Demir ve Ateş

Oğuzhan sırtını dikleştirdi ve süzdü Umut'u "İlerdeki şu ağacı görüyor musun?" dedi eliyle iki yüz metre kadar ilerideki ağacı gösteriyordu. "O ağaca ilk sen varırsan izin senindir." Aslında ne yapacağından emin değildi, bu onun yazı tura atma şekliydi. O kazanırsa izni verip peşine takılacak bir şekilde planına dahil olacaktı. Ama kendi kazanırsa izin vermeyecek ve kendi bildiği yoldan halledecekti. Umut'a bakınca bunun yazı tura olmadığını düşündü. "Kabul." Umut tabi ki kazanacağını biliyordu ama garantilemek istiyordu. Bilge ne demişti onun için; zampara Yüzbaşı. Biraz dikkat dağıtmanın zararı olmazdı değil mi? Başlangıç olarak belirledikleri yerde durdular ve pozisyon aldılar ve üç, iki, dediği sırada Umut; "Bir dakika, çok sıcakladım da." Pozisyonunu değiştirmeden önündeki fermuarını aşağı doğru indirip göğüs çatalının görünmesine izin verdi. "Devam edelim üç.. iki.. bir.." dedi ve fırladı. Oğuzhan ise o 'bir dakika' dediğinde ona dönmüş, sonra gördüğü hareketle yutkunma ihtiyacı hissetmişti. Üç,iki,bir dediğinde bir iki saniye kadar geç kalmıştı. Bilerek yaptı, evet bilerek yaptı, 'hileci seni!!!' Yüzünde bir gülümseme belirmişti, 'oyun mu oynuyorsun?' Umut kazanmak söz konusu olduğundan yaptığını çok düşünmemişti ama yutkunduğunu görmek hoşuna gitti, erken bir zafer sevinci bile yaşadı. Onu yakalamaya çalışsa da saniyelik bir farkla Umut varmıştı hedefe. "Kazandım." güldü, ilk defa içten bakışlarla Oğuzhan'a baktı. Oğuzhan, rahatlatıcı biçimde samimi oluşu, komik oluşu ve şaşırtıcı derecede güzel oluşu karşısında ne yapacağını bilemedi. Rahatlığından anladığı bu kadın, rütbe falan takmıyordu. Gerektiği yerde, gerektiği gibi davranıyordu. Üsteğmen Umut Demir görevini ciddiyetle yapıyordu. Ama bu sabah Umut'la koştuğunu anlamıştı "Kazandın." dedi

Start Reading

Demir ve Ateş

Wattpad - by paragrafas

Demir ve Ateş