Hoofdstuk 28

493 32 42

Cèsely had geen idee hoe ze het zou vinden op de nieuwe wereld. Het enige dat ze wist, was waarom ze van huis was weggegaan. Ze wilde haar toekomst veranderen. De uitzichtloze sleur van de weg die voor haar had gelegen. Ze wilde een nieuwe hoop, nieuwe kansen. Gewoon simpelweg opnieuw beginnen. Haar droom was ooit om de ruimte in te gaan, maar ze moest toegeven dat ze nooit verder had gekeken naar wat er daarna moest gebeuren. Ze had vanaf dat ze klein was al plannen gemaakt om bepaalde opleidingen te gaan volgen, zodat ze in aanmerking zou komen voor het ruimtevaart programma. Na haar ongeluk was ze simpelweg de kant opgegaan die voor haar had gelegen. De logische weg: de voor de hand liggende weg. Ze was goed in wat ze deed, ze had er dan ook hard voor gewerkt. Maar had ze het ooit echt belangrijk gevonden? Ze had ervan genoten te werken met mevrouw Brenner. Toch had ze het idee dat dat meer had gelegen aan het feit dat Kelly's moeder een geweldige vrouw was, dan dat ze haar werk, haar stage nou echt zo leuk vond.

Terugkijkend op de afgelopen jaren, besefte ze dat er niets in haar leven was dat ze zou missen. Haar familie natuurlijk, maar niets van het materiële dat ze achterliet. De dingen die ze gedaan had waren geen van allen echt belangrijk genoeg voor haar. Ze had er geen spijt van dat ze haar opleiding liet vallen. Ze had geen eigen woning, geen waardevolle eigendommen; niets wat haar deed verlangen terug te gaan om het op te halen. Haar leven op aarde was leeg geweest en dat moest ze veranderen.

Het was een enge gewaarwording om een avontuur te beginnen zonder ook maar enig vooruitzicht. Ze zag haar tas tegen de wand staan en vroeg zich af wat er met haar zou gebeuren nadat ze geland zouden zijn op Elodie.

"Wat betekent Elodie? Ik bedoel, wij noemen onze planeet de aarde, jullie noemen haar Terra, maar Terra betekent gewoon aarde, nietwaar? Heeft Elodie een betekenis?"

Ze durfde nog niet goed naar de jongen naast haar te kijken en richtte haar blik daarom op Lauelle, die antwoordde: "Elodie betekent rijkdom. De eersten hebben haar zo genoemd vanwege haar natuurlijke overvloed."

"De eersten?" Ze had het Kelly horen zeggen, maar Kelly had zoveel verteld dat ze niet alles had kunnen onthouden. Ze wist dat de eersten waren wat de naam impliceerde. De eerste Eloden die voet op de planeet hadden gezet. En ze waren van een andere wereld gekomen, maar daarna was ze de draad een beetje kwijtgeraakt.

Lauelle slikte de hap die ze in haar mond had door en vertelde: "Er zijn drie werelden, voor zover bij ons bekend is. Drie planeten waar leven voor ons soort mogelijk is."

Cèsely was niet de enige die meeluisterde. Sabian verveelde zich en zijn vader nam hem mee op een wandeling door de shuttle, maar Magda had haar armen over elkaar gelegd en leunde op de tafel. Tanno was terug gegaan naar de cockpit en Will stond bij een scherm in de wand en keek naar iets met gekleurde lijnen. Vanuit haar ooghoek zag ze dat Pattris ontspannen achterover leunde en zelf ontspande ze ook iets. Kelly zat met haar hoofd geleund op Serafs schouder en Cèsely zag dat haar ogen bijna dichtvielen. Waarschijnlijk had nog niemand echt veel slaap gehad. Ze keek weer naar Lauelle en luisterde naar haar woorden.

---

"Tagmar is de oudste, meer dan tienduizend jaar oud. Volgens onze geschiedenis heeft er ruim zesduizend jaar geleden een kolonisatie plaats gevonden naar de wereld die jullie de aarde zijn gaan noemen. Ik heb begrepen dat in jullie eigen geschiedkunde niets meer voorkomt van dit oude verhaal en dat Terra's geschiedenis eigenlijk begint in een staat van totale onwetendheid." Ze hief haar hand op om commentaar tegen te houden en zei: "Het maakt niet uit. Ik zal enkel vertellen over Elodie. Driehonderd en dertien jaar geleden heeft een man op Tagmar, zijn naam was Irmin, een onderneming opgestart die hem en een grote groep met hem, naar een nieuwe planeet bracht. Hij had geen hoop meer voor herstel van de oude wereld en geloofde dat met de tijd, de bevolking zichzelf zou vernietigen. Ze kwamen op een nieuwe, jonge wereld en noemden haar Elodie. Hoe ze daar gekomen zijn weten we niet. Samen met zijn beslissing om geen gebruik te maken van technologie, heeft hij ook de kennis verzegeld die uiteraard met hen mee gekomen is. Het wordt bewaard in Dauzat."

De Nieuwe Wereld 1: ElodieLees dit verhaal GRATIS!