Canını vatan uğruna feda eden, kalleş saldırılar sonucu hayatını kaybeden bütün aziz şehitlerimize saygı, sevgi ve sonsuz minnetle... 🇹🇷
- - -
Bir zamanlar ormanın derinliklerinde yapayalnız yaşayan bir asker varmış. Günlerden bir gün bütün ömrü savaşarak geçen bu askerin karşısına güneş saçlı bir kız çıkmış. Kız o kadar güzelmiş ki saçlarından kelebekler eksik olmazmış. O kadar güzel kokarmış ki arılar çiçek zannedip üzerine konarmış. Gözleri o kadar güzel bakarmış ki kızın göz göze geldiği herkes aklını kaybedermiş. Fakat kız düşman ülkenin kızı olduğu için birlikte olmaları imkansızmış. Derken güneş saçlı kız yalnız askerin gözlerine öyle bir aşkla bakmış ki asker hiç düşünmeden belindeki hançeri çıkarıp karşısındaki kızın eline vermiş.
"Öldür beni! Aşkından öleceğim yoksa!" diye haykırmış kıza bakarak.
Güneş saçlı kız ise gülümsemiş ve sakince askerin eline tutuşturduğu hançeri alıp kendi kalbine dayamış. Askerin gözleri korkuyla büyürken kız gözlerini ondan ayırmadan konuşmuş.
"Eğer bir gün öldürecek olursam seni, ilk olarak buradan vuracağım. Çünkü sen buradasın, kalbimde."
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
Biri İle Evlensene!
Eğer otuz yaşına geldiyseniz ve hala bekârsanız toplum için resmi olarak çanlar çalmaya başlar. O saatten sonra seçme şansınız yoktur. Birileri çıkar, "Bu olur mu?" diye sormadan nikâh masasına oturturlar sizi. Ne olur mu? Kim olur mu? Önemli değil. Otur. Bazı kesim için evlenmemek diye bir seçenek yoktur. Evlilik sanki vatandaşlık göreviymiş gibi on sekiz yaşını geçince hadi bakalım, nikâh masasına... "Bekâr var mı?" "Var!" "Kaçıyor!" "Yakalayın!" Evlenmeyeni şeytan taşlıyormuş gibi büyük bir coşkuyla zorbalarlar. Onlar için evlenmeyen kadın evde kalmış demektir. Kimse onu istememiştir. Kesin kusurludur. Yüzünde, kişiliğinde, psikolojisinde bir bozukluk vardır. Ve tüm bunların üzerine giydirilen son ceket; "Kız kurusu." Hele ki toplumca kabul edilmiş bir yaş eşiği var ki o yaşı geçtiğiniz zaman hemen en uygun damat adayı araştırmaları başlar. Aman şöyle işi var, böyle iyi bir aile... ve sonrasında gelen o meşhur bağlaç, "ama." O 'ama' kelimesinden sonra insanın içi kararır. Dünya üstüne çöker ve damat adayı bir anda evrim geçirmiş gibi çirkinleşir. Peki o yaş eşiği kaçtır bilir misiniz? Bilmiyorsanız ben söyleyeyim yirmi beş... Yirmi beş yaşını geçtiyseniz ve bekârsanız vay halinize! Otuz yaşına gelmiş ve hâlâ evlenmemiş beni düşünün bir de. Yirmi beş yaş eşiğini çoktan geçmişim ama koca adayı bile yok, skandal! Mahallemize özel bir gazete çıksa baş manşetten medeni durumum haber olurdu öyle büyük bir olay.
