Bölüm 40

6.2K 827 487
                                    

Medya Azelya!

......

Kesit hızla değişirken düşünce yetimi kaybetmiş gibiydim. Her şey çok ani görünüyordu ve başka bir olaya ilerliyordum.

Kendimi tekrar Abel ve Azelya ile bulduğumda Abel üzerini çıkarıyordu. Gözlerimi kocaman açarak kaşlarımı çatarken Azelya sinirle söze girmişti.

"Dönmeyeceğim. Neden dönüyoruz ki?"

Abel giyeceği tişörtü yatağa attığında 'çünkü bana inanmıyorsun' dedi sakin bir tonda.

Azelya derin bir nefes aldığında 'nasıl inanabilirim ki' demişti nihayet rolüne son vererek

Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.


Azelya derin bir nefes aldığında 'nasıl inanabilirim ki' demişti nihayet rolüne son vererek.

"Azelya neden bana bu kadar öfkelisin bilmiyorum ama ben seni kıracak bir şey yapmıyorum. Evet Hector'e zarar verdim kabul ediyorum ama ailene zarar verecek hiçbir şey yapmadım yapmam da."

Azelya Abel'e bakarken doğru söyleyip söylemediğini anlamaya çalışıyor gibiydi. Abel huzursuzca tişörtüne yöneldiğinde 'ne dersem diyeyim inanmayacaksın zaten' demişti. Azelya bir şey söylemediğinde tekrar söze girdi.

"Seni Lacey'e götüreceğim ve bu oyuna bir son vereceğiz tamam mı? Sen bana inanana kadar da sana asla yaklaşmayacağım."

Abel üzerini giyindiğinde evde yanan şömineyi söndürmüştü. Azelyayı kolundan nazikçe tutarken 'hadi' dedi.

"Bir an önce dönelim bak Lacey seni çok merak etmiştir."

Azelya bu durumdan yorulmuş gibi gözleri dolduğunda başını olumlu anlamda salladı. Abel kolundan tutmaya devam ederken evden ayrılmışlardı. Onlarla birlikte evden çıktığımda onları takip ediyordum. Bir süre sessizce yürüdüklerinde hava karanlıktı. Abel arada bir Azelyaya baksa da Azelya sadece önüne bakıyordu. Abel duraksadığında Azelya da duraksadı.

"Annen için ne yapılması gerekiyorsa yapacağım Azelya. Onlardan olmadığımı ispatlayacağım sana söz veriyorum."

Azelya artık Abel'e karşı yumuşamış gibiydi. Ona gerçekten de inanıyor olmalıydı. Gözleri dolu bir şekilde başını salladığında Abel derin bir nefes aldı. Azelyaya sarıldığında Azelya karşılık vermedi ancak Abel gözlerini kapatarak bir süre öylece bekledi. Azelyadan ayrıldığında bir süre daha Azelya'nın gözlerine bakmıştı. Tam o sırada Abel sertçe yere düştü.

Azelya korkuyla etrafına bakındığında hızla kılıcını çekmişti. Karanlıkta bu atağın kimin yaptığını göremiyordum. Onlar da görememişti. Abel Kalen'e Azelyayı korumasını söylerken ayaklanmıştı. Etrafına endişeyle bakındığında kimseyi göremedi.

"Kim var orada?"

Abel Kalen'e Azelyayı götürmesini söylerken kendisi geride kalmıştı. Azelya kolunun sertçe çekilmesiyle Kalen'e ayak uydururken koşmaya başlamıştı. Abel de arkalarından gidiyordu ancak sürekli olarak etrafına bakınıyordu. O sırada biri gözüme çarpmıştı.

ATALANTE 3 [TAMAMLANDI] Hikayelerin yaşadığı yer. Şimdi keşfedin