yaşamadan beni anlayamazdı. Ben duyguları çok yoğun yaşıyordum. Bu çocuk için bunlar fazlaydı. Anne kokusunu duymadan, babasına sarılamadan 16 yıl! Babam neredeydi? Acaba yaşıyor mu? Başka çocuğu, karısı var mıdır? Diye düşünmeden edemiyordum. Sonra bir tokatı da bana iç sesim vuruyordu. O seni düşündümü? Hiç aradı mı? Sordu mu? Sonra anlıyordum ki ben bu hayatta yalnızdım ve her şey buradan kurtulduktan sonra başlayacaktı.
♠♠ 2 l sonra♠
İntikam bohçamı hazırlar gibi hazırlıyordum bavulumu. Zaten üç beş parça kıyafetim vardı. Babam diyeceğim adam beni bulmuştu ve 18 yaşıma bastığım gün beni buradan almak için müdür beyle konuşmuştu. Onlar da benim uygun göreceğimi düşünerek anlaşmışlardı. Ne kadar da ilginç bir durum. Çocukluğumu yalnız başıma geçirdiğim bu yetimhanede, konuşmadığım onlarca kız vardı. Hepsinin adından,soyuna kadar her şeyi bilirdim. Onlar beni bilmezdi. Kapalı kutu gibiydim. Beraber büyüdük sayılırdı çoğuyla. Bikere onlarla oturup pasaklı küçük bebekleriyle oynadığım olmamıxtı. Çocukluk yoktu içimde. Hiç olmamıştı. Ergenlik ne demekti yaşamamıştım. Atarlanıcak bir annem,bir babam dahi yoktu! Belki ergenliğimi bundan sonra yaşayabilirdim ha? Yeni gelen kızlar ergence tavırlar sergilerlerdi. Hayatı başlarına yıkılmış tablosu. Aman ne acıklı. Onlar boş bir tabloydu. Yalnızca üzerlerinde bir kaç uğursuz boya lekesi vardı. Leke. Tam anlamıyla işlememişti bile tuvale. Ama benim tuvalim o kadar karışık, o kadar koyuydu ki. Boyanın alt katı rengarenkti. Türlü renklerle bezenmişti. Saklı olan ruhumdu belki. Boyalar gelişigüzel dağılmıştı ve işlemişti tuvale. Sonra simsiyah bir boya döküldü üstüne. Kötü insanlar elleriyle dağıttılar siyahı. Emdi tuval tüm gücüyle siyahı. O artık siyahtı. Ne kadar kazısanda siyahı tekrar renkli tabloya ulaşamazdın. Bende böyleydim işte. Diğer kızlar benle dilsiz diye dalga geçerlerdi. Umrumda değillerdi açıkçası. Ben siyahtım. Ve boş konuşmak gevezelerin işiydi benim değil. Onlarla uğraşıcak zamanım yoktu. Kimseye güvenemiyorum. Yalnızdım. Oturup dertleşicek kimsem bile yoktu. Ben bunu haketmiş miydim? Yıllardır aklımı meşgul eden hücrelerimi bile şaşırtmayan bir soruydu bu. Müdür Bey 'in arkadaşlarınla vedalaş gidiyorsun Ezel demesiyle sahte bir kahkaha attım. Evet gidiyordum. Buradan çıkıyordum. Artık her şey degişecekti. Alışık olmadığım bir yaşam beni bekliyordu. Sahte arkadaşlıklar. Zoraki gülümsemeler. Ama bir şeyi biliyordum ki hiç bir zaman değişmeyecektim. İçeri döndüm ve alaylı bir gülümsemeyle kızlarda göz gezdirdim. Hepsinin her pisliğini biliyordum. Kimileri masumdu. Kimileriyse yüzüne tükürülecek kadar düşmandı benim için. Bir kaç kız yalandan sandığım ama içten gelen bir gülümsemeyle yaklaştı. Bana teker teker sarıldılar ve amansız tesellilerde bulundular. Kimisi şanslısın,dedi. Babanı buldun bundan ötesi ne. Bize bak burdan kurtulduğumuzda napıcağız ha? Temizlikçi mi olucağız ? Garson mu? Belki de işimiz bile olmaz. Bir köşede oturur ölümü bekleriz. Ama sen şanslısın. Ne olursa olsun babana sırt çevirme. Bu samimi açıklamalardan sonra kendime geldim ve adeta kafamdaki düşüncelerden silkindim. Bunun acısını çektirmeden rahatlayamazdım. Babamdan intikamımı almalıydım. Ne olursa olsun! Uğursuz adımlarla bir daha ayak basamayacağım yetimhanenin kirli fayanslarımda adımları ilerlettim. Hiç bir şeye geç kalmamıştım. Asıl hayat şimdi başlıyordu.
Evett! İlk hikayemin ilk bölümü. Umarım beğenmişsinizdir. Olaylar hızlı gelişebilir. Bunu zaman göstericek. Lütfen okuyan arkadaşlar oy verebilirmi ? :)) yorum yaparsanız minettar olurum:-* öpüldünüz

ACININ ESİRİWhere stories live. Discover now