Tuvaldeki Delil
Üç tablo çalındı. Ama kimse bunun yalnızca bir hırsızlık olmadığını bilmiyordu. Kriminolog Aylin Demir, İstanbul'un en büyük sanat soygununu araştırmakla görevlendirildiğinde kendini yalnızca kayıp eserlerin değil, yıllardır kusursuzca örülmüş bir yalan ağının ortasında bulur. Tüm yollar ise tek bir adama çıkar: Doruk Seçkin. Sanat dünyasının dokunulmaz dahisi. Ve hakkında söylenen hiçbir şeye kolay kolay inanılmayan bir adam. Aylin onu suçlamalardan korumak için yaklaşırken, Doruk kendi adını kullanarak kurulan komplonun peşine düşmek zorunda kalır. Fakat hiçbirinin hesaba katmadığı bir şey vardır: Bazı sırlar insanı düşmanına yaklaştırır. Bazı savaşlar kalbi hedef alır. Ve bazen en tehlikeli şey, peşinde oldukları suçlu değil; birbirlerine duydukları çekimdir. Sahte eserlerin, kayıp tabloların ve ölümcül sırların gölgesinde başlayan bu yolculukta, güven ile ihanet arasındaki çizgi her geçen gün silinirken Aylin ve Doruk kendilerini tutku, tehlike ve imkânsız seçimlerle dolu bir oyunun içinde bulacaklar. Çünkü bazı aşklar bir bakışla başlamaz. Bazıları bir yalanla başlar...
SAUDADE
Katıla katıla, canım çıka çıka güldüm. Yaş geldi gözümden onu bile silmedim. "Yaralanmış," karnımı tutmaya başlarken soluğum kesilecek gibi olduğunda öksürüklerimin arasından yine gülmeye devam ettim. "Yaralanmışsın. Bak! Bak hâline, bak halimize. Kangren oldun sen bana kangren." Göz yaşım günlerdir kaşıdığım yara yaptığım yüzümün hücrelerini yaka dururken hiçbir yaşın ne izini ne bıraktığı hissi silmeye çalıştım. Yaralarıma denk düşen yaşlarımla, " Zarar veriyoruz birbirimize. Bak, bak evin hâline Efkan. Odasına giremiyorum onun. Bebeğimiz öldü bizim. Gir odasına," kolundan tutup kaldırmak için hamle yapacağım sırada yarasından sızan kanla durdum. Başım sağa sola sendelerken, koridorun sonunda kalan odaya gözümün ucuyla bakıp "Senin aldığın patiği kaybettim Efkan, hani Beşiktaşlı olan varya onu da bulamıyorum." Sessiz çıkan fısıltımla yüzüme baktı. Bakışı yetmezmiş gibi titrek bir iç çekişiyle koca dağların arasında kalan kalbimi kurtarmak ister gibiyken, o bana böyle acıyla bakarken ben ona acımadım. " Dokunamıyorum kıyafetlerine." Sargılı olan omuz başına tekrardan bakıp, "Keşke o öleceğine senin ölün gelseydi eve." Beynim dediklerimi sonradan algılar gibi bedenim irkilirken dudakları kıvrıldı. Başını ağır ağır salladı. Tövbe Allah'ım, tövbe...Complete
Yangının Külleri
Peri Karaca, on yedi yaşındayken ailesini parlak korların oluşumuyla büyüyen yangında kaybeder ve büyük bir buhranın içine girer. Hayatın devam ettiğine kendisini inandırmaya çalışan genç kız, bir gece ansızın kaçırılmasıyla geçmişinde savrulur. Sonsuz bir sır döngüsü ve cevaplanmayan sorular önüne çığ gibi serilirken geçmişinden kaçabilecek miydi? Yoksa tanımadığı kişilerle boğulup ölümü mü tadacaktı? Kaderi çizildiğinde Peri, yanmayı tercih edecekti. Bir yangın başladı, önce her yeri duman altına çevirdi sonra yavaşca sönmeye başladı. "Küllerle