İZLER 1: GÖĞÜS KAFESİ

Berfu, lise son sınıf öğrencisidir. Zorbalıklardan dolayı okulunu değiştirmiştir. Değiştirdiği okulun ilk günü ise yine tedirgin olduğu zamanlarda ki gibi göğüs kafesi acımıştır. Çıkan yeni bir örgüt vardı, toplu insanların olduğu yerde katliam çıkarıyor ve yanlarına, örgüte insan alıyorlardı.
Sıradaki yer ise, Berfu'nun okulu Tansu kolejiydi.

Okullarına gelen örgüt, bir de çıkardıkları katliam. Berfu'ya ne olacaktı? Ölecek miydi? Yoksa örgüt onu da mı yanına alacaktı?

***

"Ne yani? Bırakacak mısın beni?" diye sordum sesimdeki şaşkınlığı ele vererek.

"Evet, ama sadece okula gidebileceksin," dedi bana yavaş adımlarla yaklaşarak. "Evin bu tesis olacak, burada uyuyup, burada yemek yiyeceksin. Ama en önemlisi ise o okulda ben de olacağım ve maskem olmadığı için kimse beni tanıyamayacak. Sınıfın, benim olduğum sınıf olacak, beraber gidip geleceğiz, anladın mı aptal kız," dedi alayla karışık ciddiyetle bakan gözlerle.

Ne diyordu bu adam yahu!?

***
Bu bir lise hikayesi miydi? Yoksa örgüt hikayesi miydi?

❝𝐈̇𝐳𝐥𝐞𝐫 𝐬𝐢𝐥𝐢𝐧𝐦𝐞𝐳𝐝𝐢. 𝐆𝐨̈𝐠̆𝐮̈𝐬 𝐤𝐚𝐟𝐞𝐬𝐢 𝐚𝐜ı𝐫𝐝ı.❞

❝İzler silinmezdi, göğüs kafesi acırdı. Beyin karıştığında, kalbin doğru yolu bilirdi vicdan mahkemelerinde.❞

*
❝Beni kurtar demiştin ve sırf bu sözün için seni kurtardım, hafızalarını değil...❞

*

❝Bazen bir bakış, bir kurşundan daha çok delip geçer insanın kalbini. Ve bazen en büyük esaret, özgürlük gibi sunulur.❞

*

❝O nefes aldı, ben nefes aldım. Nefesler aynıydı, sorun da buydu ya...❞