53 - Mutlu Aileler (Part-1)

2.5K 128 2

YAZAR NOTU : Merhabalar... Kaçak yazarunız ortaya çıktı sonunda... Mahcubum valla. En son 1 ay önce bölüm paylaşmışım :O Ama tatilim o kadar yoğundu ki... Neredeyse uyuyacak fırsatım olmadı... :( Geçikme için üzgünüm >_<

Multimedia; Hakan, Yaren ve Lâl :)

Video; bölüm şarkımız, Mustafa Ceceli-Sevgilim  :)

Bölüm ithafı; @SemraYavuz

İyi okumalar.... :*

53.Bölüm 

"Hadi aşkım ya, geç kalıyoruz."

Heyecanla odama giren karıma gülümseyip yerimden kalktım. Bugün doktor randevumuz var! Bebeğimizi göreceğiz ilk defa! Allah'ım bu öyle bir heyecan ki içim içime sığmıyor.

"Imm.. Benim prensesim biraz sabırsız sanki?"

Derken burnumu boynuna gömmüş çiçek kokusunu içime çekiyordum. Bir nefes daha içime çektikten sonra dudaklarımı büzüp şah damarına öpücük kondurdum.

"Sabırsızım tabi! Bebeğimizi göreceğiz! Acaba ne kadarlık? Ne kadar süre var onu kucağımıza almaya? Kıvanç..."

Ben sırıtarak onun bu heyecanlı halinin tadını çıkarırken biranda titreyen sesiyle benimde yüzüm soldu.

"Bu sefer onu kucağımıza alacağız değil mi? O da bırakmaz bizi değil mi?"

Dolu dolu olmuş gözlerie bakmaya dayanamayıp başını göğüsüme çektim. Sarılırken burnunu çekti. Biliyorum ki bu korku onu hiç terk etmeyecek. Ne yaparsam yapayım bu korkuyu atlatamayacak. Ancak bebeğimiz doğduğunda rahatlayacak.

"Prensesim... Bu sefer yanındayım.. Size bir şey olmasına asla izin vermem. Asla! "

Bir elim saçlarını okşarken diğer elim bel oyuntusunu okşuyordu. Ağlarken sakinleşmesi böyle daha kolay oluyor.

"Biliyorum. İzin vermezsin."

Mırıl mırıl çıkan sesinden sonra burnunu çekip benden uzaklaştı.

"Ben toparlanayım gidelim. Bebeğimizi çok merak ediyorum!"

"Tamam bekliyorum."

Dedim o odada ki aynaya yönelirken. Kocaman gülümsedi bana. Anında değişen ruh haline kocaman gülümseyip onu izlemeye başladım. O sırada sabah kahvaltı masasında bebek haberini verdiğimizde aldığımız tepkiler geldi aklıma. Abim "Heyt be! Yeniden amca oluyorum." diye bir tepki verirken -ki Kumsal'ı unutmaması beni yine mest etti- Selma yengem ve annem anında Tuğba'yı esir almış fısır fısır konuşmaya başlamışlardı. Babam ağırlığını kaybetmeden ama kocaman gülümseme ile tebrik etmişti. Kumsal... Gönlü güzel kızım ise abla oluyorum diye havalara uçtu. Birazcık Efe Bey somurttu. Malum hâlâ yengesine "hayran" sıpa! Üstüne üstlük eve yeni bebek gelecek olması üzerinde ki ilginin azalacağını düşündürmüştü ona ama bunu da Kumsal sayesinde hallettik. Abla olmaya dünden razı küçüğüm bilmiş bilmiş konuşmasıyla küçük beyi ikna etti.

"Çok derin dalma kocacığım. Sonra geri çıkman zor olur. "

Sesiyle kendime geldiğimde Prenses'im dudaklarını dudaklarıma bastırmıştı bile. Imm... Anlaşılan gerginlik tavan yapmış. Olsun, bebeğimizi gördüğümüzde bu gerginlik geçecek.

*

"Evet... İşte minik yaramaz da burada..."

Doktorun sesiyle iyice heyecanlanıp gösterdiği yere baktım. Sadece minicik bir karartı gördüm. Bu çok ufak...

CAN SUYU'M (Tamamlandı)Where stories live. Discover now