kaplı benim kalbim istesen de temizleyemezsin." Dedim boğazımı temizlerken. Ellerini yanaklarıma koyup yüzüme baktı, sanki yüzümün her ayrıntısını izlemek istiyor gibiydi. Parmakları usul usul yanaklarımı okşadı anlık hisle gözlerim kapanırken dudaklarım tir tir titriyordu. "Sen benim dönüm noktasımsın, sen istersen o kalbini kor ateşlerle kapla canım ne kadar yanarsa yansın ellerim daima orada kalacak, Peri." Gözlerimi açmadım, sakince bekledim nefes alışverişlerimi düzeltmeye çalıştım, elleri saçlarımı bulunca dudaklarımı sarkıttım."Bile bile ateşe yürüyoruz, yapma." dedim sakince. Bir genç kız düşünün, reşitlerinin yaşlarından daha fazla olgunluğa sahip ve elinde ki her şeyi kaybetmiş bir genç kız. "Ben ne kadar küllerimden doğarsam doğayım, sonu hep alev."Complete
ALACA
Çok fazla sır biriktirmiştim içimde. Bazı zamanlar güvendiğim renklere fısıldamak istemiştim onları fakat haykırmak varken neden fısıldayayım ki? Ortak edeceğim, herkes kıyısından köşesinden geçecek hikayelerimin, sustuklarıma herkesi şahit edeceğim. Dünya benim sırdaşım olacak, onlara sihirli bir yolla haykıracağım hikayelerimi.. O zaman haykırıyorum, sırdaş olalım mı?Complete
Kaderim Peşimde (BİTTİ.)
Konagın kapısından girdiğimde hemen öne atlayıp, ben Metehan Ateş. Ağzından ejdaha misali öfke püskürerek, kimse benim çocugumu elimden alamaz diye tısladı.Ali"yi Nahide abla ile odasına göndermiştim dibine kadar yürüyerek kulağına eğildim.Bu üç günlük ortadan kayboluşumuzu bir prova gibi düşün dedim.Sakın ola beni tehdid etmeye kalkma yoksa ortadan bi yok olurum, sonsuza kadar bi daha asla bulamazsın.Yumruklarını sıkmıştı, ve benim bu rahatlığımdan deli oluyordu ki salına salına önünden geçip merdivenlere doğruldum.Ali için ikimiz de birbirimize savaş açmıştık ki bu savaşın bi kazananı ve kaybedeni olacak bliyorum ama asla Ali"m etkilenmesin diye bu haydut adamın yanındaydım ve tek umudum çok yakında ondan sonsuza kadar kurtulamaktı.Ali onun oğluydu bunu kabulediyordum ama bu çocukla kan bağım olmasa bile artık can bağım olduğunu da Metehan Ateş"in kabul etmesi gerekirdi,aksi halde ikimiz de onun hırs ateşinde yanıp kül olacaktık. YAZMAYA başladıgım Tarih.2022. 6 MART.
Yalancının Mumu | Ara Verildi (DÜZENLENİYOR.)
\\2. Kitap düzenleniyor, bir süre bölüm gelmeyecektir.// Dünya üzerindeki her kadın belki bir kere de olsa aldatılmıştır, en azından birbirimizi bu şekilde avutuyorduk. Geleceğe yönelik yaşamak için atlatmamız gereken bir durum olarak görmemiz gerekiyordu, bunu ben de biliyordum. Lakin kimse sonrasında hamile kalacağımı, eski sevgilimin ise Ülke'yi terk edip dünyanın öbür ucunda başka biriyle evlenmek üzere nişanlanacağını söylememişti. En önemli nokta ise; hiçbir şansım kalmadığı için dünya üzerinde benden en çok nefret eden, aynı zamanda benim en çok nefret ettiğim insan çocuğumun babası olacaktı. Uraz Boratav sinek kadar değer vermediğim biriydi ama şimdi herkesin gözünde benim hayatımın aşkı dediğim o adamdı.
