Her şey iyi giderken, güzel şeyler yaşanırken araya aniden giren mutsuzluklar vardır bilirsin. Ve o mutsuzluklar, ayrılma noktasına kadar gider. Maskelerin gün yüzüne çıktığını fark edersin böylelikle.

Seni asla sevmediğini, sana hiç değer vermediğini, her şeyin koca bir yalandan ibaret olduğunu anlarsın hani... İşte o an çok şeyin yıkıldığı, her şeyin bittiği, boş yere mücadele verdiğin aşikârdır. Anladığın o ki; değer vermek, sahiplenmek bize göre değilmiş. Kendimize olan güvenimizi yitirip, yalnızlığımıza geri dönüyoruz hepimiz. Sonrasında sevmek, inanmak, güvenmek... Tüm bunların gerçekten zor olduğunu anlıyor insan. Yazık bu duyguları yaşatan kişilere, yazık insanların duyguları ile oynayanlara... Kısaca her şey kocaman bir 'HİÇ' hem de kocaman..."Yalnızlık, benim yaşam biçimim!"

"insanları tanıdıkça kitaplara daha çok sarıldım."

# Küçük şeylerle mutlu oluyorum iyi hoş da, küçük şeylerle de mutsuz olmam beni baya zorluyor.
  • bir hayli dipte
  • JoinedDecember 26, 2016



Last Message
yazarkimse yazarkimse Oct 08, 2018 04:35PM
Rüya gerçeğe ne kadar yakın olursa, uyandıktan sonra duyulan acı da o kadar büyük oluyor.
View all Conversations