İstisna/Barış Alper Yılmaz
- Reads 78,267
- Votes 4,038
- Parts 41
MatureOngoing8h 27m
Last published Thu, Jul 9, 2026
Asel öylesine saçma mesajlar attığı Barış Alperle zevk için çıkmaz bir yola sürükleneceğini nerden bilebilirdi ki?
ALINTI:
"Ben..." dedi Asel ama ne diyeceğini bilemedi. Nefesinide kontrol altına alamamıştı zaten, iyice bocalıyordu.
"Sen, mükemmelsin" diye Aselin sözünü kendi şeklinde tamamladı Barış. Parmağı yavaşça kızın boynundan gerdanına doğru sürttü. Aselin sessiz kalmasıyla daha da aşağıya indi o iri parmak.
Barış kadını kendine sertçe bastırırken gözleri aralanmış dudaklarına kaydı. Yavaşça dilini gezdirdi dudaklarında.
"İzin ver sana ne kadar kusursuz olduğunu göstereyim" dedi boğuk bir tınıyla, dudaklarını Aselin kulağının altına sürterek.
O gece gerçektende tek seferlik bir istisna olarak mı kalacaktı?
...
ᴋᴏşᴍᴜşᴜᴍ, ᴅüşᴍüşüᴍ, ᴋᴀʟᴋᴍışıᴍ
ꜱᴇᴠɪşᴍᴇᴋ ꜱᴇᴠᴍᴇᴋᴛᴇɴ ɢᴇʟɪʀ ɪɴᴀɴᴍışıᴍ
ᴇʟɪᴍᴅᴇɴ ᴛᴜᴛᴛᴜğᴜɴᴅᴀ öʏʟᴇ ʙɪʀ ɢüᴠᴇɴᴍɪşɪᴍ ᴋɪ
ʙɪᴢᴇ ʙɪʀ şᴇʏ ᴏʟᴍᴀᴢ ꜱᴀɴᴍışıᴍ.
// Şebnem Ferah-Mayın tarlası
❤️🔥
Bu hikayedeki kişi ve kurumların gerçekle bir ilgisi yoktur, tamamen hayal ürünüdür.
(Uyarı: Bu hikayede küfür ve cinsel unsur bulunmaktadır)
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
Kanla Yazılmış Kader / Yizhan +18
+18 sahneler vardır. Rahatsız olan kişiler varsa lütfen okumasın 🤍 "Onlar sadece DNA ile değil, bir lanetle birbirine bağlandılar." Yüzyıl önce, ölüm döşeğindeki bir adamın çaresizliği, bilimin sınırlarını zorladı. Yarasa DNA'sı ile insan genetik kodunu birleştirmeyi başardılar. Proje, tıbbi bir umut olarak doğdu - ama doğan şey umut değil, vampir ırkıydı. Bu yeni nesil yaratıklar, kanla besleniyor, hızla evrimleşiyor ve her biri birer biyolojik silah gibi çalışıyordu. Onlara liderlik eden kişi, artık bir bilim insanı değil; soğukkanlı bir Vampir Lordu olmuştu. Ama bir kişi, bu felaketin önüne geçmek için her şeyini feda etti. Bay Wang, eski dostuna, belki de sevdiğine, son bir uyarı olarak, onun kanına genetik bir lanet yerleştirdi. "Bu kan, sadece seni değil... senden doğacak herkesi zehirleyecek." Ve kader şimdi iki torunda yeniden yazılıyor. Zhan... Vampir genleriyle doğdu, ama damarlarında ölümle yarışan bir zehir taşıyor. Yibo... Kanında, insanlıkla vampirlik arasında bir bağışıklık mucizesi saklı. İkisi birbirinden habersiz büyüdü, ama kanları onları birbirine çekmekle kalmadı, birbirlerine mahkûm etti. Eski bir laboratuvar günlüğü, kayıp bir antikor ve lanetin son izleri... Zhan ölümle yarışırken, Yibo geçmişin sırlarıyla yüzleşmek zorunda kalacak. Bu yalnızca bir türün yok oluş savaşı değil; Aynı zamanda bir kalbin ne kadar karanlığı taşıyabileceğinin sınavı. "Aşk, bazen bir antikor gibidir... Sessizce savaşır, ama her şeyi değiştirir."Complete
YAKUT
KARADENİZ VE ASKER KURGUSU!! Bazı insanlar sesini yükselterek değil, gözlerini yere indirerek yaşardı. Yakut, konuşmamayı öğrenmişti. Çünkü her kelime bir tokat gibiydi, her nefes cezasını artırıyordu. Dünyaya sessizce bakan bir çift mavi göz, içindeki fırtınayı anlatmaya yetmiyordu kimseye. Ama karanlık bir hayatta bile, ışık mutlaka bir yerlerden sızardı. O ışık bazen bir bakıştı.. Bir adamın, sustuğu hâlde her şeyi anladığı bir andı.. Kendini yıllarca susmaya mahkûm etmiş bir kızla, konuşmayı unutmuş bir adamın göz göze geldiği o an... Demir Efe Demirci, savaş alanlarından döneli çok olmuştu. Ama bazı savaşlar üniformayla değil, kalple verilirdi. Ve bazı yaralar ilk dokunuşta değil, ilk bakışta açılırdı.. Yakut Nida Sungur'un henüz haberi yoktu... Ama hayat, onu parçalayanların tam ortasında, onu yeniden var edecek bir aşkla bekliyordu... Trabzon'da.
