"Waarom?" De vraag kwam van Magda. "Ik bedoel, als je toch nooit gebruik wilt maken van technologie, waarom zou je die kennis dan bewaren. Ik neem aan dat ondertussen niemand meer weet hoe die kennis gebruikt moet worden?"

Lauelle knikte. "Er is inderdaad niemand meer die weet hoe de ontwerpen uitgevoerd moeten worden. Er zijn bouwtekeningen en boeken met informatie, ik heb ze gezien. Maar de eerste Irmin heeft zijn zoon opdracht gegeven ze altijd te bewaren, zodat, mocht er ooit een noodzaak zijn, de kennis opnieuw geleerd kan worden."

"Wat voor soort noodzaak?"

Hierop hief Lauelle haar handen op. "Ik weet het niet."

"Misschien voor een situatie zoals deze?" Jerina, de hofdame van Lauelle, mengde zich voor het eerst in het gesprek. Cèsely zag hoe Martial opveerde en vlug verborg ze een glimlach achter haar hand. Ze zag Pattris ook grijnzen en beet op haar lip.

"Ditmaal zijn we de overheid van jullie wereld te slim af geweest, maar zij weten nu dat Elodie bestaat. Dit zal niet de laatste shuttle zijn die deze weg zal gaan." Het bleef even stil na haar woorden, ze wisten allemaal dat ze gelijk had. Het bouwen van een shuttle kostte geld, maar de belofte aan nieuw land was een sterke drijfveer.

"Misschien is het maar goed dat er mensen zoals Will en Kelly zullen zijn op Elodie," zei Cèsely zachtjes. Ze keek even naar de hoek waarin het computergenie zat, maar Kelly was in slaap gevallen. Seraf keek haar echter met oplettende ogen aan en knikte zachtjes.

"Hoe bedoel je?" vroeg Martial.

"Zij zullen vast wel weten hoe de kennis die opgeslagen ligt in het paleis, gebruikt moet worden en misschien kunnen zij het aan anderen leren."

"Maar technologie is verboden op Elodie."

Met opgetrokken wenkbrauwen keek Cèsely Jerina aan. "Dus wanneer er over een poos, misschien een jaar, misschien meer, een nieuwe shuttle komt, met mannen die er niet voor terug zullen deinzen geweld te gebruiken wanneer iemand hen in de weg zal staan, en de Eloden hebben niets om zich mee te verdedigen, dan sta je daar met je principes."

"Er zijn geen ontwerpen bij voor wapens," zei Lauelle.

"Dat bedoel ik niet, ik stel niet voor dat we het uit laten komen op een gevecht, maar er zijn andere technieken die ingezet kunnen worden."

"Ter verdediging," voegde Pattris eraan toe. Zijn stem klonk rustig en herinnerde Cèsely eraan dat ze geen discussie aan het voeren waren.

Ze schudde verontschuldigend haar hoofd. "Het spijt me. Mijn hoofd rent vast te ver vooruit. Maar je zag wat ze deden toen we de shuttle in gingen. Ze schoten op ons!"

Lauelle legde geruststellend een hand op de hare en glimlachte ook. "Je bent bezorgd om ons, dat is bewonderenswaardig. Maar mijn vader zal weten wat hij moet doen wanneer de tijd komt om een beslissing te nemen. We kunnen niet al onze principes overboord gooien, simpelweg omdat er een dreiging is gekomen waar we misschien over een poos mee te maken zullen krijgen. Wij wisten van Terra's bestaan, wij weten ook dat Tagmar er nog kan zijn. Het risico van een invasie heeft altijd bestaan. We zijn niet alleen en Elodie is de planeet met de meeste ruimte. Wie weet kan er over een poos wel een verdrag worden gesloten."

Ze liet Cèsely's hand los en stond op. "Laten we ons geen zorgen maken over wat misschien wel of niet kan gebeuren. Voorlopig hebben we enkel reden tot dankbaarheid. We gaan naar huis." Ze keek even met spijt naar Kelly en voegde zachtjes toe: "We hebben allen een beroerde tijd achter de rug, ik stel voor dat we onze rust nemen."

Na die woorden verliet ze de centrale ruimte van de shuttle. Ze liep in de richting van de cabines en Jerina volgde haar, na een vlugge blik in de richting van Martial. Seraf schudde Kelly wakker en trok zijn uitgeputte, slaapdronken vriendin mee om ook te gaan rusten. Martial schoof zijn stoel naar achteren, controleerde even in de cockpit of Tanno nog wakker was en beloofde de eerste piloot over een paar uur af te lossen. Dankzij Kelly's aanpassingen aan het scannersysteem was het niet echt meer nodig om te alle tijden een piloot in de cockpit te hebben. Maar Tanno wilde er zeker van zijn dat er vanaf de aarde geen actie ondernomen zou worden om hen tegen te houden. Na de eerste sprong zou het veilig zijn, want geen van de andere ruimtevoertuigen op aarde waren uitgerust met een acceleratieaandrijving. Voorlopig.

De Nieuwe Wereld 1: ElodieLees dit verhaal GRATIS!