17 parts Ongoing Nakarat; bir şarkıda sürekli tekrar eden, genellikle o şarkının en akılda kalıcı kısmıdır.
"Ağlama. Değmez biliyorsun."
"Ben ağlamayayım da kim ağlasın? Baksana şu halime Atilla. Kimsem kalmadı. O kadar çaresizim ki tanımadığım birinin evinde kalmak zorundayım."
"Sen beni tanımıyorsun belki ama ben seni tanıyorum. Arkadaşlarınla konuşurken nasıl gülümsediğini, öğretmenlerle bile nasıl şakalaştığını, okuldaki hizmetliye kadar insanlarla nasıl sohbet ettiğini... hepsini biliyorum, görüyorum. Şimdi de şu haline bak. Sen bu değilsin Vera, güçsüz değilsin. Unuttun mu, senin neşen kadar kavgan da meşhurdur. Haksızlığa boyun eğmeyip müdüre dahi arkadaşın olmayan o kızı nasıl savunduğunu, ona nasıl destek olduğunu, zorbalayan uğruyan 9. sınıfları koruman altına aldığını, sırf arkadaşına laf attı diye Serkan'ı nasıl dövdüğünü. Ben daha sana ne diyim kızım? Sen güçlüsün, aklında ne varsa yap; çekinme. Benim tanıdığım Vera bu çünkü."
Konuşurken aynı zamanda gözyaşlarını siliyordum. Bir şeyler söylemek üzereyken vazgeçip kollarını boynuma sardı. Ellerimi mecburen yüzünden çekip beline sarıldım.
Ağlamıyordu ama derin nefesler alıyordu. Ne kadar yorulduğunu uzunca bir süre böylece oturduğumuzda anladım. Nefseleri dinince sakinleşmiş olmalı ki kendini geriye çekti.
"Atilla... Sana ne kadar teşekkür etsem az kalır. Bu zor günümde kimsen yok diye düşünürken öyle bir geldin ki yalnızım düşüncemden utandım. Saol."
"Bana teşekkür etme Vera. Kendine teşekkür et, buraya kadar dayanıp vazgeçmediğin için."