ÖMRE BEDEL (4. Hikaye)
On sekizinde hayatı gülücükleri ile dolduran. Ailesinin ufak bebeği dünyalar güzeliydi o. Ta ki evlenene dek. Gülüşleri yüzüne çarpılan her tokat ile silindi gitti. Sırtında parçalanan sopaların, Teninde iz bırakan zincirlerin, güzelim saçlarını okşamak yerine acımasızca koparan ellerin kölesi olduğunda dünyanın gerçek yüzüyle tanıştı. Biri aşk hikayesi mi dedi? Bir vakitler gönlüne bahar getiren o kelimeyi tozlu raflara kaldıralı çok oldu Evelyn'in. Aşk Ömre Bedel Değil, Ömürden Ömür Çalandı. Aşk İhanetti, Aşk Acıdan Başka Neydi? Ha Vardı Bir Aşk. O da Evlattan Başka Bir şey Değildi... Geçmiş evliliğinde onu mutlu eden üç gün vardı. Biri bilmediği evliliğe adım attığı o kara gün, Biri evladını kucağına aldığı gün diğeri ise kocasının öldüğü o kutsal gün. Küçük bir kızken mutluydu Evelyn. Annesinin kaybıyla her şey solup gitmiş inandığı sevdiği her şey gözleri önünde kül olmuştu. Saçı en son ne vakit okşanmış hatırında dahi yoktu. Son altı yıl ömrünün kalanını alıp götürmüştü ondan. Aksi huysuz lanet bir kadına çevirmişti kendisini. Şimdilerde bir oğlu Daniel'e gülümsüyordu bir de dost edindiği sığındığı Leydi Ewans'a. Onu hayata tutunduran başka da ne vardı bilmiyordu. Lakin korktuğu başına gelmişti genç kadının. Ölümüne savaş açtığı püriten cemaati Baronluğun gelecekteki varisi olan oğlunu gerektiği gibi eğitemediğini öne sürmüş kendisini yine aynı görüşten bir adam ile evlendirmeye karar vermiştiler. Kaçarı yoktu şayet bir püriten ile evlenmezse oğlu ağabeyine teslim edilecekti. Sahip olduğu tek şey evladı iken onu kaybetmeyi nasıl göze alsındı? Daniel'den ayrılmamak için önündeki sezonda boy gösterecekti Evelyn. Ağabeyi ve karısından evvel ağına düşürecek dilediğini yaptıracak bir ahmak bulacak bu defa ipleri elinden bırakmayacaktı. Susmayacaktı Evelyn. BirComplete
GECENİN ARDINDAKİLER
İnsan, bazen birini değil; ait olduğu hikayeyi bulmak için çıkar yola. . . . Takvim yaprağı 30 Kasım'ı gösterdiğinde, üç kurşun saplanmış bir masumun göğsüne. Lara, kardeşi yerine koyduğu kızın ölümüyle henüz yüzleşememişken, acısını çekmeye bile fırsatı yokken amansızca düşmüş katilin peşine. Yalın ayak bastığı yolların onu sürükleyeceği yerlerden habersiz belki de. Savrulmuş rüzgarın götürdüğü yere. Aslında rüzgar da esermiş yangınların allara büründüğü ine. Ve inler aitmiş kötülüğü kalplerine can bellemiş Yekre. 🎩🎠🎪 Karanlık gizler eli kanlı katilleri. Çünkü Güneş doğmaz geceleri. Ama aydınlatır bir gün karanlığı, ateşin kor alevleri. Lara Ekinci! O bir avcı. Belki de avın ta kendisi. . . . Bu hikayede yer alan olay, kişi, yer ve zaman tamamen kurgudan ibarettir. Gerçek olmayan, yazarın hayal dünyası ile şekillendirilmiş yazılardır. Bunun bilincinde kalarak okumanız tavsiye edilir. Keyifli okumalar.
