Komedia Stories

Mikołaj właśnie kończy trzydzieści lat i nie dość, że postanawia iść na studia, to w dodatku zamieszkuje w akademiku. Oczywiście nie jest do końca przekonany do swojego pomysłu, ponieważ - jak sam twierdzi - rozpocząć studia i zamieszkać w akademiku w wieku trzydziestu lat to niemal to samo co skończyć osiemnastkę i na drugi dzień zapisać się do przedszkolnej grupy starszaków. Co więcej, Mikołaj zostaje posądzony o morderstwo, które na początku wydawało się jedynie samobójstwem w akademikowej kuchni. Razem z policjantem, który postanawia mu pomóc, musi odnaleźć zabójcę, a co ważniejsze, przywrócić wiarę w zasadę, że „najlepsze imprezy zawsze przenoszą się do kuchni". I gdzie tu jeszcze znaleźć czas, żeby zostać gwiazdą rocka?

Między nimi zawsze było gorąco. Teraz zrobiło się też śmiertelnie niebezpiecznie. Jarek Ułomek od miesięcy żyje od weekendu do weekendu. Wszystko przez Iwonę Strzygoń - piękną, zadziorną córkę jednego z najbogatszych Polaków, która od pierwszego spotkania wywraca świat policjanta do góry nogami. Mimo różnicy charakterów i dwóch zupełnie różnych światów ich relacja szybko przeradza się w coś znacznie poważniejszego. Dlatego Jarek pod wpływem impulsu kupuje pierścionek. Problem w tym, że dla Iwony małżeństwo nie jest symbolem szczęścia, ale początkiem końca. Kiedy oświadczyny doprowadzają do bolesnej kłótni, oboje zaczynają zastanawiać się, czy ich związek w ogóle ma szansę przetrwać. A potem sytuacja wymyka się spod kontroli. Matka Iwony ulega tajemniczemu wypadkowi we Włoszech, a jej nowy partner okazuje się mieć powiązania z włoską mafią. Gdy ktoś zaczyna śledzić samą Iwonę, Jarek szybko rozumie, że już nie chodzi wyłącznie o złamane serce. Zwłaszcza kiedy podczas jednego z ataków napastnik ginie, a w jego telefonie policja znajduje zdjęcia dziewczyny. W świecie pełnym niebezpieczeństwa, tajemnic i ludzi gotowych posunąć się o krok za daleko najtrudniejsze okazuje się jedno pytanie: ile jesteś w stanie zaryzykować dla osoby, którą kochasz? "Nie mów do mnie księżniczko" to historia o miłości, która zderza się z lękiem przed zobowiązaniem, różnicą światów i niebezpieczeństwem, którego żadne z nich się nie spodziewało.

One night standy z definicji kończą się dobrze... Chyba, że ma się wyjątkowego pecha i "koniec" okaże się początkiem nowego życia. Wtedy trzeba się modlić do Bogini Księżyca, żeby powstałe w ten sposób stworzenie było chociaż tego samego gatunku, co ty. Bo jak nie to skończysz jak ja. Jako zwyczajna matka wilkołaczego pomiotu. Albo jeszcze gorzej! Nie dość, że matka to jeszcze Przeznaczona kobieta jakiegoś palanta! O nie, tak to nie będzie! Ja łatwo się nie poddam! W końcu jestem Krystyna Arabaszek! Najpotężniejsza Miłosna Wiedźma tego stulecia! Już zawsze będę żyła tylko dla siebie... i mojego ślicznego, małego szczeniaczka.

Co by było gdyby Diablo przeżył, a nie dosyć tego miał trójkę dzieci i najmłodsze z nich przetrwało pożar? Trzeba też dodać, że jego dziecko byłoby opiekunką w jego ,,ekipie"? Zobaczcie sami... Dodałam tu trochę własnego humoru, więc mam nadzieję, że książka się spodoba. I sorki z ,,byki" w pisowni. (Wszelkie prawa zastrzeżone)

Laia má takmer normálny život. Jediné, čo jej ho komplikuje je to, že číta myšlienky druhých ľudí.

Programista, który siedzi tylko przy komputerze znajduje miłość? Hmm.. może biolchemiczka go rozkocha w sobie ?

