Sabah uyanır uyanmaz yine telefonu almıştım elime. Yazmamıştı. Tek bir mesaj dahi yoktu. Aslında son tartışmamızdan sonra yazmasını da beklemiyordum. Aptallık işte.
Yatakta biraz daha oyalandım. Uyuyakalmışım. Uyandığımda saat 12'yi geçmişti. Telefonumu aldım yine, mesaj vardı ve evet o yazmıştı.
🤍
Günaydın.
🖤
Günaydın
Yine aynı şey oldu. Mesaja bakmadı, bakmadı, bakmadı... Saatler geçti.
Gece duşa girdim. Gece diyorum çünkü saat gece yarısını çoktan geçmişti. Ve evet, Minho bey hala mesajıma bakmamıştı.
Duşta yaklaşık bir saat kaldıktan sonra çıktım ve giyindim. Her tarafım o kadar ağrıyordu ki ayakta duramıyordum.
Gece mavisi saçlarımı karıştırdım ve yatağıma girdim. Gün boyunca babamla kavga etmiş ve yorulmuştum. Tam gözlerimi kapattım uyumak üzereydim ki telefonuma bir bildirim geldi.
Açıp hemen baktım, belki o gelmiştir diye. Ve evet oydu. Ama yazan kişi o değildi.
🤍
Jisung Hyunjin ben. Minho eve gelir gelmez uyudu haber vereyim dedim merak etmişsindir.
🖤
Teşekkürler Hyunjin
🤍
Sen iyi misin Jisung normalde hep neşeli olan sen sanki biraz morali bozuk gibisin.
🖤
Hayır iyiyim hasta olacak gibiyim halsiz hissediyorum
🤍
Anladım istersen bir çay veya çorba iç hasta olmadan yaparsan iyi gelir
🖤
Gerek yok yatıcam teşekkürler sabah hallederim
🤍
Peki ama dikkat et kendine sağlığın önemli
🖤
Ederim teşekkürler ve iyi geceler
🤍
İyi gecelerrr
"Mesaja '❤' ifadesini bıraktınız"
Sabah uyandığımda hapşırıp durdum aynı zamanda öksürük krizleri de. Hasta olmuştum. Telefonuma baktım. Yazmamıştı. Yine ve yine. Artık canım acımaya başlıyordu.
Yataktan kalkmayı denedim ama olmadı. Canım çok acıyordu. Telefonumu alıp gezinmeye, reel kaydırmaya başladım. Bir anda göğsüme giren ağrı ile dikleştim. Derin derin nefes aldım ama işe yaramadı. Yapabildiğim kadar bağırıp anneme seslendim.
Geldi ve bana ilaçlarımı verdi. Ailem tarafından her ne kadar nefret edilsemde hasta olduğumda benimle ilgileniyorlardı. İlaçları içtikten sonra daha iyi olmuştum. Hala onun yazmasını bekliyordum ama yazmıyordu. Ben asla yazmazdım çünkü biraz da olsun geri durmaya çalışıyordum. Aslında boş yere triplere giriyorum çünkü biz onunla sevgili değiliz.
Adam ne isterse yapar nereye isterse gider beni ilgilendirmez değil mi? Kafam o kadar doluydu ki... Uyumak istedim ve internetimi kapatıp uyudum. Uyku tek kaçış yolumdu.
Uyandığımda ilk beş dakika resmen can çekiştim. Başım, karnım, boğazım ve resmen her yerim ağırıyordu. Bir kaç dakika daha gözlerimi kapattıktan sonra kendime gelmek için yataktan kalktım. Gidip elimi yüzümü yıkadım. Sonra da bir kaç bir şey yiyip ilaçlarımı içtim. Tekrar odama gittim. Telefonumu açtım ve gördüğüm " '🤍' kişisinden 17 cevapsız arama" Ve " '🤍' +99 mesaj" İle şok olmuştum.
Hemen bir mesaj yazdım ona.
🖤
Ne oldu da o kadar aradın
🤍
Neredesin sen? Aklım çıktı resmen.
🖤
Buradayım işte uyukalmışım ne var
🤍
Gerçekten tüm gün boyunca uyudun mu? Amına koyayım sen ne yaptın?
🖤
Uyuyamaz mıyım? Hastayım biraz halsizim diye uyumjşum ne var bunda
🤍
Bir haber versen keşke.
🖤
Sen eve gece 1-2'de geldiğinde üstelik bana tek kelime yazmadan uyuduğunda ben bir şey demiyorum sana
🤍
Hyunjin haber vermedi mi?
🖤
Sorun zaten Hyunjinin haber vermesi. Neyse bpşver ben bir daha yatıcam iyi geceler
🤍
Dur, bir şey var. Ne oldu?
🖤
Yatıcam bir şey yok ne olsun uyumak da mı suç oldu
🤍
Bebeğim, neyin var? Bir sorun var belli. Sen böyle yapmazdın. Benim neşeli iyi geceler öpücüğü veren Jisung'uma ne oldu?
🖤
Puf oldu kayboldu gelmicek
🤍
Ne demek gelmeyecek? Ama ben bebeğimi şimdiden özledim.
*Görüldü*