İzi Kalır
''O kadın ne dedi sana?'' ''Bebeğinin canını kurtarmak için kendini feda etti dedi.'' ''Doğru söylemiş. O gün, o masada kalbimi söküp attım da yaşattım bebeğimi. Sonrası malum... Ama o kadının hakkını ödeyemem. Beni oradan o çıkarttı. Artık yaşayan bir ölüydüm. Ne eve gidebilirdim, ne de size. Emine Hanım, sana bunları anlatırsam diye korkuyordu biliyor musun? Hatta tehdit ediyordu beni. Yavuz'a söylerim her şeyi diyordu. Sanki Yavuz hiçbir şeyi bilmiyormuş gibi. Yavuz'a olan nefretini anlıyorum. Ama bu nefret yersiz Barış.'' ''Ne demek yersiz? O adam benden seni çaldı İzel. Yetmedi oğlumu çaldı. Nesi yersiz? Benim yıllarım çalındı.'' ''Kim çaldı peki? Sence katil kim? O doktor muydu? Yoksa beni oraya gönderen annen miydi? Kimdi katil sence?'' ''İzel...'' ''Sen arkanı dönüp gittin! Başkası ağzından yazılmış bir mektuba inanarak gittin. Bir kez bile arayıp sormadın beni. Sen yokken Yavuz vardı. Senin yapamadığı babalığı yaptı oğluma. Senin yapamadığını yapıp sahip çıktı aşkına. Hani diyorsun ya sizi benden çaldı diye... Biz sana hiçbir zaman ait olmadık Barış. Ait olsaydık eğer zaten o bunu yapmazdı, yapamazdı!''
SAYE
ÖMER ENSAR KARA & EFNAN DEMİR ... Bütün uzvlarım zangır zangır titriyordu. Yağmurun şiddeti o kadar çoktu ki tanelerini her bir zerremde hissediyordum. Gözlerimi kırpıştırdım birkaç kere, o ise sakince beni izliyordu. " Neden veda etmedin? " Uzun uzun baktı bana sonra derin bir nefes aldı ve başını sağa çevirdi. Gözlerini yumdu, gördüğüm görüntü bir şiirin en can alıcı mısrası gibiydi. İçim gitti, ama sustum. Sustum ve yeşilin en güzel tonu olan gözlerini bana çevirmesini bekledim. Kalbimin büyük bir bölümünde bıçak darbeleri vardı ve kalbim her şeye rağmen atıyordu. O bana bakmadıkça bıçak darbeleri usulca bütün kalbimi harmanlıyor beni yavaş yavaş öldürüyordu. Başı bana doğru döndü. Yumduğu gözlerini açtı ve bir cevap alacağıma inandığım için hevesle gözlerine baktım. " Cevabım hiçbir şeyi değiştirmeyecek, Efnan. Senin kızgınlığın geçmeyecek. Çünkü sen kinli birisin. Yaşanılanı unutmuyorsun sonucu ne olursa olsun. Bu yüzden yapma, neden vedasız gittiğimi öğrenmek sana hiçbir şey katmayacak. Birazcık inansam, " dedi hayal kırıklığı ile. " Bir şeylerin değişeceğine birazcık inansam bir dakika düşünmem söylerim. Ama biliyorum değişmeyecek, senin yüreğini benim cevaplarım değil sen soğutacaksın. Çünkü sen hep böyleydin. " Gözlerim dolu dolu baktım. Haklıydı, cevabı benim ona olan kırgınlığımı alıp götürmeyecekti. Ben kendi yüreğimi kendim soğutacaktım. Hep böyleydim zaten. Değil mi? Yutkundum ve hiçbir şey demeden arkamı döndüm. Karanlık sadece gökyüzüne çökmemiş gibiydi. Evlerin çatısına, arabalara, denize ama en çok, en çok benim gölgeme çökmüştü. ...
