Yasemin Kokusu

Yasemin Kokusu

  • WpView
    Reads 199,874
  • WpVote
    Votes 14,528
  • WpPart
    Parts 66
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Fri, Sep 5, 2025
Ömer sevdiğim dediği kadının bu gece katili oluyordu. Bunu fark edemeyecek kadar öfkesinin hakimi olmuştu. "Ben bir şey yapmadım...!" Bu kelimeleri o kadar sessiz söyledim ki duyup duymadığıyla ilgili hiç bir fikrim yok. Tuttuğu bileğimdeki baskıyı öyle bir arttırmış ki artık kolumu hissedemiyordum. Bana verdiği zararın farkında değildi. Öldürüyordu...! Bu odada yaşadığımız mutluluğu, huzuru ve en önemlisi sevgimizi öldürüyordu. Bunu fark ettiğinde de her şey için çok geç olacaktı. UYARI: Kitabın telif hakkı bana aittir. Çalınması ya da kopyalanması durumunda yasal işlem başlatılacaktır. Kitabın hiç bir kurum, kuruluş ya da şahıslarla ilgisi yoktur... #sır #aşk #aile #gözyaşı #sevgi #güven #namaz #takıntılı #mimar #güven
All Rights Reserved
#1
güven
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • Karven
  • Halısaha |texting
  • Sessiz Yemin
  • HEKİMOĞLU | Köy - Zoraki Evlilik
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • FERAYE | NEFRETTEN AŞKA
  • Vatan Uğruna
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

More details
WpActionLinkContent Guidelines