Yalnızlık nedeniyle kapalıyız...















Demek buraya baktın.
Ama burası gerçekten beni "tanıyacağın" yer değil. Benim kim olduğumu anlayamazsın. Bak istersen sosyal medya hesaplarıma. Hep yüzümde bir gülümseme. Tabii onun maske olduğunu anlamak zor değil.

Ben kimliksizim, yüzümü de kimse tanıyamaz çünkü benim herşeye kullandığım, gülümseyen bir maskem var. Öyle afilli bir şey olduğunu zannetmeyin zira çok buruk bir gülümseme. Ne zaman canım sıkkın olsa onu takarım yüzüme. Özellikle de yalnız hissettiğimde.

Benim hakkımda konuşmaya sıkıldım. Sana soruyorum:
Hiç yalnızlığınla yüzleştin mi? Ya da yalnız kalmak istedin mi? Bana sorarsan ben çok yalnız kaldım. Kendi içimde, insanların içinde... Yani her yerde yalnız kaldım. Önce korktum sonra burun organı nasıl yoğun kokuya alıştıktan sonra koku almıyor gibi hissediyorsa öyle hissettim. Alıştım yalnızlığıma. Etrafımda insanlarla dolu bir yalnızlıktı benimkisi. Öğrenmesi zor alışması kolay.

"Yalnızlık ney? Bir yemek çeşidi mi?" Diyen insanlar tanıdım ben. Her gün internette sosyalleşmeye çalışan asosyaldi onlar. Bana, "Yalnızsın gerizekalı!" diyorlar da kendileri benim kadar yalnızlardır eminim.

O halde ben kim miyim? Kırık bir cam parçasıyım, eski hâline dönmeyi arzulayan. Yeniden açmayı isteyen bir zakkum gibiyim fakat zehirliyim. Cansız bir eşyaya benzerim ama yere düşünce en büyük gürültüyü çıkaran benim.

"Yalnızlığa yenilmemek için, sık sık hayaller kurulur; ama aslında neyin hayalini kurarsan kur, yalnızlık her hayalin sonudur." Demiş, Johann Wolfgang von Goethe. Ben bir hayalim ve yalnızlığım sonum olacak. Ya yalnız öleceğim şu behr-i muhit kadar derin dünyada yada kurtulamayacağım insanlardan. Sonumu biliyorum . Yalnız öleceğim bunu kabulleniyorum.

Peki ya sen? Sonun ne olduğunu biliyor musun?

Bilmiyorsan gel o halde!
Yalnızlığıma katılabilirsin; yalnız soru sormayacaksın...














Uzun süre online olmayacağım... Mesaj atmayın!
  • K.Maraş/ Merkez/ Onikişubat
  • JoinedMarch 26, 2016




3 Reading Lists