Erelin Şovalyesi
Erelin Şovalyesi'nin hayatı, aşkın ve nefretin yoğun duygularıyla şekillenmişti. İhtirasın gölgesi zaman zaman karanlığını yaydı, acının izleri yüreğinde yer buldu. Ancak bu duygular, onun göz alıcı kahramanlık hikayesinin anahtarıydı. Erelin, sert bakışları ve kararlı adımlarıyla dikkat çekerdi. Kudretli kılıcı, adaleti simgeliyordu onun için. Aşkın gizemi ve cazibesi ise gençliğinden beri peşinde sürüklüyordu. İçinde yanan ihtiras, zaman zaman kıvılcımlar saçıyordu. Bir gün karşılaştığı güzel bir prenses, Erelin'in kalbini ele geçirdi. Aşkın büyüsüne kapıldı, gözleri sadece onun için parlıyordu. Ancak bu aşk, aynı zamanda nefretin ve kıskançlığın da tohumlarını ekmişti. Başka bir şövalye de prensese ilgi gösteriyordu, Erelin'in yüreği karardı. İhtirasın kıskacında sıkışmıştı Erelin. Prensese duyduğu aşkla beraber, içindeki karanlık hisler de derinleşiyordu. Bir yandan aşkın tatlı hüznü, diğer yandan kıskançlığın acısı içini kemiriyordu. Ancak Erelin, duygusal sınavı kazanmaya kararlıydı. Nefretin gölgesi, aşkı zehirlemeye çalışsa da, Erelin direndi. Kendini ihtirasa bırakmak yerine, adaleti ve sevgiyi seçti. Acıya rağmen, prensese olan hisleri onun kudretini arttırıyordu. Onun için savaşmak, aşkın ve adaletin zaferini kutlamak anlamına geliyordu. Zamanla, Erelin aşkı ve nefreti dengede tutmayı öğrendi. İhtirası, onun kararlılığını ve kahramanlığını besledi. Acıları, onun yüreğindeki merhameti derinleştirdi. Onun hikayesi, aşkın, nefretin, ihtirasın ve acının iç içe geçtiği bir destan oldu. Erelin Şovalyesi'nin göz alıcı romanı, duyguların karmaşıklığını ve insanlığın içsel savaşını anlatıyor. Aşkın parlaklığı, nefretin karanlığı, ihtirasın ateşi ve acının hüznü, bir kahramanın ruhunda nasıl dans edebilir, Erelin'in öyküsünde görüyoruz.Complete
KAYIP AİLE
"Ben Kumsal Ece, hayatımda hiçbir şeyden korkmazdım. Taki hayatım kökünden değişene kadar." 17 yaşında olan Kumsal Ece, kötü hayat koşullarında yaşamak zorunda olan genç bir kızdır. Hayatı okula gitmek, her saat iş çalışmak ve onu zerre sevmeyen anne babasına katlanmakla geçer. Bir gün zengin bir aile iki kızların karıştığını söylerler. İşte Kumsal Ece'nin hayatı tam da orda başlar. 5 abi, bir ikiz, bir de erkek kardeş ne kadar iyi olunabilirdi? Peki ya istenmemek? Onu kaldırabilir miydi? Gururlu mu gururlu Kumsal Ece, önyargılı beş abi, bir ikiz ve erkek kardeş. *** ~Gülüşlerimizi çalan her biri için bir çiçek dikelim. Çevremiz çiçek bahçesi olsun. Acılara gül, özleme papatya ekelim. Etrafımızı güzel kokular sarsın.~ (Bir abi kitabı klişesidir. Mantık hataları, yazım yanlışları vb. olabilir. Bunun bilincinde okuyun.)
+18 sahneler vardır. Rahatsız olan kişiler varsa lütfen okumasın 🤍 "Onlar sadece DNA ile değil, bir lanetle birbirine bağlandılar." Yüzyıl önce, ölüm döşeğindeki bir adamın çaresizliği, bilimin sınırlarını zorladı. Yarasa DNA'sı ile insan genetik kodunu birleştirmeyi başardılar. Proje, tıbbi bir umut olarak doğdu - ama doğan şey umut değil, vampir ırkıydı. Bu yeni nesil yaratıklar, kanla besleniyor, hızla evrimleşiyor ve her biri birer biyolojik silah gibi çalışıyordu. Onlara liderlik eden kişi, artık bir bilim insanı değil; soğukkanlı bir Vampir Lordu olmuştu. Ama bir kişi, bu felaketin önüne geçmek için her şeyini feda etti. Bay Wang, eski dostuna, belki de sevdiğine, son bir uyarı olarak, onun kanına genetik bir lanet yerleştirdi. "Bu kan, sadece seni değil... senden doğacak herkesi zehirleyecek." Ve kader şimdi iki torunda yeniden yazılıyor. Zhan... Vampir genleriyle doğdu, ama damarlarında ölümle yarışan bir zehir taşıyor. Yibo... Kanında, insanlıkla vampirlik arasında bir bağışıklık mucizesi saklı. İkisi birbirinden habersiz büyüdü, ama kanları onları birbirine çekmekle kalmadı, birbirlerine mahkûm etti. Eski bir laboratuvar günlüğü, kayıp bir antikor ve lanetin son izleri... Zhan ölümle yarışırken, Yibo geçmişin sırlarıyla yüzleşmek zorunda kalacak. Bu yalnızca bir türün yok oluş savaşı değil; Aynı zamanda bir kalbin ne kadar karanlığı taşıyabileceğinin sınavı. "Aşk, bazen bir antikor gibidir... Sessizce savaşır, ama her şeyi değiştirir."
More detailsContent Guidelines