CHAPTER 7

WYNTER'S POV

Nakangti ako ng lumabas kami ng dining hall.

Natatawa ako kay terrence...lahat ng sinabi ko sinabi nga kay ania.

"Buti naman nakangiti ka na."-rain

tinignan ko siya.

hindi kasi ako muiimik masyado kahapon.

syempre dahil nga don sa balita...

pero one thing you should know about me...una hindi ako madaling sumuko...isang buhay na example na non ay si Darling rain ko na hanggang ngayon ay hindi ko parin sinusukuan..

second...hindi ko sinasabi kaagad kahit kanino kapag nasasaktan ako..usually tumatawa lang ako or nguminiti...pero kapag sobra na...tumatahimik na lang ako.

and last...kahit na anong lungkot ko..sa huli pinipili ko paring tumawa at ngumiti.

I guess hindi part ng pag katao ko ang maging malungkot lagi...its not me...I'm always cheerful.