မ်က္မျမင္အခ်စ္ (၁၀)

258 24 7
                                    

ထမင္းစားခ်ိန္က် အကုိစစ္မင္းသူကုိမျမင္တာမုိ႔
လဲ့စိန္ကုိ ေမးလုိက္ေတာ့ အခန္းထဲက ထြက္မလာေသးဘူးတဲ့..... ။

လဲ့စိန္ကုိ သြားေခၚခုိင္းလုိက္သည္ ။

ခဏၾကာေတာ့ လဲ့စိန္ျပန္ဆင္းလာေသာ္လည္း
အကုိစစ္မင္းသူက ပါမလာ...

" ဘာတဲ့လဲ "

" ဟုိ....အကုိေလးက မစားခ်င္ဘူးတဲ့ "

" နင္က ေသခ်ာ မေခၚဘူးလား? "

" ဟုိ..... လဲ့စိန္ထပ္ေျပာေတာ့ အကုိေလးက ေအာ္လႊတ္လုိက္တယ္ "

" ေအး....ေအး... အဲ့တာဆုိလည္း ငါ့ကုိ ဗန္းနဲ႔ ထမင္းဟင္းေတြ ထည့္ေပး ငါပဲ သြားပုိ႔လုိက္မယ္ "

" ဟုတ္ကဲ့ "

လဲ့စိန္ျပင္ေပးေသာ ဗန္းကုိ ယူကာ အကုိစစ္မင္းသူအခန္းသုိ႔တက္လာလုိက္သည္ ။
အခန္းေ႐ွ႕ေရာက္ေတာ့ တံခါးေခါက္လုိက္သည္ ။

" ငါမစားခ်င္ဘူးလုိ႔ ေျပာထားတယ္ေလ လဲ့စိန္ နင္အလုပ္ထုတ္ခံခ်င္လုိ႔လား? "

လဲ့စိန္ကုိ ၿခိမ္းေျခာက္ေနေသာ သူ႔ကုိ ႏွဖူးကုိနာနာေလးပိတ္ထုခ်င္တဲ့စိတ္ ျဖစ္လာရသည္ ။

" ကြၽန္ေတာ္.... စည္းေရာင္စုံပါ "

" ဘာလုပ္မုိ႔လဲ မင္းက "

" ဟုိ တံခါးအရင္ ဖြင့္ေပးပါလား? "

" ငါက ဘာလုိ႔ ဖြင့္ေပးရမွာလဲ "

" လုပ္ပါ ကြၽန္ေတာ္မႏုိင္ေတာ့လုိ႔ပါ "

" ေလာ့မခ်ထားဘူး ဖြင့္ၿပီးဝင္လာခဲ့... အလုပ္ကုိ႐ႈပ္တယ္ "

သူကပဲ ေျပာရေသးတယ္...
ေစတနာနဲ႔ယူလာေပးတာကုိ ဦးတက္မင္းလူရဲ႕သားသာ မဟုတ္ရင္ ခင္ဗ်ားေလးနားမွာ ေနမွာမဟုတ္ဘူး ။ ကုိႀကီးက်ယ္ရဲ႕ သိရဲ႕လား?

" ဒီမွာ အကုိစစ္မင္းသူအတြက္ စားဖုိ႔ ယူလာခဲ့တာပါ "

" ငါမစားခ်င္ဘူးလုိ႔ လဲ့စိန္ကုိေျပာတယ္ေလ မင္းနားမလည္ဘူးလား? "

" အကုိစစ္မင္းသူမစားခ်င္တာေတာ့ ကြၽန္ေတာ္သိပါတယ္ ။ ဒါေပမယ့္ မ်က္လုံးျပန္ျမင္ရဖုိ႔အတြက္က အား႐ွိဖုိ႔လုိအပ္တယ္...။ အကုိစစ္မင္းသူ မ်က္စိျပန္ျမင္ရမွ ကြၽန္ေတာ္လည္း ထြက္သြားေပးလုိ႔ ရမွာမုိ႔ပါ "

မ်က္မျမင္ အခ်စ္ (မျက်မမြင် အချစ်)boy LoveWhere stories live. Discover now