EFGAN

İzel Arga, geçmişi olmayan küçük bir çocuk. Ablasını, hem annesi hem de babası olmak zorunda kalan gencecik ablasını kendi elleriyle öldüren kız. İntihar etmek için elinden geleni yapıp onda bile başarısız olan işe yaramaz.

Her türlü lakabı geride bıraktı çünkü alması gereken bir intikam, koruması gereken bir emanet vardı. O artık ülke çapında kırmızı bültenle aranan Hançer. Her cinayetinde kendi ruhundan bir parçayı öldüren seri katil.

"Kimsin sen? Uzak dur! Kimsin dedim?"
"İnsanlar bana Hançer der," dedim ve cebimden çıkarttığım minik hançeri yere attım. Benim öldürdüğümü anlamaları için ufak bir jestti. "Ama sen bana güzeller güzeli Azrail'im diyebilirsin." Gülümsedim ve ona doğru bir adım attım. Geriye doğru tökezledi ama dengesini sağlayamadan iki ayağı da bağlı olduğu için yere serildi. "Ne komik değil mi? Kendinin eşsiz olduğunu söylemişsin son röportajında. Ama şu hale bak, ne ilk gördüğüm ne de son öldürdüğüm sen olacaksın." Onun için ben eşsiz olacaktım, çünkü diğerleri gibi son gördüğü yüz benimki olacaktı.

Hançer'in yüzünü gören kimse çok yaşamazdı...