To już druga część fantastycznego bestsellera tym razem w wykonaniu nowego squadu - żółwi (Szprota, Marta i Nisjii [Mydło] ).

Za dnia łagodnie usposobiony Dexter pracuje jako analityk śladów krwawych w policji w Miami. Nocą jest seryjnym mordercą, którego celem stają się wyłącznie inni mordercy.

Finn y Grace nacieron en el mismo hospital, en la misma habitación, al mismo tiempo, y desde que escucharon sus llantos, se amaron hasta la eternidad

Anon lvl. 21, moje życie będzię jedną z ciekawszych past w polskich netach. Historia ta łączy elementy realne z wymyślonymi, czyli będę urozmaicać swe przeżycia czymś co mi się przyśni, 2 części dziennie. Ciekawe ile się utrzymamy. Opowiadanie powstało tylko i wyłącznie w celach humorystycznych i nie ma na celu nikogo obrazić. Chcecie to udostępniajcie, zezwalam.

Wejdź i zabłądź w świecie Anappery, poznaj historie miejsca w którym demony, elfy, ludzie, magowie, krasnoludy i inne stworzenia żyły w błogiej beztrosce ciesząc się swoimi Darami...do czasu. Opowieść o magii, przyjaźni, miłości oraz walce, której stawką jest wszystko albo nic. Daj się odnaleźć historii jak nasi bohaterowie.

როგორია არმისთვის თავის ბიასთან შეხვედრა,როცა ის ჯერ კიდევ სკოლის მოსწავლე იყო და წარმოდგენა არ ჰქონდა რომ მილიონობით გოგოს გულს დაიპყრობდა და მათ შორის მისსასაც.შეხვდე მას მანამ სანამ ის შენთვის მიუწვდომელი ვარსკვლავი გახდება?ალბათ ღმერთის საჩუქარია!თუ სასჯელი?!

Nerdologia, czyli słodka antymiłosna tragikomedia ze szkolnymi rozterkami i końcem świata w tle. Czy gdyby świat był zagrożony i to na was spoczęła by odpowiedzialność za jego ratowanie, zrobilibyście to? Nerdologia opowiada o przeżyciach i refleksjach młodego chłopca, zmianach w jego podejściu do otaczającego go świata i jego roli w społeczeństwie w perspektywie zbliżającego się niebezpieczeństwa. Najlepsza historia o dojrzewaniu na prawo od niczego i jedyna tak podmierna powieść społeczno-psychologiczna z nutką tajemnicy.

Kei Ichigo to bujająca w obłokach dziewczyna, która ani trochę nie może pogodzić się z przykrą dla niej rzeczywistością. Z powodu rozwodu rodziców musiała przenieść się do żeńskiej szkoły Miator i zerwać ze swoją pierwszą, ale za to ważną dla niej dziewczyną. Jej współlokatorka Tamao Suzumi również straciła swoją miłość. Czy razem uda im się zdobyć to szczęście o, które tak bardzo zabiegają? ❤~❤~❤~❤~❤~❤~❤~❤~❤~❤~❤~❤~❤~❤~ Hej! ^^ Tutaj autorka. Więc postanowiłam uszczęśliwić naszą ukochaną Tamao bo nie mogłam wytrzymać tego jak [SPOILER] Nagisa nie odwzajemniała jej uczuć mimo, że tak bardzo o nią dbała :(( [Koniec spoileru] I..ogólnie książka jest oparta tylko na anime bo mangi nawet nie ruszyłam..Jak ktoś czytał to napiszcie czy polecacie XD Dobrze koniec rozpisywania się zapraszam do czytania mojej książki!

Samuel to uzdolniony muzycznie dwudziestolatek - potrafi śpiewać, gra na kilku rodzajach gitar, skrzypcach, harfie, flecie, saksofonie, bębnach i ludzkich nerwach. Jest popularnym muzykiem, odnoszącym sukcesy na scenie światowej. Jedynym jego problemem jest spojrzenie na świat - Samuel urodził się ślepy. W codziennych czynnościach pomaga mu dwudziestoczteroletni Eric, jego przyjaciel z dzieciństwa, a także manager oraz przewodnik w jednym. Do tej pory w życiu Samuela istniały dwie najważniejsze rzeczy - na pierwszym miejscu stała muzyka, na drugim zaś przyjaciel. Lecz co się stanie, jeśli kolejność spraw ważnych i ważniejszych ulegnie zmianie? Okładka autorska.

