"Benden kaçabilirsin sanıyorsun, ama adımların nereye giderse gitsin, gölgen yine bana ait. Adını bile fısıldamadan yaşayamam; sen, kendini unutsan bile bende kalacaksın."
Alpay Aras Demirkıran
"Onun karanlığında boğulmakla, onsuz yaşayamamak arasında kaldım... ve galiba ikincisi daha korkutucu."
Simay Altan
Gazeteci olan Simay, kimsenin cesaret edip eline alamadığı dosya üzerinde çalışmaya başlar. Bu dosya, kimsenin dokunmaya cesaret edemediği mafya patronu Alpay Aras Demirkıran'ın dosyasıdır. Bunun hayatındaki en büyük haber olacağını sanıyordu.
Oysa bu, hayatını geri dönüşsüz bir şekilde çalacak adamla tanışmasının başlangıcıydı.
Sigara dumanı, yağmur kokusu ve tehlikenin çekici yüzü... Simay, her adımda daha çok karanlığa çekiliyordu.
Ve bazen, en büyük hata; gerçeği ararken, onu koruyacak olanın aynı zamanda seni mahvedecek kişi olmasıydı.
-Kesit-
"Sana olan bu his," diye başladı, parmakları kucağındaki tenimi okşarken. "Bu, sadece bir aşk değil. Bu, benim varoluşumun tek nedeni. Sen, benim son sığınağım, ilk ve tek zaafımsın."
Aras... Bu adam... O, bir mafyaydı. Kanlı elleri, karanlık sırları ve tüm dünyayı yönetme gücü vardı. Ama bana baktığında, o kehribar gözlerde gördüğüm şey... o, dünyanın en büyük zayıflığıydı. Ve o zayıflık, bendim.
Bana "zaafım" demesi... Bu, bir milyon dolarlık mücevherden daha değerliydi.
Onun laneti bendim...
Eğer ben onun ilk ve tek zaafıysam, oda benim son ve tek sığınağımdı
Ve biliyordum ki, bir gün o zaafı için dünyayı yakarsa, ben o alevlerin içinde gülümseyerek yanacaktım.
Not:Bu kitapta bol bol smut içerik olacak yani +18 sahneler, argo kelime küfür vb. şeyler ön planda. Rahatsız olanlar okumasın lütfen.
❗18+ sahneler vardır şiddet içerir sevmeyen okumasın sonra gelip yorumlarda psikolog rolü yapmayın
Bu kurgunun kendime ait olduğunu belirteyim sonra çalınmış ismi verilmesin
İçine öfke hissi dolmuştu
Nasıl yapardı bunu?
Nasıl cesaret ederdi buna
Esra onu bırakıp gitmeyi gerçekten göze almışmıydı?
Esra onu gerçekten sevmeyi bırakmış mıydı?
Kendini geçmiş nasıl çocuklarını yalnız bırakırdı?
Ondan olan iki canı bırakıp gidecek kadar bıkmış mıydı kocasından?
Ateşin kafasındaki düşünceler susmuyordu
O sadece Esrayı istiyordu
Belkide istemiyordu
İçindeki duyguyu o bile bilmiyordu
Ama Ateş şuan sedyede yatan karısından başka birşey görmek istemiyordu
Ona iyi davranmasa bile karısının yanına gelirdi hep çünkü bilirdi Esra gidemezdi
Esra kaçamazdı ondan
Yapamazdı
Onu yalnız bırakmazdı
Çünkü Esra fazla iyiydi
Fazla saf
Fazla masum biriydi
Çok zor şeyler yaşamış
Şiddet görmüş
Susmaya mahkum bırakılmış
Korkak bir kadındı Esra
Kocasından korkan
Ateş bunun farkındaydı
Ne yapacağını bu kez koskoca Ateş Özar bile bilmiyordu