Just Love Me Again ~HyunZy Story

Chapter 19: The Return of the Comeback

Chapter 19: The Return of the Comeback

George's POV...

Nakakailang sa trabaho, lalo na kung alam mong araw-araw mong makakaharap, makakausap at makikita ang ex mo.

Hindi naman sa nag-iinarte o bitteresa ako. Ang akin lang naman, nakakailang talaga. Nakapagmove on na din naman ako lalong lalo na siya.

May anak na nga siya e, baby boy pa. I just wonder if nanganak na ba si Leila.

She's happy for the both of them and she never had any ill-fated wishes over them kahit na napakasakit ng nangyari sa pagitan nilang tatlo.

Jean and her were still together at that time nang biglang umeksena ang babae sa relasyon nila.

Childhood friends and sweethearts sila ni Jean. First love din iyon ni Jean. Kaya naman gabundok na selos ang nadama niya noon.

Na madalas pa ngang pinagtatalunan nila. Sino ba naman ang hindi magseselos doon hindi ba?

Mas close pa sila ni Leila at laging sila pa ang magkasama. To make the sory short, Leila went down on her knees begging her to set Jean free.

Nahihibang ang babae kung inaakala niyang ganun-ganun na lang niya isusuko si Jean.

But the next six words stilled me and made me furious and spitting mad. Mad at myself, at Jean and to the girl.

"I'm pregnant, and he's the father," she said while crying.

As in she cried hard in front me and kept on begging me.

Ano pa nga ba ang magagawa ko hindi ba? Fuck. Hindi ako ganoon kasama at kaselfish para itali si Jean sa akin.

Lalo na't may sanggol ng involve. Hindi ko naman papayagang walang magisnang tatay ang walang muwang na baby.

In short, nagparaya ako. I let him go kahit na masakit sa part ko. Although hindi iyon ganoon kasing-sakit nang nadama ko nung naghiwalay kami ni Ken, still, umiyak at nasaktan pa din ako.

"George," someone called me from behind.

I turned around to see who it was. Oh shit, the subject of my flashbacks..

I smiled at him.

We chatted during lunch about anything. Hanggang sa mapunta ang usapan sa amin noon.

"I'm really sorry George. Though I knew it never hurt you the way Ken had caused, still I want to apologize," Jean apologized.

Shit. Namula ako. Totoo naman ang mga sinabi niya. Nasaktan ako noon pero hindi yun kapantay ng sakit na ipinadama ni Ken.

Iisa lang ang ipinapahiwatig noon: mas minahal ko si Ken higit sa kanya. At kahit kailan ay hindi siya napalitan ng kung sino man.

Alam iyon ni Jean. Tinanggap naman niya dahil faw mahal niya ako. Ang kaso nga lang, panandalian lang dahil nagkita sila ulit ng first love niya at naechepwera na ako s buhay niya.

Na ipinagpapasalamat ko na din ngayon kundi ay baka hindi na kami nagkabalikan at nagkaayos pa ng Ken ko.

"Don't apologize. Pareho lang tayong biktima dito Jean. Let's forget the past and start anew. Ang awkward naman kung may nakatanim pang galit sa ating gayong magkakatrabaho tayo at may kanya-kanya ng buhay," litanya ko.

Sana makumbinsi ko siyang kalimutan na lahat. Para naman okay na, at di na ako mamroblema pa.

"Yeah, you're right," he said.

"So, kamusta na si Leila? Kelan siya manganganak?" I asked trying to divert the topic.

"This month na actually, third week of December. Baka nga Pasko siya manganak e," he answered. His eyes wet with tears..of joy.