SÜKUTU HAYAL
❝ꜱᴇᴠɢɪʏʟᴇ ʙᴀᴋᴛığıᴍ ᴅüɴʏᴀᴍ, ꜱᴇꜱꜱɪᴢᴄᴇ ʏıᴋıʟᴅı.❞ 🪷Complete
SİYAHA BULANMAK "Zindan"
Şüphesiz bazı hayatların hikayesi geceye karışmak... O geceye sızan ufak bir ay ışığıydı. Bense ölüm ve zulümden başka bir şey görmemiş zifiri karanlık... Aldıkları ceza yüzünden en azılı, psikolojik sorunları olan mahkumların da olduğu büyük bir hapishaneye ve askeri üsse sahip Karabağır adasına sürgün edilen üç hemşire. Onların zorlu mücadelesine uzanan güçlü silah tutan eller. Kör kurşunlara direnmiş büyük enkazlardan sağ çıkmışken bir boncuk bakışa vurulmuş ufak bir barakanın altında kalmıştım. Bülbül sesli bir komutanla, Gül kokulu kadının sevdasına ortak oldu bu topraklar. *** Askeri/Aksiyon/Gerilim/Yetişkin/Romantizm Ölüm kan içerecektir bunu dikkate alarak başlayın❤️ Başlama tarihi: 27 eylül 2023 Yayın tarihi: 1 Ekim 2023 İsim ve kurgu olarak wattpaddeki tek hikayedir. Tüm hakları bana aittir.Complete
ŞEYTAN'IN MELEĞİ
Herkese kök söktüren, fakat bir tek annesine karşı gelemeyen bir kız....MELEK... ★★★★ İşinden başka birşey düşünemezken, Melek'le yolları kesişen bir adam...KEREM... Bakalım iki inatçı keçiden hangisi galip gelecek.... ☆☆☆☆☆ Hikayelerimin içeriğinin izinsiz kopyalanarak kullanılması durumunda, kişiler hakkında yasal işlem başlatılacaktır... İlk yayın tarihi : 09.01.2016Complete
Eğer otuz yaşına geldiyseniz ve hala bekârsanız toplum için resmi olarak çanlar çalmaya başlar. O saatten sonra seçme şansınız yoktur. Birileri çıkar, "Bu olur mu?" diye sormadan nikâh masasına oturturlar sizi. Ne olur mu? Kim olur mu? Önemli değil. Otur. Bazı kesim için evlenmemek diye bir seçenek yoktur. Evlilik sanki vatandaşlık göreviymiş gibi on sekiz yaşını geçince hadi bakalım, nikâh masasına... "Bekâr var mı?" "Var!" "Kaçıyor!" "Yakalayın!" Evlenmeyeni şeytan taşlıyormuş gibi büyük bir coşkuyla zorbalarlar. Onlar için evlenmeyen kadın evde kalmış demektir. Kimse onu istememiştir. Kesin kusurludur. Yüzünde, kişiliğinde, psikolojisinde bir bozukluk vardır. Ve tüm bunların üzerine giydirilen son ceket; "Kız kurusu." Hele ki toplumca kabul edilmiş bir yaş eşiği var ki o yaşı geçtiğiniz zaman hemen en uygun damat adayı araştırmaları başlar. Aman şöyle işi var, böyle iyi bir aile... ve sonrasında gelen o meşhur bağlaç, "ama." O 'ama' kelimesinden sonra insanın içi kararır. Dünya üstüne çöker ve damat adayı bir anda evrim geçirmiş gibi çirkinleşir. Peki o yaş eşiği kaçtır bilir misiniz? Bilmiyorsanız ben söyleyeyim yirmi beş... Yirmi beş yaşını geçtiyseniz ve bekârsanız vay halinize! Otuz yaşına gelmiş ve hâlâ evlenmemiş beni düşünün bir de. Yirmi beş yaş eşiğini çoktan geçmişim ama koca adayı bile yok, skandal! Mahallemize özel bir gazete çıksa baş manşetten medeni durumum haber olurdu öyle büyük bir olay.
More detailsContent Guidelines