Adını Kanla Yazdım

Adını Kanla Yazdım

  • WpView
    Reads 85,348
  • WpVote
    Votes 6,458
  • WpPart
    Parts 53
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sat, Jul 11, 2026
Küçük yaşlarda annesini kaybeden Işık, yıllar sonra hayatını değiştiren bir şey yapmıştır: Babasının ameliyatını yaparak ölmesine sebep olmuştur. Ancak kaderin bir oyunudur ki Altan Solman o ameliyat masasından sağ çıkmış ve Amerika'da dünyaca ünlü bir silah tasarımcısının ailesini yok etmiştir. Kayzer, ailesini kaybettikten sonra, Solman soyadına sahip herkesten intikam almaya yemin etmiştir. Bir gecede hayatı altüst olan Işık, şimdi bir caninin hedefidir... Ama Kayzer, ona yakınlaşmak, onu kontrol etmek için her yolu deneyecek ve zorla onu hayatına dahil edecektir. İntikam, aşk ve nefret arasında sıkışan iki ruh... Bir yanda Işık'ın geçmişle mücadelesi, diğer yanda Kayzer'in kanla yazdığı kehaneti. "Silahlar çekildiğinde ben ortada kaldım. Bir yanda ailem, diğer yanda hiç tanımadığım bir adam vardı ve iki tarafın da silahlarının hedefinde ben vardım." Yayınlanma tarihi: 25 Nisan 2025
All Rights Reserved
#64
romantik
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • âmâ
  • KURŞUN VE TEN
  • BIÇAK YARASI
  • KODEX | RAFLARDA
  • MORTEM
  • UFAKLIK (TAMAMLANDI)
  • ALACAKAN
  • Kaçış ve Kader
  • YAMAÇTA'Kİ EKİN
  • VÂYE
  • AKÇA
  • YENİ PATRONUM
  • KALBE DÜŞEN KIVILCIM
  • VADELYAN
  • KÜLLER VE KURŞUNLAR (Tamamlandı)
  • DİLHÛN (Berdel)
  • ÂFİTAP
  • SON KAPI | KUĞU KIYIM
  • ÇİSE'M
  • İZLER VE KALINTILARI | Dark Romance (+18)
âmâ

Ayağa kalktım. "Kinci bir insan değilim ama senin söylediklerini unutamıyorum Enes." Sesim bir fısıltıdan farksızdı. Boğazım ağlamamı durdurma çabalarımın sonucu olarak düğüm düğümdü. Ruhumun neresine dokunursam dokunayım bir yaraya denk geliyordum ve tüm bunların müsebbibi olan adam tüm bu yıkımdan habersiz bir şekilde tam karşımda oturuyordu. "Kardeşimi kaybettim ben. Bir cesedi bile yoktu. Ne onun ne kocasının. Onları o şerefsizlere şikayet edense kardeşim dediğim biriydi! Sırtımdaki bıçakları saymayı bırakmışken insanlara olan güvensizliğimi normal görmelisin Âhla." Yeşillerinin parladığını görmek beni bozguna uğratmıştı. İlk defa gözlerinin dolduğunu görüyordum. Şaşkındım. Bir şey dememe müsaade etmeden devam etti. "Etrafım kalleşlerle çevrili. Bergusi'nin dediği gibi Hz. Ömer'in fethettiği, Selahaddin Eyyubi'nin Haçlı işgalinden kurtardığı Filistin topraklarını, Kudüs'ü, Mescid-i Aksa'yı VIP kartlarına ve koruma araçlarına sahip olabilmek için sattılar." Ayağa kalktı. "Kudüs'ün bir karışından vazgeçen yarın Mekke'den öbür gün Medine'den vazgeçer." Sustu bir müddet. Doğru kelimeleri seçmekte zorlanır gibi bir hali vardı. "İşte bu sebepten güvensizliğimi mazur gör." dedi neden sonra. Islanan yüzüme değen rüzgar ürpermeme sebep oluyordu. Bir şey diyemedim. Arkamı dönüp gitmek ikimiz için de en iyisi olacaktı. Düşüncemi harekete geçirdiğimde adımı söylemesiyle durdum. Bugün rolleri mi değişmiştik? "Bacağın nasıl oldu?" Güldüm. Gözlerimden sağanak halde yaşlar boşanırken hem de. Deliriyordum galiba. "İyi." dedim. "Bacağım iyi. Ama kalbim gerçekten can çekişiyor." Kapak: @nurycl ⚘

More details
WpActionLinkContent Guidelines