Masumiyetin Sonu (La fine dell'innocenza)

"Ela, sabrımı sınıyorsun. Yapma... Canını yakarım!" Onu sinir edecek şekilde, dudaklarımın kenarıyla alaycı bir şekilde gülümsedim.

"Ne yapacaksın, Massimo? Söylesene..." Biraz sustuktan sonra, bir şey hatırlıyormuş gibi yaptım. Gözlerimi kısarak, en zehirli sözlerimi hazırladım. "Ah, doğru! Benimle sevişirken intikam planı düşüneceksin, değil mi?" Onu gerçek anlamda sinirlendirmek istiyordum. Hiç beklemediği bir şey söyledim ve gerçek anlamda onu sinir etmeyi başarmıştım.

"Tüh, şansına küs. Çünkü ben senin dışında herkesle sevişebilirim. Ama seninle asla."
Ve böylece istediğimi elde etmiştim. Onu kışkırtmayı başarmıştım.

"Bir daha söyle! Hadi söylesene!" Kafamı kaldırdığımda, göz göze gelmiştik.

"SÖYLE DEDİM!" Beklenmedik bir anda sesi bütün evin içinde yankılandı. İlk defa ondan korkmamıştım.

"Tekrar duymak istiyorsun, pekala o zaman söyleyeyim... Diyorum ki, senin dışında-"
Lafımı bitirmeden, dudaklarımın üstünde hissettiğim baskıyla öylece kalakaldım.