Wielki Plan Wszechświata. Koło Życia. Karma. Oto zły gość z supermocą sieje postrach. Dobry gość z większą supermocą daje mu klapsa, nie dbając przy tym o destrukcję całej okolicy. A gdzieś w tym wszystkim ona, Ela. Asystentka biura u jednego z największych deweloperów nieruchomości w mieście. I to właśnie ona, nie Ścieman, nie Pan Piącha, ale ona, będzie musiała jakoś to wszystko ogarnąć i zgłosić do ubezpieczyciela firmy.

To jest moja pierwsza próba z pisaniem czegoś dłuższego ale ostatnio odkryłem w pisaniu formę odetchnienia od codziennego życia więc powinno się wam to spodobać. Katsu to wysoki, przeciętnie zbudowany chłopak o odmiennym wyglądzie. Jego pasją jest grą na gitarze przy jednoczesnym raczeniu się smakiem żółtych Cameli, a w nocy kocha zabijać demony. Pomyślicie że to kolejna nieprawdopodobna historia o chłopcu z niesamowitymi mocami. Ale nie, ta jest o gościu, który przez głupotę nastolatka i dług który, musi spłacić, został zobowiązany do oczyszczenia świata z różnego rodzaju mar i upiorów, lecz najbardziej pokochał widok piekielnej bestii z przebitym sercem, z którego wydobywa się ostatnie tchnienie.

Po zwycięsteie Maki Zawodówka Śmierci nie przestała istnie. Ludzkie dusze nadal wypaczały się, a nowi uczniowie jak i już wszyszkoleni Władający zajmowali się eliminowaniem ich. W końcu każda broń miała chrapkę na zjedzenie paru dusz. Opowieść starałam się pisać w taki sposób, aby nawet osoby nie znające serii zrozumiały wszystko ;)

"Już księżyc zgasł, zapadła noc, sen zmorzył mą laleczkę. Więc oczka zmruż i zaśnij już, opowiem ci bajeczkę. Więc oczka zmruż i zaśnij już. Opowiem... ci... bajeczkę..." Dzień 172, rok - prawdopodobnie - czwarty od pierwszego przejścia; Czwarty miesiąc po przybyciu do Kwatery... Ile minęło od ostatniego Koszmaru? Nie tak dawno powiedziałabym "chyba coś z cztery lata". Mimo to nadal się boję, a spokój nocy przerywa głuchy krzyk pełen bólu. Potem przechodzi powoli w spazmatyczny szloch i - w końcu - w ciche łkanie. Zamykam oczy i widzę czerwone ślepia wodzące za każdym - najmniejszym nawet - ruchem, czuję na karku jego oddech i niewyobrażalny wręcz lęk. Kim są? Nie mam pojęcia. Ani ja, ani Miiko. Nawet przemądrzały Adreien odsyła nas z kwitkiem każdego dnia, gdy przychodzimy. Nie ważne, ja z kolejnym widzeniem, Aimee z nowymi informacjami, czy nękana tym jednym Koszmarem - moim Koszmarem - Sophie. Wszystkie nas odsyła, mimo, że doskonale wie, jak to się kończy... Jak zawsze się to kończy. Według Leiftana, było ich kilkoro... Każde z nich z bagażem. Przeróżnych, odmiennych jedna od drugiej historii i doświadczeń, myśli, odczuć, przyzwyczajeń i emocji; każde z nich - inne, choć wszystkie łączyło jedno. Byli to Oni - ukochani jeszcze nim przyszli na ten świat przez samą Oracle. Każde z nich naznaczone śmiercią jeszcze w łonie i na niedługo po narodzeniu. Spotkać się mieli po wieluset latach raz jeszcze. W jednym tylko celu... by wrócić tam, skąd przyszli - w niebyt. I zabrać ze sobą Nas - to nowe, nieświadome jeszcze niczego pokolenie. Skraść nam nasze dusze. Martwe Dusze.